VII SA/Wa 1390/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. G. i E. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. przyznać skarżącym L. G. i E. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. oddalić wniosek w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. L. G. i E. G. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie VII SA/Wa 1390/17 zwrócili się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku złożonego następnie na urzędowym formularzu oraz w piśmie z 25 lipca 2017 r. wskazali, iż wnoszą o zwolnienie od wpisu sądowego oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego) lub w zakresie częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 ustawy prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W uzasadnieniu wniosku z dnia 25 lipca 2017 r. skarżący oświadczyli, że do czasu odbioru w dniu 31 lipca 2017 r. mieszkania od dewelopera zmuszeni są koczować na terenie ogródków działkowych, gdyż nie mają gdzie mieszkać, natomiast w miesiące zimowe byli zmuszeni wynajmować kwatery, co pozbawiło ich oszczędności. Skarżący wskazali, że utrzymują się z renty E. G. w kwocie 1720,99 zł oraz wynagrodzenia za pracę L. G. w wysokości 1585,50 zł. Wnioskodawcy oświadczyli, że posiadają samochód osobowy o wartości ok. 4000 zł – 4500 zł. Do zobowiązań i wydatków skarżący zaliczyli: ratę kredytu mieszkaniowego – 1002,29 zł, ratę kredytu - 35,75 zł, czynsz najmu (w okresie zimowym) - 900 zł, opłaty działkowe – 101,70 zł, opłaty za media - 300 zł, koszty leczenia - 500 zł, abonament za telefon – 135 zł, koszty dojazdów do pracy - 124 zł, utrzymanie samochodu - 400 zł. Wraz z wnioskiem skarżący przedłożyli m.in. harmonogram spłaty kredytu mieszkaniowego, wyciągi z rachunku bankowego za okres od dnia 30 kwietnia 2017 r. do 26 lipca 2017 r., dowody uiszczenia opłat na rzecz [...], w tym opłat za energię elektryczną, za wodę, opłaty ogrodowej. Biorąc pod uwagę informacje wynikające ze złożonego wniosku oraz pisma z 25 lipca 2017 r. i załączonych dokumentów stwierdzić trzeba, że uzasadnione jest częściowe uwzględnienie wniosku L. G. i E. G. o przyznanie prawa pomocy. W ocenie referendarza sądowego dochody skarżących, przy ponoszonych koniecznych wydatkach (w tym ratach kredytu mieszkaniowego) nie pozwalają na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia L. G. i E. G. z wpisu sądowego od skargi. Zauważyć trzeba, że wysokość wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. W ocenie referendarza sądowego skarżący z uzyskiwanych dochodów będą w stanie zgromadzić środki na uiszczenie wpisu we wskazanej wysokości. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.