VII SA/Wa 1395/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za bezzasadne postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru [...] z dnia [...] października 2015 r., Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów K. S. wniesionych w związku z wszczęciem na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania, tj. funkcji garażowej budynku na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], zmienionego na zakład wulkanizacyjny i drobnych napraw samochodów, bez wymaganego prawem zgłoszenia właściwemu organowi. Postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostało doręczone K. S. 29 stycznia 2016 r. W dniu 21 kwietnia 2016 r. K. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w dniu 23 lutego 2016 r. nadała w urzędzie pocztowym, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na dowód czego dołączyła kserokopię potwierdzenia nadania w dniu 23 lutego 2016 r. przesyłki poleconej do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przesyłka otrzymała nr [...]. Ponadto K. S. podniosła, że o tym, iż jej skarga nie została skutecznie wniesiona dowiedziała się po otrzymaniu postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] o skierowaniu obowiązku określonego w Tytule Wykonawczym z dnia [...] września 2015 r., nr [...] do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanych – M. S., K. S. i Ł. S. Wskazała, że przedmiotowe postanowienie z dnia [...] marca 2016 r. odebrała w jej imieniu w dniu 6 września 2016r. siostra – Z.B., natomiast przekazała je M. S. dopiero w dniu 20 kwietnia 2016 r. Na potwierdzenie powyższej okoliczności do wniosku zostało dołączone oświadczenie Z. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Zarazem art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc przywołane przepisy do niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest spóźniony, wobec czego podlega odrzuceniu bez jego merytorycznego rozpatrzenia. Należy przyjąć za skarżącą, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie ww. terminu zaczął biec w dniu w którym otrzymała ona postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], bowiem w tym dniu dowiedziała się, że złożona przez nią w dniu 23 lutego 2016 r., za pośrednictwem organu, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...] do tego organu nie dotarła. Jednakże okoliczności wskazane przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu, jakoby postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2016 r. zostało jej doręczone dopiero 20 kwietnia 2016 r., bowiem w tym dniu skarżąca znalazła w domu adresowaną do niej przesyłkę, którą w dniu 6 kwietnia 2016 r. odebrała w jej imieniu siostra skarżącej – Z. B., nie znajdują potwierdzenia w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. postanowienia wynika bowiem, że przesyłkę skierowaną do M. S. zawierającą przedmiotowe postanowienie odebrała ona osobiście w dniu 6 kwietnia 2016 r. Zatem uznając, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie ustała w dniu doręczenia skarżącej postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] tj. w dniu 6 kwietnia 2016 r., od tego dnia strona skarżąca miała siedem dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i jej wniesienie. Zatem siedmiodniowy termin do wniesienia tego wniosku upłynął w dniu 13 kwietnia 2016 r. Skarżąca natomiast złożyła wniosek w dniu 21 kwietnia 2016 r., zatem po terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie postanowił o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi.