VII SA/Wa 1400/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. Ś. i A. Ś. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej postanowienia. W piśmie z dnia 20 września 2010 r. skarżący reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania. W uzasadnieniu wskazali, na trudną sytuację majątkową i stan zdrowotny skarżącego, który jest rencistą. Skarżąca pracuje jako pomoc dentystyczna, osiąga niskie wynagrodzenie. Wszelkie oszczędności strony zainwestowały w budowę przedmiotowego domu. Aktualnie, konieczność zaciągnięcia przez skarżących kredytu, aby pokryć nałożoną na nich karę pieniężną spowodowałaby zawieszenie leczenia się przez skarżącego oraz uniemożliwiła kontynuację prac wykończeniowych nad przedmiotowym budynkiem, co jest szczególnie istotne z uwagi na zbliżający się sezon zimowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004 niepubl.). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności postanowienia, bowiem wykonanie zaskarżonego postanowienia rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia wymiernych skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej postanowienia ma charakter tymczasowy i nie przesądza o wyniku sprawy i tym samym o dalszym losie sprawy dotyczącej nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.