VII SA/Wa 1381/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : zawieszenia prawa wykonywania zawodu pielęgniarza postanawia : przywrócić B.W. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2013 r. Postanowieniem z dnia 18 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B.W., ze względu na wniesienie jej z przekroczeniem ustawowego terminu. Postanowieniem z dnia 31 października 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 28 listopada 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego adwokata w osobie P.S., a w dniu 9 grudnia 2013 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) pełnomocnik otrzymał informację z Sądu o stanie sprawy. W dniu 11 grudnia 2013 r. pełnomocnik zapoznał się w Sądzie z aktami sprawy. W dniu 7 stycznia 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że zawiadomienie Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o ustanowieniu go pełnomocnikiem w sprawie otrzymał w dniu 5 grudnia 2013 r., a z aktami sprawy sądowoadministracyjnej zapoznał się w dniu 11 grudnia 2013 r. Oświadczył, że z aktami sprawy administracyjnej (zwróconej przez WSA 6 grudnia 2013 r. do NRPIP) zapoznał się w dniu 17 grudnia 2013 r. Wskazał, że w świetle powyższego, uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego z przyczyn niezależnych od niego, jak również niezależnych od pełnomocnika. Dodał, że przymus adwokacki uniemożliwiał skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie 30 dni, od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie do treści art. 87 § 4 p.p.s.a. strona wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu powinna jednocześnie dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na zaistnienie przesłanki niezawinionego uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu. Wskazać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W niniejszej sprawie adwokat został poinformowany przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego pismem z dnia 28 listopada 2013 r., które otrzymał w dniu 5 grudnia 2013 r. W dniu 11 grudnia 2013 r. zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 2 stycznia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 18 września 2013 r. wraz ze skargą kasacyjną. Stwierdzić zatem należy, że wniosek o przywrócenie terminu nadany w dniu 2 stycznia 2014 r.(data stempla pocztowego) został wniesiony z zachowaniem terminu. Odnosząc się do przesłanki braku winy skarżącej w uchybieniu terminu, stwierdzić należy, że w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożonego przez pełnomocnika z urzędu, należy mieć na względzie okoliczność, kiedy zaistniała rzeczywista możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Oczywistym jest, że możliwość taka istnieje dopiero po poinformowaniu adwokata lub radcy prawnego przez właściwą okręgową radę adwokacką lub okręgową izbę radców prawnych o wyznaczeniu go pełnomocnikiem strony. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego miał możliwości zapoznania się z aktami sprawy, po poinformowaniu go przez okręgową radę adwokacką, co nastąpiło zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika w dniu 5 grudnia 2013 r. Składając zatem skargę kasacyjną w dniu 2 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik nie przekroczył terminu 30-dni od dnia, w którym dowiedział się o wyznaczeniu go przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnikiem dla skarżącego. Ponadto, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona dokonała czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższych względów, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.