VII SA/Wa 1379/08

WyrokWSA w Warszawie2008-11-26

Skład orzekający: Małgorzata Miron, Izabela Ostrowska, Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, stwierdzając jednocześnie uchybienie tego terminu, mimo że strona skarżąca wskazywała inny adres do korespondencji niż ten, na który wysłano zawiadomienie o wszczęciu postępowania i decyzję?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy nieprawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ nie wyjaśnił, czy skarżona decyzja została stronie prawidłowo doręczona. Brak staranności organu w doręczeniu korespondencji oraz doręczenie decyzji synowi, który nie zamieszkiwał już wspólnie z matką, mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W związku z tym zaskarżone postanowienie zostało uchylone.
Stan faktyczny
Strona skarżąca M. P. złożyła odwołanie od decyzji Starosty W. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Wojewoda odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdził jego uchybienie, argumentując, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie. Strona skarżąca podnosiła, że o inwestycji dowiedziała się później i wskazywała inny adres do korespondencji, a decyzja została wysłana na adres syna.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewody oraz stwierdzono, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VIISA/Wa 1379/08 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008r. Wojewoda [...] na podstawie art. 59 § 2 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Starosty W. nr [...] z dnia [...].02.2008r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia H. i D. N. na budowę budynku warsztatu kontroli pojazdów obsługi samochodów osobowych i budynku mieszkalnego jednorodzinnego w M. przy ul. [...] i [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty W. oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że M. P. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożyła prawie miesiąc po złożeniu odwołania, więc nie dochowała terminu określonego w art. 58 § 2 Kpa. W związku z powyższym, organ odwoławczy stwierdził, iż nie zostały spełnione przesłanki zobowiązujące organ do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt sprawy zawiadomienie skierowane zostało do strony na jej poprzednie miejsce zamieszkiwania i wróciło z adnotacją awizo, a decyzja Starosty W. nr [...] z dnia [...].02.2008r. adresowana do M. P., została odebrana przez syna I. P. w dniu [...].02.2008r., co zostało udokumentowane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji. Natomiast odwołanie zostało złożone dopiero w dniu [...].03.2008r, a więc na tej podstawie organ stwierdził, iż odwołanie zostało złożone po upływie ustawowych 14 dni. W skardze na powyższe postanowienie, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący podnosi, że o zamierzonej inwestycji dowiedziała się w sierpniu 2007r. i w korespondencji prowadzonej również ze Starostą wskazywała swój faktyczny adres zamieszkania w M. przy ul. [...] jako adres do korespondencji. Podniosła również, że otrzymywała już korespondencję na adres przy ul. [...], a jedynie decyzja Starosty zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę warsztatu została skierowana na adres zamieszkania syna. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skarga jest o zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Okoliczności sprawy wskazują, że organ II instancji nie wyjaśnił, czy skarżona decyzja została stronie prawidłowo doręczona, a organ I instancji nie wyjaśnił istotnej dla sprawy kwestii, co było powodem braku uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym skarżącej w istotnej dla niej sprawie, bowiem prowadziła ona już wcześniej liczną korespondencję z organem, protestując przeciwko lokalizacji w sąsiedztwie jej działki warsztatu samochodowego co jednoznacznie wynika z akt sprawy. Zauważyć przy tym należy, że strona kierowała w sprawie budowy obiektu warsztatowo-mieszkalnego, również do Starosty, pisma w których wskazywała swoje miejsce zamieszkiwania. Mimo to organ, nie uwzględnił wskazywanego w tych pismach adresu zamieszkiwania strony lecz wysłał zawiadomieniu o wszczęciu postępowania i decyzję na adres wskazany w ewidencji gruntów. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt że zawiadomienie skierowane do strony na jej poprzednie miejsce zamieszkiwania wróciło z adnotacją awizo w zachowaniu organu, można dopatrzeć się braku staranności i dokładności w działaniu (art. 7 k.p.a.) i naruszenia zasady ogólnej pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, o której mowa w art. 8 k.p.a. Z uwagi na charakter sprawy i wcześniejsze działania strony organ I instancji mógł i powinien z góry założyć nieświadomość skarżącej o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia H. i D. N. na budowę budynku warsztatu kontroli pojazdów obsługi samochodów osobowych i budynku mieszkalnego jednorodzinnego w M., skoro żadne z pism kierowanych do skarżącego nie zostało jej osobiście doręczone. Również budzi zastrzeżenia Sądu skuteczność doręczenie decyzji stronie poprzez doręczenie decyzji synowi, który nie zamieszkuje już wspólnie z matką we wspólnym gospodarstwie, matka zamieszkuje pod innym adresem , który to fakt mógł być znany organowi. Zgodnie z art. 43 w przypadku nieobecności adresata można doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Skoro zatem nastąpiło takie naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mogło mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło