VII SA/Wa 1389/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...]maja 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. na podstawie art. 89 pkt 1, art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. 162, poz.1568 ze zm.) oraz art. 17 pkt 2, art. 127 § 2 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.) po rozpatrzeniu odwołania T.S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2013 r., l.dz. [...], pozwalającej M. C. na prowadzenie badań na obecność polichromii i badań architektonicznych w budynku "[...]" przy ul. [...] w [...] w oparciu o przedłożoną dokumentację "[...],[...], ul. [...]" opracowaną przez mgr E. C., mgra inż. arch. M.C.w listopadzie 2013 r. – stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona jedynej ustalonej przez organ pierwszej instancji stronie postępowania – M. C. - w dniu 27 listopada 2013 r., zatem ostatnim dniem na wniesienie odwołania był dzień 11 grudnia 2013 r. Z dniem 12 grudnia 2013 r., w związku z brakiem odwołania wniesionego w ustawowym terminie, zaskarżona decyzja stała się ostateczna. T. S. nie brała udziału w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji, a odwołanie złożyła w dniu 16 grudnia 2013r w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, co wynika ze stempla urzędu pocztowego, znajdującego się na kopercie. W ocenie organu odwoławczego odwołanie T. S. w stosunku do ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2013 r jest niedopuszczalne i okoliczność ta stanowi przesłankę przedmiotową do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła T. S. wnosząc o uchylenie postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącej decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem prawa polegającym na pominięciu skarżącej jako współwłaścicielki [...] w [...]. Wykonywane zmiany naruszają substancję budynku, zmieniają wnętrze przez wyburzenia ścian i ostatecznie uniemożliwiają podział fizyczny w wyniku działu spadku. Badania są przykrywką, bo dochodzi do zmian poprzez m.in. wyburzanie ścian. Ponadto Program Prac Badawczych zakłada w tajemnicy przed nią kolejne wyburzenia, na które się nie zgadza. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga jest nieuzasadniona. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2014r. Podstawę prawną rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowił art. 134 kpa zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy przed przystąpieniem do oceny żądań i zarzutów zawartych w odwołaniu ma obowiązek dokonać wstępnej kontroli wniesionego środka zaskarżenia poprzez sprawdzenie czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. W niniejszej sprawie dokonując wstępnej kontroli wniesionego przez skarżącą odwołania organ odwoławczy trafnie stwierdził jego niedopuszczalność z tego powodu, że odwołanie zostało złożone od decyzji ostatecznej. Zgodnie z art. 127 § 1 kpa odwołanie przysługuje wyłącznie od decyzji administracyjnej, która nie jest decyzją ostateczną. Skarżąca nie brała udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, którego decyzja nie została jej doręczona i stała się ostateczna w dniu 12 grudnia 2013r. Natomiast odwołanie skarżącej zostało złożone w dniu 16 grudnia 2013r w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Od decyzji, która stała się ostateczna stronie, która nie brała udziału w postępowaniu, nie przysługuje odwołanie, lecz prawo do złożenia wniosku o jego wznowienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 1996 r., sygn. akt I SA 1956/94, ONSA-OZ 2000/1/1 LEX nr 143858). W tym stanie rzeczy, uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, należało skargę oddalić na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).