VII SA/Wa 1391/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność wierzyciela postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz E. M. kwotę 257,00 złotych (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 24 stycznia 2013r. E. M. reprezentowana przez radcę prawnego P. G. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r., Nr [...] , którym oddalono skargę E. M. na bezczynność organu powiatowego. W skardze skarżąca wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów procesu wg. norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...] uchylił własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r., znak: [...] oraz postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Z informacji nadesłanej w piśmie z dnia 7 maja 2013r. wynika, że postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...] nie zostało zaskarżone do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...] uchylił własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2012r., znak: [...] oraz postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012r., znak: [...], które nie znajduje się w obrocie prawnym jest bezprzedmiotowe. Podkreślić należy, że uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a skutkować musi obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą – na etapie wniesienia skargi – kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 ustawy p.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a, zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240,00 złotych. Biorąc pod uwagę, iż w przedmiotowej sprawie skarżąca nie uiściła wpisu, Sąd postanowił o zasądzeniu zwrotu kosztu postępowania w kwocie 257,00 złotych, tj. kwotę 240,00 tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i kwotę 17,00 złotych stanowiącą opłatę za pełnomocnictwo. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 201 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.