VII SA/Wa 1400/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i U. Ś. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2010 r. w ten sposób, że w wersie trzynastym sentencji a także wersie piątym i szóstym na stronie pierwszej uzasadnienia w miejsce słów "stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania" wpisać "nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania", w wersie piętnastym sentencji, wersie drugim, trzecim i piątym na stronie drugiej uzasadnienia w miejsce słowa "decyzji" wpisać "postanowienia", a także w wersie siódmym na stronie drugiej uzasadnienia w miejsce słów "zatrzymania prawa jazdy" wpisać "nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania". Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje : W niniejszej sprawie w sentencji jak i w uzasadnieniu postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2010 r. wpisano mylnie słowa przedmiot sprawy jak również słowo "decyzji", zamiast właściwego słowa "postanowienia". Jak wynika z akt sprawy, uzasadnienia a także daty wydania i numeru zaskarżonego aktu znajdujących się w sentencji postanowienia Sądu z dnia 7 października 2010 r., przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczyło oczywiście wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania. Tym samym sprostowanie postanowienia stało się konieczne. Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.