VII SA/Wa 1372/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Katarzyna Pakuła-Getka po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. z dnia [...] maja 2016r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B, C, BE, CE postanawia: 1. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. G. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem I instancji kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. G. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 30 września 2016r. starszy referendarz sądowy przyznał K. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat M.G. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu zapoznawał się z aktami sprawy w czytelni akt tutejszego Sądu w dniu 23 listopada 2016r. Pismem z dnia 7 grudnia 2016r. ( data wpływu do Sądu 13 grudnia 2016r.) pełnomocnik z urzędu sporządził pismo procesowe w którym uzupełnił i doprecyzował skargę skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2017r. oddalił skargę K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2016r., znak: [...]. W dniu 9 czerwca 2017r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna skarżącego sporządzona przez adwokata M. G. wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2018r. sygn. akt I OSK 1723/16 oddalił skargę kasacyjną. Pismami z dnia 18 maja 2018r. i 14 czerwca 2018r. adwokat M.G. wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z tytułu reprezentowania skarżącego przed WSA i NSA. Jednocześnie pełnomocnika oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz.1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. Stosownie do treści § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016r. Skarga do Sądu w niniejszej sprawie została wniesiona w czerwcu 2016r., zatem w przedmiocie kosztów pomocy prawnej pełnomocnika z urzędu za I instancję zastosowanie znajduje poprzednie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 2015r. Wobec powyższego z myśl przepisu § 2 rozporządzenia z 2015r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1. opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2. niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 4 rozporządzenia opłatę, rozumianą jako wynagrodzenie pełnomocnika, ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl zaś § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2015r. opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego -1200 złotych, c) w innej sprawie – 480 zł. Przedmiotowa sprawa kwalifikuje się do spraw opisanych w § 21 ust. 1 pkt 1c, gdyż przedmiot sprawy nie stanowi należności pieniężnej. Opłata maksymalna wynosi zatem 480 zł. W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy oraz sporządził pismo procesowe z dnia 7 grudnia 2016r. ( data wpływu do Sądu 13 grudnia 2016r.) w którym uzupełnił i doprecyzował skargę skarżącego. Mając na uwadze podjęte przez pełnomocnika z urzędu czynności procesowe oraz uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę należało ustalić w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia z 2015r., co stanowi kwotę 240 zł. Opłatę za udzielenie pomocy prawnej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 55,20 złotych. Pełnomocnikowi przyznano, zatem za I instancję opłatę w łącznej w wysokości 295,20 złotych. W niniejszej sprawie postępowanie w drugiej instancji zostało wszczęte wniesioną przez pełnomocnika w dniu 9 czerwca 2017r. (data stempla biura podawczego) skargą kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 26 kwietnia 2017r. wyroku, a zatem zastosowanie do przyznania wynagrodzenia za tą pomoc prawną będą miały przepisy obecnie obowiązującego rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi – 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat– 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie wynosi – 240 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. W niniejszej sprawie, wyznaczony z urzędu adwokat w drugiej instancji wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 26 kwietnia 2017r. wyroku oddalającego skargę. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie wynagrodzenia zawiera oświadczenia o jakim mowa w § 3 rozporządzenia. Z tego względu, przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Ze względu na to, że pełnomocnik został ustanowiony przed wydanym przez Sąd w pierwszej instancji wyrokiem, a zatem w drugiej instancji prowadził sprawę ten sam adwokat opłata wynosi 50 % stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Wyznaczonemu pełnomocnikowi należało zatem przyznać wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną w drugiej instancji w wysokości 120 zł, podwyższone o kwotę 27,60 stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 147,60 zł. Podsumowując przyznano w niniejszej sprawie adwokatowi M. G. kwotę 240 zł i kwotę 55,20 zł tytułem 23% podatku od towarów i usług, za udzieloną skarżącemu pomoc prawną przed sądem pierwszej instancji oraz kwotę 120 zł i kwotę 27,60 zł tytułem 23% podatku od towarów i usług za sporządzenie skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu, łącznie kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz w oparciu o przepisy ww. Rozporządzeń, orzeczono jak w sentencji postanowienia.