VII SA/Wa 1388/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2008 r. sprawy ze skargi M. i W. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...], działając w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) po rozpatrzeniu odwołania M. i W. N. od decyzji Starosty P. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia dla A. i J. W. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, parterowego z poddaszem użytkowym wg projektu "Z14 L GL w blk" oraz zbiornika szczelnego na nieczystości płynne o poj. 8 m 2 na działce nr ew. [...] obręb [...] w C., przy ul. P., Gm. K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego, z którego wynika, iż decyzją z dnia [...] Starosta P., na podstawie art. 28, 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dla A. i J. W. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli M. i W. N. podnosząc, że zostali oszukani przez poprzedniego właściciela działki, jak również wskazali na bezprawne usunięcie starych drzew przez inwestorów z terenu działki, na której miała być realizowana inwestycja. Wojewoda [...] rozpoznając odwołanie przytoczył treść art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i wskazał, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenów wsi C. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] Nr [...] poz. [...], jak też z przepisami techniczno-budowlanymi. Organ stwierdził, że przedłożony przez inwestorów projekt jest kompletny i dołączono do niego wymagane opinie i uzgodnienia, w tym: warunki przyłączenia instalacji elektrycznej do sieci elektroenergetycznej [...] dla budynku mieszkalnego C., działka nr ew. [...] ul. P. gmina K., opinię nr [...] Urzędu Miasta i Gminy K. o dostępie do drogi publicznej dla działki nr ew. [...], decyzję Starosty P. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie o wydanie zezwolenia na trwałe wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów rolnych występujących na działce nr ew. [...] oraz postanowienie Starosty P. z dnia [...] w sprawie udzielenia zgody na odstępstwo od przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) i poprzedzające je upoważnienie Ministra Budownictwa z dnia 7 marca 2007 r. nr 988/z, znak: BB3g-466-187/1/07. Ponadto inwestorzy przedłożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W związku z powyższym Wojewoda [...]– wskazując na treść art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego – podniósł, iż Starosta P. nie mógł odmówić wydania decyzji pozwalającej na realizację wspomnianej wyżej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu wycinki nadmiernej liczby drzew Wojewoda [...] wskazał, że zatwierdzony projekt przewiduje usunięcie 3 drzew, na które inwestor zobowiązany jest uzyskać odrębne pozwolenie. Nawiązując natomiast do kwestii bezprawnego podziału działki organ podkreślił, że kwestia ta nie jest związana z postępowaniem prowadzonym w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższa decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stała się przedmiotem skargi M. i W. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której to skardze zarzucili oni bezprawne usuwanie przez inwestorów sosen o średnicy powyżej 30 cm na działkach położonych w sąsiedztwie ich posesji. Zwrócili także uwagę, że minimalna powierzchnia działki budowlanej powinna wynosić 1500 m2 podczas gdy działka inwestorów wynosi jedynie 600 m2. Skarżący podnieśli również fakt uszkodzenia przez inwestorów ich ogrodzenia oraz tworzenia sztucznego zagęszczenia zabudowy, co powoduje zmniejszenie naświetlenia słonecznego od południowo-zachodniej strony ich posesji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie w oparciu o argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 10 marca 2008 r. skarżący W. P. wyjaśnił, że budynek powstaje niezgodnie z przepisami dotyczącymi odległości od granicy działek, a budynek znajduje się w odległości 1,20 m od granicy nieruchomości, zaś dach tego budynku dodatkowo pomniejsza tę odległość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Analizując niniejszą sprawę należy przede wszystkim wskazać, że projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w art. 34 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 35 pkt 3 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza przede wszystkim: 1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia itd., Ustawodawca wyraźnie postanowił w art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, że w razie spełnienia przedstawionych wyżej wymagań i złożenia przez inwestora m. in. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten stanowi zresztą jeden z podstawowych instrumentów gwarantujących realizację ustawowego uprawnienia wynikającego z art. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W ocenie Sądu Starosta P. nie mógł w niniejszej sprawie odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, parterowego z poddaszem użytkowym wg projektu "Z14 L GL w blk" oraz zbiornika szczelnego na nieczystości płynne o poj. 8 m2 na działce nr ew. [...] obręb [...] w C. , przy ul. P., Gm. K. W szczególności wskazać należy, iż – wbrew twierdzeniom Skarżących - zatwierdzony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów wsi C. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] Nr [...] poz. [...]. Zgodnie z tym planem działka o nr ew. [...], której dotyczy inwestycja, leży na terenie oznaczonym symbolami A21-MN i 11KDdg, dla którego przewidziano ekstensywną zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą. Wprawdzie Plan ustala dla tego terenu minimalną wielkość nowotworzonych działek -1500 m2, jednakże jednocześnie dopuszcza adaptację nieruchomości m. in. o nr ew. [...] na działki o powierzchni mniejszej niż powierzchnia normatywna określona dla terenu. Ponadto zatwierdzony projekt budowlany został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, z uwzględnieniem odstępstwa, na które inwestorzy uzyskali zgodę. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych (z zastrzeżeniem zachowania określonych warunków dotyczących przede wszystkim bezpieczeństwa ludzi lub mienia, ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz bezpieczeństwa warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych), na które właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody. W aktach sprawy znajduje się upoważnienie Ministra Budownictwa z dnia 7 marca 2007 r. na odstąpienie od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) umożliwiające wykonanie na działce budowlanej nr ew. [...] przy ul. P. w C. ściany bez otworów okiennych i drzwiowych budynku mieszkalnego w odległości 1,5 m. do 1,68 m. od granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi nr ew. [...] i [...] oraz postanowienie Starosty P. z dnia [...] udzielające zgodę na to odstępstwo. Jednocześnie zatwierdzony projekt nie narusza innych przepisów techniczno-budowlanych. Podniesiony na rozprawie zarzut Skarżącego, iż budynek powstaje niezgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, gdyż znajduje się w odległości 1,20 m od granicy nieruchomości nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Abstrahując bowiem od rzeczywistej odległości realizowanej inwestycji od granicy nieruchomości W. N. należy stwierdzić, że przedmiotem niniejszej skargi jest wyłącznie decyzja zatwierdzająca projekt budowlany przewidujący odstępstwo od przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w postaci wykonania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych budynku mieszkalnego w odległości 1,5 m. do 1,68 m. od granicy z sąsiednimi działkami i udzielająca pozwolenia na budowę właśnie tak projektowanego budynku. W rezultacie nawet stwierdzenie dokonania ewentualnych odstępstw od zatwierdzonego projektu i realizacja inwestycji niezgodnie z tym projektem pozostają poza granicami przedmiotowej sprawy i należą do właściwości organów nadzoru budowlanego. Należy również podzielić stanowisko Wojewody [...] o kompletności złożonego projektu oraz przedłożeniu przez inwestorów wymaganych prawem opinii i uzgodnień. Także kwestia wycinki drzew, na którą inwestorzy musieli uzyskać odrębne zezwolenie pozostaje bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu Skarżących dotyczącego uszkodzenia ogrodzenia należy stwierdzić, iż ewentualne szkody powstałe w związku z realizacją inwestycji A. i J. W. pozostają poza kontrolą sądu administracyjnego, albowiem roszczenia wynikające z tytułu ewentualnych szkód mogą być dochodzone wyłącznie w postępowaniu przed sądem powszechnym. Reasumując zarzuty podnoszone przez Skarżących będące przede wszystkim wyrazem niezadowolenia z faktu realizacji inwestycji przez A. i J. W. nie mogą zostać uwzględnione, a skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.