VII SA/Wa 1415/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Maciej Majewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2008 r. wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. Ś., A. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia : odmówić A. S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Razem ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek A. S. i M. Ś. o przyznanie prawa pomocy - o zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na okoliczność, iż wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, do wnioskodawców zostały wysłane, na ręce pełnomocnika adw. J. Z., druki formularzy PPF. Wypełniony druk został nadesłany jedynie przez A. S. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem. Utrzymują się z dochodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej (przez wszystkie trzy osoby) w łącznej wysokości 8500 zł. Strona podała, że posiada dom o pow. 150 m2 i mieszkanie o pow. 37 m2. Wnioskodawca podał, że z uwagi na kryzys na rynku sprzedaży nieruchomości obniżyła się znacznie jego zdolność finansowa. Dodał, że posiada samochód osobowy marki Nissan X Trail. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Powołany przepis wskazuje, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym strona musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Dochód w gospodarstwie domowym wynosi 8500 zł. Ponadto strona posiada dom i mieszkanie oraz samochód osobowo/terenowy. Okoliczności te wskazują że strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ja do przyznania prawa pomocy. Należy zaznaczyć, że instytucja prawa pomocy nie może być nadużywana w sytuacji gdy strona posiada dochody. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Chodzi zatem o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy następuje zatem w przypadku, gdy strona nie posiada żadnych dochodów lub gdy uzyskuje dochody w wysokości uniemożliwiającej dostęp do sądu. W niniejszej sprawie trudno uznać by strona znajdowała się w takiej sytuacji. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.