VII SA/Wa 1383/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi R S na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) sierpnia 2004 r. Nr (...) w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody (...) na rzecz skarżącego R S kwotę 500 zł. (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda (...) decyzją Nr (...) z dnia (...) sierpnia 2004r po rozpatrzeniu odwołania oraz pisma uzupełniającego do odwołania (...) Hurtowni Artykułów Przemysłowych R S od decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) lipca 2004r znak: (...) wnoszącej sprzeciw w sprawie zgłoszenia z dnia (...) czerwca 2004r dotyczącego zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń handlowo-usługowych, w budynku przy ul. (...)(...) w (...) na pomieszczenia dydaktyczno-szkoleniowe na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniósł, iż zaskarżoną decyzją Prezydent wniósł sprzeciw do zamiaru zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń handlowo-usługowych znajdujących się na I, II i III piętrze budynku przy ul. (...) w (...) z uwagi na brak przedłożenia przez R S, do czego został zobowiązany postanowieniem o uzupełnieniu braków we wniosku zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu zmiany użytkowania z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W toku postępowania odwoławczego Wojewoda (...) zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o dokonanie kontroli pomieszczeń w przedmiotowym budynku. Z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) sierpnia 2004 wynika, iż w dniu kontroli pomieszczenia na II piętrze nie były wyposażone i nie były użytkowane. Organ odwoławczy uznał, iż zaskarżona decyzja " nie narusza prawa w związku, z czym brak jest podstaw do jej zmiany bądź uchylenia". Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R S. Skarżący podnosi, iż jest właścicielem przedmiotowego budynku, w którym od 4 lat odbywała się nauka języków obcych " i nikt nie wnosił żadnych pretensji, jeżeli chodzi o warunki lokalowe". Zdaniem skarżącego, nie doszło do zmiany sposobu użytkowania, bowiem budynek ten został zbudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia (...) lipca 1995r jako budynek usługowo-handlowy i w takim charakterze jest użytkowany. Skarżący kwestionuje również zaświadczenie Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) sierpnia 2004r informujące, iż " zgodnie z planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta (...) budynek przy ul. (...) położony jest w obszarze o dominacji usług ogólno miejskich z towarzyszącą funkcją mieszkaniową w wyższych kondygnacjach". Zdaniem skarżącego, plan zagospodarowania przestrzennego z dnia (...) marca 1997r przewidujący w wyższych kondygnacjach mieszkalnictwo " nie może wstecznie zmieniać planu obowiązującego w 1995r. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda (...) podnosi, iż z przedłożonej przez skarżącego inwentaryzacji wynika, że na I i II kondygnacji znajdowały się sale sprzedaży natomiast III kondygnacja była wykorzystywana jako pomieszczenia biurowe. Wojewoda (...) podnosi też, iż " Pomieszczenia nie spełniały warunków p. ppoż. i higieniczno-zdrowotnych, co potwierdza uwaga z dnia (...) lipca 2004r rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, który nakazał przeniesienie hydrantów na każdą kondygnację oraz uwaga z dnia (...).04.2004r rzeczoznawcy do spraw sanitarno-higienicznych, który nakazał w adaptowanych pomieszczeniach zapewnić właściwą wymianę powietrza". Zarzuty podniesione w skardze zdaniem organu odwoławczego " nie mają wpływu na podjęte rozstrzygnięcie przez organ drugiej instancji" dlatego Wojewoda (...) wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Organ odwoławczy wbrew dyspozycji, art. 138 kpa nie rozpatrzył ponownie sprawy merytorycznie, lecz ograniczył się wyłącznie do skontrolowania zasadności decyzji organu pierwszej instancji. W uzupełnieniu odwołania skarżący przedłożył oświadczenie z dnia (...) sierpnia 2004r o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością oraz zaświadczenie Prezydenta Miasta Siedlce, z którego wynika, iż zmiana sposobu użytkowania lokali nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy winien, zatem ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę uwzględniając przedłożone przez skarżącego dokumenty oraz ustosunkować się do zarzutów skarżącego podniesionych w uzupełnieniu odwołania. Wojewoda (...) nie dokonał rozpatrzenia sprawy w świetle art. 71 ust 2 Prawa budowlanego z 7 lipca 1994r ( tekst jednolity Dz.U. z 2000r, Nr 106, poz. 1126 ze zm. ). Dopiero w odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy przeanalizował sprawę pod kątem przesłanek z art. 71 ust 2 Prawa budowlanego ustalając, iż w przedmiotowej sprawie zmiana sposobu użytkowania polega na podjęciu działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, warunki pracy, zdrowotne i higieniczno-sanitarne, czyli chodzi tu o taką zmianę wymienionych warunków, która wiązałaby z koniecznością analizy wpływu tych warunków na dane techniczno-użytkowe obiektu budowlanego. Należy podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedź na skargę nie może zastępować uzasadnienia decyzji. Podniesienie dopiero w odpowiedzi na skargę okoliczności, które powinny być zawarte w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, jest wadą postępowania administracyjnego pozbawiającą stronę możliwości ustosunkowania się do tych okoliczności w toku postępowania. Z uwagi na naruszenie art. 138 kpa oraz art 7kpa i 77 kpa poprzez nie wyjaśnienie sprawy w stopniu umożliwiającym jej rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.