VII SA/Wa 1396/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Asesor WSA Mariola Kowalska, Asesor WSA Anna Tarnowska - Mieliwodzka (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. T. i P. K. pozwolenia na rozbudowę istniejącego pawilonu usługowo-handlowego wraz z zadaszeniem tarasu na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu podał, iż inwestor przedłożył dokumenty wymagane do uzyskania decyzji o pozwoleniu na rozbudowę ww pawilonu oraz stwierdził, że zamierzona inwestycja nie narusza interesu osób trzecich, w tym interesu prawnego [...] Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] w [...] w zakresie Prawa budowlanego. Ponieważ projektowana inwestycja kolidowała z istniejącym słupem oświetleniowym Inwestor uzyskał warunki techniczne i zgodę dysponenta sieci energetycznej [...][...] na przestawienie słupa oświetleniowego wraz z przebudową linii NN z działki inwestora nr [...] na działkę [...]. Inwestor użytkuje pawilon handlowy, którego planuje rozbudowę i już korzysta z istniejącej obsługi komunikacyjnej dla ciągu pawilonów handlowych w zabudowie szeregowej. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Podniosła, iż decyzja Prezydenta Miasta [...] została wydana z naruszeniem przepisów ustawy Prawo budowlane, a mianowicie: - art. 32 ust. 4 – decyzja została wydana w okresie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, - art. 35 ust. 1 pkt 1 lit b – projekt budowlany jest niezgodny z decyzją z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, bowiem nie rozwiązuje kwestii urządzenia miejsc postojowych dla obsługi omawianej inwestycji – warunek 2.4 i 4.2. 2.4- należy zapewnić 100% miejsc postojowych dla samochodów, dla potrzeb własnych, w tym co najmniej 50% na własnym terenie, 4.2 dojazd z ul. [...] – drogi wewnętrznej. Warunki projektowanego zjazdu z ulicy uzgodnić z zarządem drogi. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniósł, iż sprawa udzielenia pozwolenia na rozbudowę pawilonu na działce nr [...] była już przedmiotem rozpatrywania w trybie odwoławczym przez Wojewodę [...]. Poprzednie decyzje Prezydenta Miasta [...] zostały w całości uchylone i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia z zaleceniem uzupełnienia materiału dowodowego. Po ponownym rozpatrzeniu akt sprawy organ stwierdził, że wskazane uchybienia zostały ze sprawy wyeliminowane. Przedmiotowa inwestycja uzyskała ostateczną decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] z okresem ważności do [...] grudnia 2003 r. Inwestor wniosek o pozwolenie na rozbudowę pawilonu złożył w dniu 26 marca 2003 r., a następnie uzupełnił dnia 21 listopada 2003 r., a więc w dacie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i przedłożył projekt budowlany opracowany przez osobę uprawnioną. Projekt zagospodarowania działki, stanowiący integralną cześć projektu architektoniczno-budowlanego zatwierdzonego zaskarżoną decyzją, jest zgodny z załącznikiem graficznym decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2002 r. oraz przepisami techniczno-budowlanymi, obowiązującymi w dacie składania wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast zarzuty podnoszone w odwołaniu nie znajdują oparcia w zebranym materiale dowodowym, bowiem, istniejący pawilon podlegający rozbudowie posiada dojazd z drogi ogólnodostępnej – ul. [...]. Obsługa w zakresie parkowania rozwiązana została poprzez parkowanie na znajdującym się tuż obok parkingu osiedlowym. Docelowo inwestor wraz z innymi właścicielami pawilonów czyni starania o urządzenie miejsc postojowych od strony ul. [...]. Sprawa przebiegu linii SN NN oraz przestawienia słupa oświetleniowego została rozwiązana w sposób zamienny do pierwotnych uzgodnień Zakładu Energetycznego, który zadecydował o pozostawieniu kabli SN i NN pod projektowaną rozbudową. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. Podtrzymała swoje zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2004 r.. Ponadto skarżąca spółdzielnia podniosła, iż nie zgadza się ze stanowiskiem Wojewody [...], że istniejący pawilon podlegający rozbudowie posiada dojazd z drogi ogólnodostępnej – ul. [...]. Z tego faktu wywodzi wniosek, że zgoda zarządcy drogi jest zbędna. Ulica [...] jest wewnętrzną drogą osiedlową a spółdzielnia jest jej wieczystym użytkownikiem. Tym samym realizacja programów parkingowych nie została zapewniona, zarówno w pozwoleniu na budowę, jak i pozwoleniu na rozbudowę pawilonu. Zdaniem skarżącej Spółdzielni nie został również uwzględniony jej zarzut dotyczący sposobu i warunków przełożenia istniejącego kabla energetycznego. Przebudowa linii energetycznej SN i NN jest bezpośrednio związana z rozbudową pawilonu a zatem zdaniem spółdzielni powinna ona być częścią pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art.1§1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3§ 1 i § 2 pkt 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza się do badania zgodności orzeczenia z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W tej sytuacji dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd może uwzględnić skargę, także ze względu na inne uchybienia niż te, które podniosła strona skarżąca. Zadaniem organu administracji publicznej jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a w szczególności zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w celu ustalenia stanu sprawy z rzeczywistością. Oznacza to, że obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego pozostaje w ścisłym związku z jego zgromadzeniem. Wojewoda [...] rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym nie może ograniczyć się tylko do badania zgodności kwestionowanej decyzji z prawem, lecz powinien ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą przez organ pierwszej instancji. Poruszana przez skarżącego kwestia niezgodności projektu budowlanego z decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie została dokładnie wyjaśniona. Organ stwierdza jedynie, iż projekt zagospodarowania terenu działki, stanowiący integralną część projektu architektoniczno-budowlanego zatwierdzonego zaskarżoną decyzją, jest zgodny z załącznikiem graficznym decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nie dokonał wyjaśnienia kwestii, dotyczących urządzenia miejsc postojowych dla obsługi pawilonu podlegającego rozbudowie oraz dojazdu do projektowanej inwestycji Przede wszystkim nie ustalił, jaki charakter ( status prawny) posiada ul. [...], czy jest drogą ogólnodostępną, czy też drogą wewnętrzną osiedlową, której wieczystym użytkownikiem jest Spółdzielnia Mieszkaniowa. Organ nie rozpatrzył zagadnienia miejsc postojowych dla samochodów, w świetle decyzji o warunkach zabudowy o zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2002 r. Należy zauważyć, iż w pkt 2.4 ww. decyzji inwestor został zobowiązany do zapewnienia "100% miejsc postojowych dla samochodów dla potrzeb własnych, w tym co najmniej 50 % na własnym terenie ( działce)" Organ winien zatem w świetle powyższego wyjaśnić wszystkie podnoszone kwestie. Brak odniesienia się i wnikliwego rozpatrzenia przez Wojewodę [...] wszystkich zarzutów podnoszonych przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową narusza przepisy art. 7 i 77 i 80 kpa. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji wyroku.