VII SA/Wa 1374/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2006 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 5 lipca 2005 roku, skarżący - Powiatowy Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej, z siedzibą w [...], złożył wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 roku o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2005 r., Nr 78, poz. 684). Wniosek, wraz z załącznikami, spełniał wymagania określone w art. 21 powołanej Ustawy. Projekt programu restrukturyzacyjnego został pozytywnie zaopiniowany uchwałą Rady Powiatu [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku, Nr [...]. Skarżący, z zachowaniem terminu określonego w art. 26 ust. 1 powołanej powyżej Ustawy, przedłożył Wojewodzie [...] dokumentację niezbędną do wydania decyzji o warunkach restrukturyzacji, tj.: kopię ugody restrukturyzacyjnej zawartej z wierzycielami wierzytelności cywilnoprawnych, informację dotyczącą indywidualnych roszczeń pracowników wynikających z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r., Nr 1, poz. 2, ze zm.) oraz informację o wynikach uzgodnień z wierzycielami wierzytelności publicznoprawnych. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] marca 2006 roku, Nr [...], umorzył postępowanie restrukturyzacyjne wobec [...]w [...]. Podstawą umorzenia był przepis art. 27 ust. 4 powołanej Ustawy. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podniósł, iż analiza wniosku oraz dołączonych do niego dokumentów i danych, a także przedłożonej opinii, pozwala wnioskować, że zamierzone działania skarżącego nie będą prowadzić do jego efektywnego funkcjonowania w przyszłości, co stanowi, zgodnie z art. 27 ust. 4 powołanej Ustawy, przesłankę umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Organ restrukturyzacyjny uznał za nierealne, przedstawione przez skarżącego, prognozy wyników ekonomiczno -finansowych na lata 2005 - 2018. Organ restrukturyzacyjny podkreślił, iż sytuacja ekonomiczno - finansowa skarżącego będzie ulegać dalszemu pogorszeniu, w związku z wysokim poziomem zadłużenia nie mającym pokrycia w kapitale własnym, majątku trwałym oraz uzyskiwanych przychodach. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie z dnia 30 marca 2006 roku. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucił jej naruszenie art. 27 ust. 4 powołanej ustawy restrukturyzacyjnej, poprzez przyjęcie, że istniały przesłanki umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego, pomimo spełnienia w całości warunków formalno - prawnych, określonych w art. 27 ust. 1 powołanej Ustawy, koniecznych dla wydania decyzji o warunkach restrukturyzacji. W uzasadnieniu odwołania, skarżący podniósł, że organ założycielski skarżącego, konsekwentnie realizując założenia programu restrukturyzacyjnego, zagwarantował środki finansowe niezbędne do pokrycia zobowiązań publiczno - prawnych i cywilno -prawnych, w wysokości zawartych ugod i porozumień w kwocie 19.000.000 złotych. Skarżący przyznał, że w roku 2006 wystąpiły utrudnienia w działalności zakładu, w związku z obniżeniem poziomu usług zdrowotnych zakontraktowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia o 75%. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu restrukturyzacyjnego dotyczącym możliwości osiągnięcia przez skarżącego wyników ekonomiczno -finansowych określonych na lata 2005 - 2018, podkreślając, że określone zyski będą wynikały z zakładanych umorzeń, a dodatkowym czynnikiem zwiększającym wynik finansowy skarżącego będą wielomilionowe dofinansowania ze strony organu założycielskiego. Skarżący podniósł, że dane ekonomiczne, zawarte w uzasadnieniu decyzji, nie uwzględniają skutków planowanych czynności finansowych i prowadzą do błędnej oceny wyniku końcowego, co w konsekwencji skutkuje wyciągnięciem wniosków sprzecznych z rzeczywiście przewidywanym wynikiem ekonomiczno - finansowym. Minister Zdrowia, podzielając merytoryczne ustalenia organu pierwszej instancji, decyzją z dnia [...] czerwca 2006 roku, znak [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 roku. Minister Zdrowia ustalił, że sytuacja ekonomiczna skarżącego jest bardzo zła, a prognozy finansowe, zwłaszcza w zakresie wyników finansowych, wydają się zbyt optymistyczne, zwłaszcza, że prognozowany wynik finansowy na rok 2005 (zysk na poziomie 9,2 min złotych), nie został zrealizowany i zakład zakończył ten rok ze stratą w wysokości 0,8 min złotych. Zdaniem Ministra, jednostka posiada niski potencjał dochodowy - wartość kontraktu na świadczenie usług zdrowotnych, podpisanego z Narodowym Funduszem Zdrowia na rok 2006, wynosi 105.136,00 złotych, co nie gwarantuje spłaty posiadanych zobowiązań finansowych. Minister Zdrowia uznał, że decyzja organu restrukturyzacyjnego była uzasadniona, bowiem, organ badając, czy zostały spełnione przesłanki określone w art. 27 ust. 1 powołanej Ustawy, słusznie stwierdził, iż nie została spełniona przesłanka określona w ustępie 4 powołanego. W dniu 11 lipca 2006 roku do Ministra Zdrowia wpłynęła skarga PSP ZOZ z siedzibą w [...], z dnia 6 lipca 2006 roku, na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2006 roku, w której skarżący zarzucił organowi administracji naruszenie prawa, poprzez przyjęcie, że istniały podstawy do umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego prowadzonego wobec skarżącego. Skarżący podniósł, że organ drugiej instancji niesłusznie powołał argumentację wskazującą na złą sytuację ekonomiczną skarżącego i uznał, że zamierzone działania skarżącego nie prowadzą do jego efektywnego funkcjonowania w przyszłości. Skarżący podniósł, że Minister Zdrowia pominął istotną okoliczność, tj. zawarcie pomiędzy Powiatem [...] a skarżącym umowy o umorzeniu przez Powiat wszystkich wierzytelności skarżącego. Skarżący oparł swój wywód w skardze na podobnych argumentach, które powołał w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem skarżącego, wydatna pomoc ze strony organu założycielskiego, w postaci dofinansowania i umorzenia zobowiązań, pozwala na przyjęcie poglądu, że zamierzone działania zakładu prowadzić będą do jego efektywnego funkcjonowania w przyszłości i że stanowi dostateczną podstawę do wydania decyzji o warunkach restrukturyzacji.. Odnosząc się do treści skargi, Minister nie zgodził się z przedstawionym w niej stanowiskiem i wniósł o oddalenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd na podstawie art.13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 dalej .p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, z siedzibą w [...] zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Ministra Zdrowia narusza prawo. Orzekając w sprawie indywidualnej organ administracji publicznej winien nie tylko wyjaśnić stan faktyczny sprawy zgodnie z wymogami, art. 7 i art. 77 k.p.a. , ale również powinien wyjaśnić stan prawny i uzasadnić podstawy swojego rozstrzygnięcia. Skarżący wskazuje, że upatruje on możliwość dalszego funkcjonowania w oparciu o dofinansowanie ze strony organu założycielskiego. Wskazuje, że w przyszłości może uzyskiwać dochody pozwalające mu na samodzielne funkcjonowanie i regulowanie zobowiązań. Skarżący wskazuje ponadto na rozprawie , że wieloletnia umowa z Narodowym Funduszem Zdrowia nie została mu wypowiedziana a przeciwnie ostatnio były prowadzone negocjacje zmierzające do zwiększenia kontraktu na rok 2007 w porównaniu z rokiem 2006. Ponadto na przestrzeni roku 2006 kontrakt sukcesywnie był zwiększany. Informacje te mogą wskazywać na pozytywne rokowania co do dalszego funkcjonowania Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, z siedzibą w [...] biorąc pod uwagę zarówno umorzenie przez samorząd powiatowy udzielonego wcześniej kredytu finansowego jak i sukcesywne zwiększanie przez Skarżącego świadczonych usług. W tej sutuacji uznać należy, że organ odwoławczy nie wyjaśnił wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, które skarżący podniósł w toku postępowania przed organem I instancji jak i w odwołaniu od decyzji tego organu. Organ odwoławczy działając w ramach uznania administracyjnego powinien wszechstronnie i dokładnie zbadać wszystkie okoliczności faktyczne, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy art. 77 K.p.a. Podkreślić też trzeba, iż postępowanie odwoławcze ma charakter reformatoryjny, co oznacza, że organ ponownie rozstrzyga sprawę orzekając merytorycznie. Zgodnie z art. 140 kpa organ odwoławczy tak samo, jak organ I instancji związany jest przepisami art.7 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa. A przepis art. 136 kpa daje mu możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w sytuacji gdy istnieją braki w materiale dowodowym, zgromadzonym przez organ I instancji. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że organ II instancji naruszył omówione wyżej przepisy oraz zasady prawa procesowego i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Organy przyjął bezkrytycznie ustalenia organu I instancji co wobec odmiennych twierdzeń skarżącego stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja wydana została bez wyjaśnienia okoliczności istotnych dla wyniku sprawy i dlatego działając na podstawie art. 145 ust.1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.