VII SA/Wa 1421/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi P. S. i U. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania administracyjnego postanawia : przyznać U.S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 23 sierpnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez U.S. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką, z którą utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.153,00 złotych brutto miesięcznie oraz z tytułu renty otrzymywanej przez córkę w wysokości 750,00 złotych brutto miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podała, że córka jest studentką V roku pedagogiki, co wiąże się z dużymi kosztami. Oświadczyła, że renta córki wystarcza tylko na dojazdy do szkoły i dlatego pomaga jej ponosić koszty związane ze studiami. Podała, że z emerytury utrzymuje dom i opłaca wszystkie rachunki, jak również ponosi koszty związane z leczeniem. Wnioskodawczyni wskazała, że razem z córką jest współwłaścicielką domu o powierzchni 50 m ² oraz figuruje jako właścicielka domu o powierzchni 61 m ², który w rzeczywistości jest własnością córki, a tylko ze względu na brak środków finansowych kwestia przeniesienia własności nie została notarialnie uregulowana. Oświadczyła, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniono, że wnioskodawczyni wraz z córką uzyskując powyższe dochody nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego samodzielnie, bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zaznaczyć należy, że na obecnym etapie postępowania koszty sądowe wynoszą 500,00 złotych tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.