VII SA/Wa 1419/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2007 r. sprawy ze skargi O. S. i R. [...] W. w Dzielnicy U. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie nakazu unieruchomienia basenów skargę oddala Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] W. decyzją Znak: [...] wydaną dnia [...] marca 2007r. na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. z 2001r. Nr 126, poz. 1384 ze zm.) nakazał O. S. i R. [...] W. w [...] unieruchomić działalność basenów: sportowego i dla dzieci zlokalizowanych przy ul. O. L. [...] w W. do czasu uzyskania pozytywnych wyników badania wody. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że badania laboratoryjne wody pobranej z basenów dnia 14 marca 2007r. wykazały obecność w niej gronkowców koagulazo – dodatnich co stanowi zagrożenie dla zdrowia osób korzystających z basenów i uzasadnia wydanie nakazu ich unieruchomienia. Odwołanie od tej decyzji wniósł O. S. i R. [...] W. w [...] zarzucając organowi naruszenie art. 6, 7, 77 i 80, 156 § 1 pkt 2 kpa. Nadto skarżący zarzucił organowi obrazę prawa materialnego, tj. art. 13 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach i art. 27 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Podniósł, że zlecił przeprowadzenie badań Wojskowemu Instytutowi Higieny i Epidemiologii Zakładu Mikrobiologii i Epidemiologii w W., który w wyniku badań w dniach 15 marca 2007r. – 19 marca 2007r. nie stwierdził w badanej wodzie żadnych bakterii enterokoków ani gronkowców. Po rozpatrzeniu odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją Znak: [...] wydaną dnia [...] maja 2007r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podkreślił, że podstawą wydanej przez organ I instancji decyzji były art. 4, art. 25 ust. 1 pkt 4 i art. 27 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 13 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach. Odnośnie wyników badań wykonanych na zlecenie odwołującego się tj. przez Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii Zakładu Mikrobiologii i Epidemiologii w W. organ podał, że pobrane były w innym dniu niż próbki pobrane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] W. dlatego też jakość wody mogła ulec zmianie np. w skutek zastosowania procesów uzdatniania, dezynfekcji wody. O porównaniu może być mowa wówczas, gdy próbki wody do badania pobrane są jednocześnie w tym samym punkcie poboru, w szkło pochodzące z jednego źródła i transportowane w zbliżonych warunkach, właściwych dla przewożenia prób wody. Należy również zauważyć, że w raportach Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii w W. z badań próbek wody basenowej, w ocenie powołano się na rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 listopada 2002r. (Dz. U. Nr 203, poz. 1718), które regulowało wymagania dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, nie zaś wody basenowej. Ponadto powyższe rozporządzenie utraciło swoją moc w dniu 18 sierpnia 2006r. więc nie obowiązywało w chwili wydania raportu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł O. S. i R. [...] W. w [...]. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie o jej uchylenie, pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi wydanie decyzji mimo braku podstawy prawnej dla jej wydania. Nadto skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 6, 7, 77 i 80 kpa poprzez dyskwalifikację wyników badań wykonanych przez Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii w W., naruszenie art. 4, 25 ust. 1 pkt 4, art. 27 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 13 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach poprzez błędne przyjęcie, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] W. był uprawniony do unieruchomienia działalności basenów, jak i poprzez błędne przyjęcie, iż był uprawniony do wydania decyzji w oparciu o wyniki badań Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w W. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, który zgodnie z dyspozycją określoną w art. 1 § 2 w/w ustawy dokonuje kontroli aktu zaskarżonego pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia przepisów prawa (art. 145 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej ppsa - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Skarga nie jest zasadna, ponieważ w rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 pkt 5 oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych i zawodowych Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami higieny wypoczynku i rekreacji ludzi. Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących higieny środowiska, a zwłaszcza wody do spożycia, czystości powietrza atmosferycznego, gleby, wód i innych elementów środowiska w zakresie ustalonym w odrębnych przepisach. W świetle art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, organ inspekcji nakazuje usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. O ile jednak naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, organ inspekcji nakazuje m. in. unieruchomienie określonego urządzenia (art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej). W związku z wszczęciem postępowania administracyjnego na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej organy administracji powinny ocenić, czy istnieje naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych a następnie ocenić, czy przekroczenie to spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi. W przypadku stwierdzenia występowania tych okoliczności, gdy zagrożenie nie może być w inny sposób skutecznie usunięte, organ inspekcji wyda decyzję o unieruchomieniu w tym przypadku basenów, jak też uczyniono w niniejszej sprawie. Z treści kontrolowanej decyzji z dnia 29 maja 2007r. i materiału dokumentacyjnego poprzedzającego jej wydanie wynika, że w badanych próbkach wody, pobranych w dniu 14 marca 2007r. z basenów: sportowego i dla dzieci przy ul. O. L. [...] w W. wykryto obecność gronkowców koagulazo-dodatnich odpowiednio 2000 w 100 ml wody (w basenie sportowym), 1800 w 100 ml wody (w basenie dla dzieci). Nie podlega wątpliwości, iż obecność gronkowców koagulazo – dodatnich w wodzie w basenach stanowi zagrożenie dla osób kąpiących się, gdyż wywołują one zakażenia tkanek miękkich, w tym zakażenia skóry (liszajec), zapalenia mieszków włosowych, ropień, czyraki, ropowice i zapalenia naczyń chłonnych oraz zakażenia układowe. W związku z tym organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] W. prawidłowo uznał, iż była to podstawa do unieruchomienia basenów do czasu uzyskania pozytywnych wyników badań wody. Organ natomiast dość niefortunnie posłużył się art. 13 ust. 1 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach. Przepis ten bowiem stanowi, że użytkownicy nieruchomości obowiązani są utrzymywać je w stanie sanitarnym nienaruszającym wymagań higienicznych i zdrowotnych, w tym w szczególności niestwarzających zagrożenia przeniesienia chorób zakaźnych i zakażeń. Z kolei przepis art. 3 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach stanowi, że jej przepisy stosuje się do chorób zakaźnych i zakażeń określonych w załączniku Nr 1 do tej ustawy (ust. 1) oraz do biologicznych czynników chorobotwórczych określonych w załączniku Nr 2 do tej ustawy (ust. 2). Oznacza to, że obowiązki jakie nakłada ta ustawa na użytkowników nieruchomości, określone w art. 13 ust. 1 odnoszą się wyłącznie do chorób zakaźnych, zakażeń oraz biologicznych czynników chorobotwórczych określonych w załącznikach do tej ustawy. Natomiast w załączniku Nr 2 do ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach, wśród biologicznych czynników chorobotwórczych, ustawodawca pod poz. 29 wymienia gronkowca złocistego opornego na antybiotyki (staphylococcus aureus wankomycynooporne) a w badanych próbkach wody pobranych z basenów stwierdzono obecność gronkowca koagulazododatniego, zaś ten nie jest ujęty w w/w załączniku do ustawy. Przepisy tej ustawy nie mogą mieć zatem zastosowania w sytuacji stwierdzenia obecności w wodzie tego rodzaju gronkowca. Organ więc nieprawidłowo powołał się na przepis art. 13 ust. 1 ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach ale biorąc pod uwagę, iż w niniejszej sprawie samoistną podstawą do wydania decyzji mógłby stanowić art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, to wyżej opisane naruszenie nie wywiera istotnego wpływu na wynik sprawy i nie może skutkować jej uchyleniem. Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem reprezentowanym przez skarżącego, jakoby z uwagi na lukę prawną jaka powstała w zakresie badań wody basenowej organ nie mógł podejmować żadnych działań. Organ uprawnienia do przeprowadzenia kontroli czerpie z przepisów art. 4, 25 ust. 1 pkt 4 oraz art. 27 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Państwowy Inspektor Sanitarny prawidłowo przyjął, iż w przypadku gdy brak jest aktu określającego warunki i tryb pobierania próbek określonego rodzaju, zasadne jest stosowanie w drodze analogii przepisów określających tryb i warunki pobierania próbek innego typu produktów, które są rodzajowo zbliżone do tych, dla których tryb pobierania próbek do badań laboratoryjnych nie został szczegółowo określony. W takich sytuacjach należy mieć również na względzie (co zresztą słusznie zauważył organ odwoławczy) ochronę interesu społecznego oraz dobro najwyższe, jakim jest zdrowie i życie ludzi. Badania zostały przeprowadzone przez Laboratorium Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w W., spełniające wymagania normy PN-EN ISO/IEC 17025, co zostało potwierdzone uzyskaniem w 2004r. certyfikatu akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji Nr [...]. Bezzasadnym jest zarzut skargi, jakoby organ I instancji a następnie organ odwoławczy pominął dowód z badań próbek wody przeprowadzonych na zlecenie skarżącego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. odmówił temu dowodowi wiarygodności, uzasadniając przyczynę takiego stanowiska. Z tych wszystkich względów wobec niestwierdzenia, aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.