VII SA/Wa 1387/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2007 r. sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz E. M. kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent W. decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia dotyczącego budowy indywidualnej przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków dla dwóch budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej na terenie działki nr ewid. [...] w W., jako sprzecznej z planem i niespełniającej warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi z uwagi na wysoki stan wód gruntowych. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli inwestorzy E. i M. M. Rozpatrujący sprawę Wojewoda [...] postanowieniem Nr [...] z [...] maja 2007r stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego i dokumentację akt sprawy wskazał, iż małżonkowie M. pomimo 2 – krotnego awizo nie odebrali decyzji z dnia [...] grudnia 2006r (awizo z dnia 3 stycznia 2007 r i 9 stycznia 2007r). W związku z nieodebraniem korespondencji organ I instancji powtórnie wysłał zaskarżoną decyzję (jej odbiór nastąpił 9 lutego 2007r.) – co jak stwierdził Wojewoda – jest niezrozumiałe i niezgodne z przepisami procedury administracyjnej. Powyższa sytuacja spełnia przesłanki z art. 44 kpa tj. datą doręczenia jest dzień w którym upłynął 14 – dniowy termin do jego odbioru. Przywołując stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej materii, organ odwoławczy stwierdził, że późniejsze doręczenie do rąk własnych odpisu decyzji jest jedynie faktem, który nie czyni nieskutecznym doręczenia decyzji w myśl art. 44 kpa. Tym samym za termin odbioru przez inwestorów decyzji należało przyjąć datę 18 stycznia 2007r, a termin odwołania upłynął 1 lutego 2007r. Nadanie odwołania w urzędzie pocztowym w dniu 21 lutego 2007r nastąpiło po upływie terminu do jego wniesienia. Skargę sądową na powyższe postanowienie wniosła E. M., domagając się jego uchylenia i zarzucając naruszenie art. 28, 40, 42, 43 i 44 kpa. Zdaniem skarżącej korespondencja z organu I instancji była przysłana nieprawidłowo bo w jednej kopercie choć było stronami sześć osób, a zatem naruszony został art. 40 § 3 kpa. Nadto z uwagi na specyficzny charakter " domniemania doręczenia" wynikający z art. 44 kpa, jest ono obwarowane szeregiem ograniczeń i zastosowanie tego trybu jest możliwe jedynie wtedy gdy nie było możliwe doręczenie w trybie art. 42 i 43 kpa. W przedmiotowej sprawie nie sposób ustalić ,czy próbowano doręczyć przesyłkę sąsiadowi, który z pewnością podjąłby się ją przekazać. Dlatego też zastosowanie art. 44 kpa przez organ odwoławczy jest nieprawidłowe. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo. Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie organu odwoławczego wydane w trybie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Bezspornym jest że przesyłka pocztowa została nadana 20 grudnia 2006r na adres wskazany we wniosku i była dwukrotnie awizowana (3 stycznia 2007r a następnie 9 stycznia 2007r, po czym w dniu 18 stycznia 2007r nastąpił jej zwrot do organu. W takiej sytuacji zgodnie z art. 44 kpa przyjmuje się domniemanie doręczenia a datą doręczenia jest dzień w którym upłynął 14 – dniowy termin do jego odbioru. W takiej sytuacji pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Jednakże, żeby wydać rozstrzygniecie w trybie art. 134 kpa organ musi mieć pewność prawidłowości doręczenia m.in. doręczania każdej stronie, jeżeli jest kilka stron (art. 40 § 3 kpa) oraz pewność z jaką datą nastąpiło doręczenia dla każdej z nich. Z akt administracyjnych wynika, że decyzję I instancji organ skierował w jednej kopercie dla czterech stron postępowania, nadto na kopercie poza stwierdzeniem dwukrotnego awizowania nie ma żadnej informacji doręczyciela gdzie (w jakim urzędzie) pozostawiono awizowaną przesyłkę. Rzeczą organu przed stwierdzeniem uchybienia terminu – zgodnie z obowiązkiem wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i dokładnego ustalenia stanu faktycznego myśl art. 7 i 77 § 1 kpa – było podjęcie wszelkich czynności celem ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości, czy organ I instancji, w sposób wymagany przepisami, dokonał doręczenia swojej decyzji (vide wyrok WSA z 1 lutego 2006r sygn. akt VISA/Wa 1683/05). Brak dokonania starannych i szczegółowych ustaleń w tej materii mimo, iż już sama koperta i zwrotne poświadczenie wskazywało na uchybienie art. 40 § 3 kpa stanowi o naruszeniu przez organ odwoławczy przepisów proceduralnych art. 7 i 77 § 1 kpa oraz art. 134 kpa skutkujących uchyleniem zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270). Rozpoznając sprawę ponownie organ II instancji przeprowadzi postępowanie w kwestii zachowania wymogów z art. 40 § 3 kpa poprzez art. 41 – 43 kpa i dopiero wtedy oceni czy można przyjąć doręczenia zastępcze z art. 44 kpa a także stosownie do dokonanej oceny podejmie odpowiednie czynności w sprawie odwołania od decyzji organu I instancji. Przy orzekaniu zastosowano art. 152 i art. 200 powołanej wyżej ustawy.