VII SA/Wa 1375/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: przyznać skarżącemu A.O. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. A. O. składając skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. wniósł jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych, składając zaś wniosek na urzędowym formularzu zwrócił się ponadto o ustanowienie adwokata. Z treści wniosku oraz dodatkowych dokumentów wynika, że A. O., jego żona oraz jeden z synów pozostających ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym są osobami bezrobotnymi, bez prawa do zasiłku, drugi syn od 1 lipca 2011 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżący mieszka wraz z rodziną w domu o powierzchni 122 m2. Jeden z synów skarżącego otrzymuje stypendium na podjęcie dalszej nauki w kwocie 742 zł miesięcznie, A. O. i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie mają innych źródeł dochodu. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 245 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego przedstawioną w złożonym wniosku uznać należy, iż uzasadnione jest przyznanie A. O. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, nie jest on bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).