VII SA/Wa 1409/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2007 r. sprawy ze skargi D. Ż., K. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania E. i G. G. od decyzji Starosty L. z dnia [...] listopada 2006r., Nr 443/2006 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej D. i K. Ż. pozwolenia na budowę dwóch hal do gry w tenisa oraz budynku zaplecza gospodarczo – socjalnego na działce nr ew. [...] położonej w M. gm. N. decyzją z dnia [...] czerwca 2007r., Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił w całości zaskarżoną decyzję i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch hal do gry w tenisa oraz budynku zaplecza gospodarczo – socjalnego. W uzasadnieniu podał, że organ I instancji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę nie sprawdził czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35 ust 1 Prawa budowlanego. W ocenie organu odwoławczego projektowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy N. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. ( Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] sierpnia 2003r., Nr [...], poz. [...] ) oraz zmian w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy N. – część III b zatwierdzonych uchwałą Rady Gminy N. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r. ( Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz [...] ). Działka nr ew. [...] na której przewidywana jest budowa dwóch hal do gry w tenisa oraz budynku zaplecza gospodarczo – socjalnego usytuowana jest na obszarze zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonym w planie zagospodarowania symbolami M i 2M. Z zapisu § 8 ust 2 planu wynika, że na terenach oznaczonych symbolem M można lokalizować wyłącznie: a) budynki mieszkalne jednorodzinne, b) przynależne budynkom mieszkalnym obiekty gospodarczo-garażowe o maksymalnej pow zabudowy 60m2, c) obiekty małej architektury, d) budynki nieuciążliwych usług towarzyszących, e) stacje transformatorowe, przepompownie ścieków, kontenerowe stacje telekomunikacyjne i tym podobne urządzenia służące bezpośrednio mieszkańcom danego zespołu budynków w sposób nie powodujący kolizji z istniejącą i planowaną zabudową. Wojewoda [...] na podstawie analizy dokumentacji budowlanej ustalił, że projektowana inwestycja to dwie hale z dźwigarów stalowych łukowych o powierzchni użytkowej 563,72m2 każda i wysokości 7,5m oraz budynek zaplecza o powierzchni całkowitej 76,95m2. Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowej inwestycji nie można zakwalifikować jako budynków nieuciążliwych usług towarzyszących tj. usług których celem jest zaspokajanie podstawowych potrzeb miejscowej ludności. Jednocześnie Wojewoda [...] wskazał, iż zgodnie z planem na terenie zabudowy mieszkaniowej możliwe jest wydzielenie w budynkach mieszkalnych pomieszczeń usługowo – handlowych o powierzchni nie przekraczającej 40 % powierzchni użytkowej budynku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli inwestorzy D. i K. Ż. Skarżący kwestionują ocenę organu odwoławczego, iż hale do gry w tenisa nie mogą być zakwalifikowane jako budynki nieuciążliwych usług towarzyszących. Zdaniem skarżących organ odwoławczy " powinien dokonać oceny projektu architektoniczno-budowlanego pod kątem wielkości obiektów i ustalić, czy przewiduje się tam tyle miejsca, żeby zgromadzić publiczność w liczbie, która mogłaby stanowić uciążliwość dla mieszkańców (..), a także uciążliwość naruszającą np. ład komunikacyjny etc.". Skarżący podnoszą, iż organ odwoławczy nie uwzględnił zlokalizowania hal na obszarze o niskiej zabudowie, głównie jednorodzinnej, a zatem w miejscu stosunkowo kameralnym, w którym właściciel takich hal może tylko liczyć, że jego klientami będzie ludność miejscowa. Skarżący zarzucają przeprowadzenie postępowania odwoławczego z naruszeniem art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 10 kpa i art. 77 § 1 kpa, oraz art. 35 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 35 ust 1 Prawa budowlanego oraz podstawowych przepisów prawa procesowego zobowiązujących organ do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, których naruszenie miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewoda [...] zgodnie z art. 35 ust 1 Prawa budowlanego sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego i w sposób prawidłowy uznał, że realizacja przedmiotowej inwestycji w postaci dwóch hal z dźwigarów stalowych łukowych o powierzchni użytkowej 563,72m2 każda i wysokości 7,5m oraz budynku zaplecza o powierzchni całkowitej 76,95m2 narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy N. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. ( Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] sierpnia 2003r., Nr [...], poz. [...] ) oraz zmian w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy N. – część III b zatwierdzonych uchwałą Rady Gminy N. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r. ( Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] ). Z przytoczonego przez organ odwoławczy zapisu § 8 ust 2 planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy N. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] sierpnia 2003r., Nr [...], poz. [...] ), który jest identyczny w swej treści z § 6 ust 2 pkt 4 zmian w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy N. – część III b zatwierdzonych uchwałą Rady Gminy N. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r. ( Dz. Urz. Woj. [...] Nr 186, poz. [...] ) wynika, że projektowana inwestycja znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej symbolami M i 2M na którym obok budynków mieszkalnych jednorodzinnych mogą być lokalizowane wyłącznie między innymi budynki nieuciążliwych usług towarzyszących. Projektowanej inwestycji jak słusznie ocenił organ odwoławczy nie można zaliczyć do budynków nieuciążliwych usług towarzyszących czyli usług których celem jest zaspokajanie podstawowych potrzeb miejscowej ludności. Hale do gry w tenisa wraz z budynkiem zaplecza gospodarczo – socjalnego stanowią obiekt usługowy w którym prowadzona będzie działalność gospodarcza komercyjna o charakterze nie zaspakajającym podstawowych potrzeb miejscowej ludności. Nieuciążliwymi usługami towarzyszącymi zabudowie mieszkalnej jednorodzinnej w potocznym tego słowa pojęciu są usługi ułatwiające okolicznym mieszkańcom codzienne życie takie jak drobny handel, rzemiosło usługowe itp. Ponadto należy zauważyć, iż projektowane hale do gry w tenisa posiadają konstrukcję balonową i w sensie prawa budowlanego nie są zaliczone do budynków lecz są budowlami. Zgodnie bowiem z przepisem art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) budynkiem jest obiekt trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, który posiada fundamenty i dach. Uznając zatem, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił jako nieuzasadnioną.