VII SA/Wa 1408/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 sierpnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T. G. na działanie Rady [...] postanawia: przyznać T. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 19 lipca 2012 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy T. G., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymującą się ze zbieractwa surowców wtórnych. Mieszka w lokalu socjalnym do którego został eksmitowany. Podał, że opłaty za czynsz i wodę w mieszkaniu opłaca pomoc społeczna, on zaś ponosi jedynie koszty związane z opłatami za energię elektryczną w wysokości około 40,00 złotych miesięcznie. Wskazał, że kwota jaką uzyskuje ze zbieractwa surowców wtórnych wynosi 150,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca zaznaczył, że na żywność pozostaje mu około 1 euro dziennie. Oświadczył nadto, że nie uzyskuje żadnej innej pomocy. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia z kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Z podanych danych przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, obecnie utrzymuje się jedynie z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych oraz przy pomocy opieki społecznej. Nie uzyskuje żadnego dochodu, ani pomocy ze strony rodziny. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności pieniężnych. Biorąc pod uwagę sytuację materialną wnioskodawcy, a w szczególności brak stałych dochodów stwierdzono, że obecnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. Tym samym uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.