VII SA/Wa 1412/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-09

Skład orzekający: Maria Tarnowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli uchybienie terminu nastąpiło z winy profesjonalnego pełnomocnika strony?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego nie zasługuje na uwzględnienie, gdy uchybienie terminu nastąpiło z winy profesjonalnego pełnomocnika strony. W przypadku reprezentacji przez adwokata, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu, a dla przyjęcia winy wystarczy nawet lekkie niedbalstwo. Podmiot reprezentowany nie może skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które nie zostało spowodowane przez niego.
Stan faktyczny
Skarżący J. W. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin upłynął bezskutecznie. Pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu, wskazując na zanik pamięci księgowej skarżącego spowodowany chorobą jako przyczynę braku winy. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 czerwca 2016 r. (potwierdzenie odbioru, k. 86 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od skargi przez skarżącego upłynął bezskutecznie w dniu 6 lipca 2016 r. Pismem z dnia 7 lipca 2016 r. (nadanym w tym samym dniu) pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego, załączając jednocześnie dowód wpłaty z dnia 7 lipca 2016 r. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie uiścił wskazanej w wezwaniu kwoty bez swojej winy – osoba odpowiedzialna za wykonywanie przelewów w jego przedsiębiorstwie, w wyniku zaniku pamięci (będącego skutkiem przebytego w kwietniu 2015 r. wylewu krwi do mózgu), przeoczyła termin wpłaty wpisu i jej nie dokonała. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że ww. wezwanie odebrał w dniu 29 czerwca 2016 r. i tego samego dnia, pocztą elektroniczną, przesłał je do biura mocodawcy, natomiast w dniu 7 lipca 2016 r. księgowa, zatrudniona u skarżącego, poinformowała go o zaistniałej sytuacji, wskazując na przytoczone wcześniej przyczyny. Na dowód przebytej przez księgową skarżącego choroby, do wniosku dołączono dokumentację medyczną oraz zawartą z księgową umowę o pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Z przywołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie, we wskazanym terminie, wniosku przez skarżącego oraz dokonanie czynności, dla której zakreślono termin, nie jest wystarczające dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której uchybił. Niezbędne jest także uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący zachował siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. – z uzasadnienia wniosku wynika, że ustanie przyczyny, dla której uchybiono dokonaniu czynności nastąpiło w dniu 7 lipca 2016 r., w tym samym dniu został nadany wniosek oraz została dokonana czynność – uzupełnienie uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Warunkiem niezbędnym do przywrócenia terminu dla dokonania czynności jest brak winy wnioskodawcy w jego uchybieniu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy można więc mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć. Należy jednak dodać, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (w niniejszej sprawie – przez adwokata), to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez Sąd, ponieważ to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dla przyjęcia winy profesjonalnego pełnomocnika procesowego wystarczy natomiast nawet lekkie niedbalstwo (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 69/09, LEX nr 565 711). Podkreśli należy, że to pełnomocnik jest osobą, która dokonuje czynności procesowych za reprezentowaną stronę postępowania. Pełnomocnictwo z mocy prawa obejmuje umocowanie do dokonywania wszystkich, łączących się ze sprawą czynności procesowych. Czynności te wywołują skutki prawne bezpośrednio dla mocodawcy, niezależnie od tego czy wykonane zostały dobrze, czy źle. Pełnomocnik zobowiązany jest do starannego działania i za takie działania ponosi odpowiedzialność wobec mocodawcy. Tym samym działania te należy traktować tak, jakby były podejmowane przez samego mocodawcę, a zatem nie można przyjąć, że skarżący uchybił terminowi bez swojej winy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1999 r., sygn. akt II UKN 678/99 OSNAPiUS 2001/11 poz. 402). Podmiot reprezentowany nie może skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które nie zostało spowodowane przez niego (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 640/13, LEX nr 1 521 134). W przedmiotowej sprawie przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia uiszczonego wpisu nie została spełniona. Okoliczności podane we wniosku przez pełnomocnika skarżącego nie pozwalają na uznanie, że wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Skoro skarżący ustanowił w sprawie profesjonalnego pełnomocnika do prowadzenia swoich spraw, to w zakresie dokonywania wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych mieści się także dokonanie uzupełnienia uiszczonego wpisu. Rolą pełnomocnika, po odebraniu skierowanego do niego wezwania, było uzupełnienie uiszczonego wpisu, a następnie ewentualne uregulowanie ze skarżącym wpłaconej kwoty. Należy także podkreślić, że pełnomocnik wraz ze złożeniem skargi uiścił, w imieniu skarżącego, część kwoty należnej z tytułu wpisu sądowego od skargi. Wskazuje to na fakt, że i przy uzupełnieniu uiszczonego wpisu pełnomocnik mógł zachować się podobnie i już w dniu odebrania wezwania (tj. 29 czerwca 2016 r.) wpłacić stosowną kwotę, nie narażając tym samym swojego mocodawcy na ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, wynikające ze swojego działania. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło