VII SA/Wa 1414/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. z o. o. w W. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : pozbawienia drogi kategorii dróg gminnych postanawia : I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej reprezentowanej przez radcę prawnego E. P. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300,00 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W dniu 13 stycznia 2011 r. Rada Miasta [...] podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie pozbawienia dróg kategorii dróg gminnych, zwanej dalej "uchwałą Nr [...] ". Pismem dnia 17 lutego 2011 r. K. Sp. z o. o. z siedzibą w W. wezwała Radę Miasta S. do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia Spółki poprzez zmianę uchwały Rady poprzez zmianę Załącznika Nr [...] do przedmiotowej uchwały poprzez wykreślenie z wykazu dróg (ulic) pozbawionych kategorii dróg gminnych pozycji nr [...] tj. ul. [...]. Skarżąca podniósła, iż pozbawienie ul. [...] kategorii drogi gminnej pozbawia jej nabytego uprawnienia do korzystania z przedmiotowej drogi jako drogi publicznej. Rada [...] nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie K. Sp. z o.o. do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia Spółki. W dniu 13 maja 2011 r. (data stempla pocztowego) K. Sp. z o.o. za pośrednictwem Rady [...] wniosła skargę na ww. uchwałę Nr [...] z dnia [...]. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 7, art. 21 ust. 1 i 22 Konstytucji RP, art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, art. 7 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późn. zm.) oraz art. 6 o swobodzie działalności gospodarczej poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. w skrócie p.p.s.a.) w przypadku aktów innych niż te, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wskazuje natomiast, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wskazać należy, że zagadnienie zachowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 53 § 2 p.p.s.a. było przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. sygn. akt II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60). W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. W niniejszej sprawie organ podjął uchwałę Nr [...] w dniu [...]. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione do organu w dniu [...], co potwierdza znajdująca się prezentata Biura [...] umieszczona na wezwaniu. Z akt sprawy wynika, że organ przed upływem 60 dni od wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie udzielił na nie odpowiedzi, co również przyznaje sam skarżący. Termin do wniesienia skargi, liczony od dnia 17 lutego 2011 r. upływał zatem w dniu 18 kwietnia 2011 r. Tymczasem skarga została złożona dopiero w dniu 13 maja 2011 r. (data stempla urzędu pocztowego na kopercie w której została wniesiona za pośrednictwem organu do Sądu), a więc po upływie terminu wynikającego z cytowanego art. 53 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.