VII SA/Wa 1395/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku skarżących V. [...], S. [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi V. [...], S. [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowa wydania zezwolenia na przebudowę zjazdu indywidualnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 18 maja 2017 r. skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowa wydania zezwolenia na przebudowę zjazdu indywidualnego. Ponadto w skardze zawarto również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W treści wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że wnoszący pismo nie potrafi wyjaśnić powodu braku możliwości dostarczenia korespondencji w "zwykłych terminach". Pismem z dnia 28 czerwca 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej VII Wydziału z dnia 26 czerwca 2017 r. wnoszący skargę (występujący w toku postępowania administracyjnego w charakterze pełnomocnika strony oraz pełnomocnika do doręczeń) został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wraz ze wskazaniem stopnia pokrewieństwa. W dniu 18 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pełnomocnictwo udzielone przez skarżących r.pr. [...]. Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżących, w/w r.pr. o uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu zawartego w treści skargi, tj. precyzyjnego wskazania przyczyny oraz daty ustania przyczyny skutkującej uchybieniem terminu do wniesienia skargi, jak również uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Ponadto w/w zarządzeniem, wezwano pełnomocnika skarżących r.p. [...] o uzupełnienie braku formalnego skargi, w postaci podpisania pisma z dnia 16 maja 2017 r., uznanego za skargę – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżących w terminie uzupełniła brak formalny skargi w postaci podpisu pisma z dnia 16 maja 2017 r. W/w pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r. uzupełniła także brak formalny wniosku, wskazując przy tym, że Pan M. [...], w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad powziął informacje, iż przesyłana do niego korespondencja nie była odbierana w terminie. Wobec tego faktu pismem z dnia 12 kwietnia 2017 r. zwrócił się do organu o ponowne przesłanie korespondencji. W odpowiedzi Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wraz z pismem przewodnim przesłała p. M. [...]decyzję z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...]. Decyzję tą przekazał w/w skarżącym w dniu [...] maja 2017 r. W konkluzji uzupełnienia pełnomocnik wskazała, że strona nie uchybiła wnioskowi, i skutecznie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Z przywołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie, we wskazanym terminie, wniosku przez skarżącego oraz dokonanie czynności, dla której zakreślono termin, nie jest wystarczające dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której uchybił. Niezbędne jest także uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący zachowali siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z wniosku wynika, że ustanie przyczyny, dla której uchybiono dokonaniu czynności nastąpiło w dniu 13 maja 2017 r., a w dniu 18 maja 2017 r. został nadany wniosek (koperta z pieczęcią nadawczej placówki pocztowej, k. 4 akt sądowych) oraz została dokonana czynność – tj. złożenie skargi. Jak wynika z akt sprawy, decyzja z dnia [...] lutego 2017 r. Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, znak: [...]. MK została nadana na adres [...], [...]. Pomimo dwukrotnej awizacji przesyłki nie podjęto w terminie. Z uwagi na fakt, iż pierwsza próba doręczenia odbyła się w dniu 01 marca 2017 r. należy uznać, że przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 16 marca 2017 r. Jak wynika zaś z akt administracyjnych, pismem z dnia 04 lipca 2016 r. [...] i [...] wnieśli o przesyłanie korespondencji dot. wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr 3 na adres korespondencyjny M. [...]. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie dopełnili należytej staranności przy składaniu skargi. Wyjaśnienia pełnomocnika skarżących, że uchybienie terminu spowodowane było faktem nieodbierania przez pełnomocnika do doręczeń kierowanego do niego korespondencji, nie stanowi okoliczności wyłączającej brak winy po stronie skarżących. Podkreślić bowiem należy, że to na wnoszących skargę spoczywa obowiązek dochowania należytej staranności przy wnoszeniu skargi do sądu administracyjnego. Zaniedbania zaś w zakresie odbioru korespondencji, przez pełnomocnika osobiście ustanowionego przez wnoszących skargę, nie stanowią okoliczności warunkującej uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, ponieważ strona dopuściła się niedbalstwa. Odnosząc się natomiast do kryterium braku winy, należy uznać, że o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.