VII SA/Wa 1401/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz ( spr.), , Protokolant Marcin Grabowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2006 roku po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanego właściciela od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2006 roku, którą nakazano właścicielowi usunięcie nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na działce nr ewid. [...] w S. przy ul. [...], polegających na doprowadzeniu przewodów kominowych oraz instalacji elektrycznej w lokalach nr [...] do stanu zgodnego z warunkami technicznymi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 roku oraz zakazano użytkowania obiektu budowlanego w części dotyczącej wymienionych lokali do czasu usunięcia nieprawidłowości – uchylił decyzję tę w całości i na podstawie art. 68 ustawy Prawo budowlane, nakazał właścicielowi opróżnienie w całości budynku oraz zarządził umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi oraz zakazie jego użytkowania. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na wniosek właściciela organ powiatowy wszczął postępowanie w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...]w [...]. Czynności kontrolne z dnia [...] lutego 2006 roku wykazały brak sprawnych przewodów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych w użytkowanych lokalach [...] budynku mieszkalnego wielorodzinnego posiadającego wyodrębnione 9 lokali mieszkalnych. Taki stan przewodów wskazujący na istnienie zagrożenia stanowił podstawę dla organu powiatowego do wydania decyzji z [...] lutego 2006 roku. Analizując materiał sprawy wskutek odwołania właściciela, organ wojewódzki w oparciu o protokół z wizji lokalnej z dnia [...] maja 2006 roku oraz ekspertyzę stanu technicznego przewodów przedmiotowego budynku stwierdził, iż budynek przy ulicy [...] w [...] znajduje się w złym stanie technicznym. Powołując ekspertyzę sporządzoną przez inż. [...] i jej ocenę, że dalsze eksploatowanie budynku w takim stanie może spowodować zawalenie się ściany kominowej, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że jest nie tylko uprawniony ale i obowiązany do wydania nakazu opróżnienia budynku z mocy art. 68 ustawy zasadniczej. Skargę na powyższą decyzję wniósł Burmistrz S. domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie art. 68 Prawa budowlanego (bezpodstawne stwierdzenie potrzeby opróżnienia budynku w całości), naruszenie art. 7, 9, 10, 77, 79 w związku z art. 76 i 85§1 kodeksu postępowania administracyjnego i oparcie decyzji na ekspertyzie nie dotyczącej przedmiotowego budynku, co wskazuje na nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy a także przeprowadzenie postępowania bez udziału Gminy, która powinna mieć możliwość wniesienia uwag i zastrzeżeń do protokołu z wizji lokalnej, bowiem zabiegi obecnego właściciela mają na celu pozbycie się lokatorów na koszt gminy. W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Objęta skargą decyzja została wydana na podstawie art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane. Decyzję taką wydaje organ nadzoru budowlanego w razie stwierdzenia w wyniku oględzin bezpośredniego zagrożenia zawalenia się budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, a adresatem takiej decyzji jest właściciel lub zarządca budynku. W przedmiotowej sprawie czynności kontrolne w dniu [...] lutego 2006 roku i protokół z wizji lokalnej z dnia [...] maja 2006 roku wskazały, iż budynek mieszkalny przy ul. [...] w [...] znajduje się w złym stanie technicznym a ekspertyza stanu technicznego przewodów spalinowych i wentylacyjnych tego budynku, sporządzona przez rzeczoznawcę inż. H. wskazywała, że dalsze eksploatowanie budynku w takim stanie może spowodować zawalenie się ściany kominowej, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia mieszkańców tego budynku. Dlatego też organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą właścicielowi usunięcie nieprawidłowości w zakresie przewodów kominowych (wentylacyjnych, spalinowych i dymowych) bowiem stwierdzony stan niebezpieczeństwa obligował organ administracji do zastosowania art. 68 Prawa budowlanego tj. wydania nakazu opróżnienia obiektu budowlanego. Jak już wyżej wskazano, adresatem decyzji przewidzianych w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane a więc i art. 68 jest właściciel lub zarządca obiektów budowlanych (vide wyrok NSA z 21 października 1999 roku IVSA1597/97), a zatem zgodnie z art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego tylko on jest stroną postępowania administracyjnego prowadzonego w tym trybie. Zaskarżona decyzja podjęta na podstawie art. 68 Prawa budowlanego polega na nałożeniu na określone w nim podmioty konkretnych obowiązków, a ich adresatami są wyłącznie właściciele lub zarządcy obiektów budowlanych. Jak trafnie podniósł uczestnik postępowania, gdyby ustawodawca kierujący art. 68 Prawa budowlanego tylko do właścicieli lub zarządców przewidywał uczestnictwo w postępowaniu organu do którego przesyła się taką decyzję (art.68 pkt 2), to dałby temu wyraz właśnie w zapisie art. 68 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 50§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sąd administracyjny wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Artykuł ten przyznaje uprawnienie do wniesienia skargi sądowej każdemu, kto ma w tym interes prawny. Istotę tego interesu prawnego stanowi żądanie oceny przez sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z obiektywnym porządkiem prawnym. Skarżący musi więc mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością, zaś skarga może dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Interes prawny ma charakter materialno-prawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarżący nie należy do kręgów podmiotów wskazanych w pkt 1 art. 68 Prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie skarżący nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi a tym samym brak po jego stronie legitymacji skargowej. W tym stanie rzeczy skarga wniesiona przez osobę nie posiadającą do tego legitymacji podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270).