VII SA/Wa 1399/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008r., znak [...] Starosta M. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. tj. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nałożył na J. G. obowiązek usunięcia następujących nieprawidłowości w przedłożonym zgłoszeniu robót budowlanych dotyczących wykonania remontu, modernizacji stawu rybnego do chowu ryb zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina P.: • uzupełnić oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, • nanieść lokalizację stawu na mapie oraz jego powierzchnię, • określić dokładnie zakres robót budowlanych i sposób ich wykonania, • przedłożyć ostateczną decyzję o pozwoleniu wodno – prawnym, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Uzasadniając postanowienie organ podał, iż zgłoszenie J. G. jest niekompletne, a nieuzupełnienie go we wskazanym zakresie spowoduje zgłoszenie sprzeciwu. Jednocześnie organ pouczył strony o trybie i terminie zaskarżenia postanowienia. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2008r., znak [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu zażalenia J. G. na postanowienie Starosty M. z dnia [...] czerwca 2008r. - stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...] podał, iż wyrokiem z dnia [...] lutego 2008r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję z dnia [...] września 2007r. Nr [...] Wojewody [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2007r. Starosty M., który zgłosił sprzeciw w sprawie zgłoszenia remontu i modernizacji stawu do chowu ryb na działce nr ewid. [...] położonej we wsi [...], gm. P., sprostowanej postanowieniem za dnia [...] sierpnia 2007r. Ponownie rozpoznając zgłoszenie organ I instancji nałożył zaskarżonym postanowieniem na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentów. Jednocześnie mylnie pouczył stronę o możliwości wniesienia zażalenia, gdyż postanowienie wydane na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego jest niezaskarżalne (art. 141 § 1 kpa). Obliguje to organ do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody [...] wniósł J. G. Uzasadniając skargę podał, iż nałożone na niego przez organ obowiązki są bezzasadne bowiem organ jest w posiadaniu kompletnego zgłoszenia, wraz z którym złożono także dokumenty żądane przez organ. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a tylko w takim aspekcie sąd administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) kontroluje zaskarżone decyzje (postanowienia). Zażalenie jest zwyczajnym, samodzielnym i formalnym środkiem prawnym. Środek ten przysługuje tylko na niektóre postanowienia. Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stornie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Samo pouczenie strony o możliwości zaskarżenia postanowienia takiego uprawnienia nie tworzy. Oznacza to, że zażalenie może być wnoszone tylko na postanowienie enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Jest to rozwiązanie procesowe odmienne niż w przypadku odwołania, które przysługuje od decyzji wydanych w I instancji. W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie zobowiązujące go do uzupełnienia zgłoszenia o wskazane dokumenty. Postanowienie to ma charakter postanowienia dowodowego w prowadzonym postępowaniu i nie podlega zażaleniu, albowiem kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje zażalenia na takie postanowienie. Oznacza to, że zażalenie, jako prawnie niedopuszczalne nie mogło być rozpoznane merytorycznie. Z powyższych względów, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.