VII SA/Wa 1405/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kramek (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2019 r. po rozpoznaniu wniosku M W o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M W na decyzję [... Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...kwietnia 2019 r. nr [...znak [... w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję [... Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...kwietnia 2019 r. nr [...znak [... w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Skarżący w skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżącego na znaczne koszty i uczynni bezprzedmiotowym postępowanie sądowe. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzi do naruszenia podstawowych prawa i wolności obywatelskich wskazując na art. 31, art. 47, art. 50 w zw. z art. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1 624 317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". Ciężar dowodu spoczywa przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał okoliczności uprawdopodobniających wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został wystarczająco uzasadniony. Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu powinna wskazać argumentację przemawiającą za tezą, że wykonanie decyzji spowoduje sytuacje opisane w art. 61 §3 P.p.s.a. Nie jest wystarczające formułowanie ogólnikowych twierdzeń oraz przywołanie możliwych scenariuszy, ale niezbędne jest staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację ekonomiczną strony. Skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie sąd wskazuje, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie można utożsamiać z oceną legalności wydanego postanowienia. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Oznacza to, że sąd bada wyłącznie zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., przede wszystkim w kontekście okoliczności wskazanych we wniosku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1 248 471). Poza oceną sądu, na obecnym etapie postępowania, pozostają więc argumenty skarżącego, związane z oceną zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.