VII SA/Wa 1376/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata S. P., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 - po rozpatrzeniu zażalenia J. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., stwierdzające niedopuszczalność zarzutów wniesionych przez J. K., w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w związku z niewykonaniem przez J. K. wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G.nr [...] z dnia [...] października 2011 r. obowiązku rozbiórki rozbudowy budynku mieszkalnego o pomieszczenie sanitarne o wymiarach 2,25 m x 2,8 m, usytuowanej na działce nr ew. [...] przy ul. K. [...] w G., w dniu 8 czerwca 2012 r. zobowiązanemu zostało doręczone upomnienie z dnia 23 maja 2012 r. wzywające do wykonania obowiązku. Następnie w dniu [...] grudnia 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. wystawił tytuł wykonawczy nr [...], którego doręczenie zobowiązanemu w dniu 24 grudnia 2012 r. wszczęło postępowanie egzekucyjne. Organ podkreślił, że J. K. w zarzutach wniesionych w piśmie z dnia 27 grudnia 2012 r., uzupełnionych pismem z dnia 1 lutego 2013 r., nie powołał się na żadną przesłankę wskazaną w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazał też, że w myśl przepisu art. 29 ustawy organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności samego obowiązku objętego tytułem wykonawczym, wobec czego nie może na etapie postępowania egzekucyjnego odnieść się do zarzutów merytorycznych odnoszących się do ostatecznej decyzji. Skargę na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. złożył J. K. Skarżący podniósł, że od 2007 roku prowadzi remont budynku mieszkalnego położonego w G. przy ul. K. [...], wraz z przyległymi gankami, na podstawie zgłoszeń z dnia 17 maja 2007 r. i z dnia 24 września 2012 r. Starosta G. nie wniósł żadnych zastrzeżeń do dokonanych zgłoszeń. Skarżący wskazał ponadto, że ściana ganku istniała co najmniej od lat 60-tych ubiegłego wieku i było to pomieszczenie sanitarne lokatorów zamieszkujących budynek. Jednocześnie stwierdził, iż rozbiórka tego pomieszczenia pozbawi lokatorów jedynego węzła sanitarnego, co jest środkiem egzekucyjnym zbyt uciążliwym w myśl art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie postanowień stanowiły przepisy art. 33 i art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 poz. 1015 ze zm.), które dotyczą możliwości wniesienia zarzutów do wystawionego tytułu wykonawczego, stanowiącego podstawę prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 33 ustawy podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] października 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. nakazał J. K. rozbiórkę rozbudowy budynku mieszkalnego o pomieszczenie sanitarne o wymiarach 2,25 m x 2,8 m, usytuowanej na działce nr ew. [...] przy ul. K. [...] w G. Obowiązek ten nie został wykonany, wobec czego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. upomnieniem z dnia 23 maja 2012 r. wezwał skarżącego do jego wykonania, a następnie w dniu [...] grudnia 2012 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...]. Skarżący w piśmie z dnia 27 grudnia 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia 1 lutego 2013 r., zgłosił zarzuty, wskazując, że zgłaszał Staroście G. zamiar przeprowadzenia remontu budynku i przyległych do niego ganków. Podkreślenia wymaga, że zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym mogą być zgłaszane tylko na podstawie okoliczności wymienionych w art. 33 pkt 1-10 ustawy, wyliczenie zawarte w tym przepisie ma bowiem charakter enumeratywny. Oznacza to, że żadna inna przyczyna niż wymieniona w powołanym przepisie, nie może stanowić podstawy do wnoszenia zarzutów. Jednocześnie należy zauważyć, że w myśl art. 29 § 1 ustawy organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Dopóki zatem w obiegu prawnym pozostaje decyzja ostateczna, podlega ona egzekucji, a organ egzekucyjny nie jest uprawniony do jej merytorycznego badania i nie ma możliwości negowania prawidłowości nałożenia obowiązków. Ewentualna wadliwość decyzji nakładającej określony obowiązek może być podnoszona w innym, odrębnym postępowaniu, nie zaś w sprawie, której przedmiotem jest wyłącznie ocena legalności wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Tymczasem treść wniesionych przez Jacka Klonowskiego zarzutów sprowadza się do zakwestionowania zasadności wydania nakazu rozbiórki przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., skarżący nie powołał się na żadną przesłankę wskazaną w art. 33 ustawy. Jednocześnie wyjaśnić należy, że w stosunku do skarżącego nie zastosowano żadnego środka egzekucyjnego (którymi są grzywna w celu przymuszenia, wykonanie zastępcze, odebranie rzeczy ruchomej, odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń, przymus bezpośredni), a jedynie upomnieniem z dnia 23 maja 2012 r. wezwano do wykonania nakazu rozbiórki wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z [...] października 2011 r., a następnie wystawiono tytuł wykonawczy. Nietrafny jest zatem zawarty w skardze zarzut wskazujący, że rozbiórka pomieszczenia sanitarnego jest środkiem egzekucyjnym zbyt uciążliwym w myśl art. 33 pkt 8 ustawy. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] lutego 2013 r. są zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).