VII SA/Wa 1425/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2015 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Z. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla [...] spółka jawna z siedziba w [...] budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami w parterze i podziemiu na terenie działki nr ew. [...] w obrębie [...] w [...]. Wydanie decyzji organ poprzedził sprawdzeniem złożonego projektu zgodnie z przepisem art 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2013 r. poz 1409 dalej Prawo budowlane). W projekcie budowlanym stwierdzono nieprawidłowości, które polegały na niezgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2001 r. (Dz. U. Woj. [...]. z dnia [...] października 2001 r. Nr [...], poz. [....]) w zakresie : 1. § 35 ust. 8 dotyczącego ustaleń zakazu lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych, przy czym pod pojęciem obiektu obniżającego standard warunków mieszkaniowych należy rozumieć obiekt zdefiniowany w § 6 ww. uchwały, w tym taki, który w sposób oczywisty pogarsza warunki życia sąsiadów (w projekcie nie wykazano, że obiekt nie będzie powodował w trakcie normalnej działalności osiągnięcia 80% dopuszczalnej normy zanieczyszczenia środowiska na granicy przynależnej mu działki, nie będzie powodował emisji substancji, hałasu powyżej dopuszczalnych norm oraz że nie będzie pogarszał warunków życia sąsiadów, w związku z czym nie można było jednoznacznie rozstrzygnąć o zgodności projektu budowlanego z w/w ustaleniami planu); 2. § 35 ust. 11 dotyczącego ustaleń wskaźników powierzchni biologicznie czynnej - 40%, ponieważ przedłożone zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej nie uwzględniało wszystkich powierzchni, które nie są powierzchnią utwardzoną, a zatem nie można było jednoznacznie rozstrzygnąć o zgodności projektu z ustaleniami planu. Ponadto stwierdzono niezgodność projektu budowlanego z przepisami I rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z: 1. zapisami § 13 stanowiącymi, że odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - należało zapewnić spełnienie ww. przepisów w odniesieniu do zabudowy na terenie wszystkich sąsiednich nieruchomości z uwzględnieniem istniejącej funkcji obiektów i ich rozwiązań architektonicznych; 2. zapisami § 206 dotyczącymi konieczności poprzedzenia budowy ekspertyzą techniczną stanu obiektów istniejących w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanego obiektu budowlanego; 3. zapisami § 271-273 dotyczącymi usytuowania budynku z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe (brak opisu warunków ochrony pożarowej projektowanego budynku z uwzględnieniem sąsiedniej zabudowy uniemożliwiał podjęcie rozstrzygnięcia o zgodności projektu z ww. przepisami). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r., nałożono na inwestora również obowiązek sporządzenia projektu zgodnie z wymaganiami Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462), a mianowicie należało: a) część rysunkową projektu zagospodarowania działki, stosownie do postanowień § 8 ust. 1, sporządzić na mapie do celów projektowych, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art.19 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 201 Or. Nr 193, poz. 1287) - projekt zagospodarowania sporządzono na mapie z dnia 10 października 2013r., która nie uwzględniała zmian uwidocznionych na arkuszu nr 2 z dnia 8 listopada 2013r.; b) w części opisowej do projektu zagospodarowania działki (§ 8 ust. 2): - określić dane dotyczące przesłaniania i sposobu zapewnienia naturalnego oświetlenia dla budynku projektowanego na terenie działki nr ewid. [...] w obr. [...] oraz dla obiektów na terenie sąsiednich nieruchomości w odniesieniu do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi z uwzględnieniem istniejącej funkcji obiektów na sąsiednich nieruchomościach a nie ich funkcji "przewidywanych" - wykonać kompletne zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej po uwzględnieniu zmiany powierzchni miejsc postojowych na terenie c) w części rysunkowej projektu zagospodarowania działki (§ 8 ust. 3): - określić jednoznacznie charakterystyczne rzędne oraz ukształtowanie terenu z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego d) w części opisowej i rysunkowej projektu architektoniczno - budowlanego (§11 ust. 2, §12): uzupełnić opis warunków ochrony przeciwpożarowej o dane dotyczące zabudowy na sąsiednich nieruchomościach (pkt 13) sporządzić ekspertyzę techniczną stanu obiektów istniejących w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanego obiektu budowlanego określić dane techniczne obiektu budowlanego charakteryzujące wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem: emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów, z podaniem ich rodzaju, ilości i zasięgu rozprzestrzeniania się, właściwości akustycznych oraz emisji drgań, z podaniem odpowiednich parametrów tych czynników i zasięgu ich rozprzestrzeniania się - w celu umożliwienia dokonania oceny projektu budowlanego w zakresie § 35 ust. 8 w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - ujednolicić dane zawarte w charakterystyce energetycznej z danymi zawartymi w części opisowej i rysunkowej projektu np. odnośnie liczby mieszkań - ujednolicić część rysunkową i opisową projektu odnośnie liczby miejsc postojowych w garażu podziemnym i w garażu na parterze - ujednolicić wyniki badań gruntowych z częścią opisową i rysunkową projektu w zakresie poziomu wód gruntowych i sposobu posadowienia budynku względem poziomu wód gruntowych. Ponadto nałożono na inwestora obowiązek przedłożenia kompletnego projektu budowlanego (art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane): 1. uzupełnionego o kompletną i ostateczną decyzję Prezydenta Miasta [...] o środowiskowych uwarunkowaniach obejmującą przedsięwzięcie w zakresie przedstawionym w projekcie budowlanym, wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 72 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), przy czym parametry przedsięwzięcia muszą być zgodne z rozwiązaniami przyjętymi w projekcie budowlanym 2. uzupełnionego o warunki przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznej stosownie do potrzeb inwestora, ponieważ przedstawione warunki obejmowały wybudowanie wnętrzowej stacji transformatorowej, a w projekcie przyjęto stację transformatorową podziemną 3. uzupełnionego o warunki przyłączenia obiektu do sieci ciepłowniczej węzła cieplnego stosownie do potrzeb inwestora, ponieważ przedstawione warunki dotyczą obiektu o innych parametrach niż obiekt projektowany (w odniesieniu do powierzchni kubatury ogrzewanych pomieszczeń) 4. w przypadku posadowienia budynku poniżej poziomu wód gruntowych, uzupełnionego o ostateczną decyzję o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie wód z wykopu, stosownie do zapisów art. 122 ust. 1 pkt 8 ustawy Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 145 ze zm.) - w dokumentacji projektowej stwierdzono rozbieżne wnioski w odniesieniu do posadowienia budynku względem poziomu wód gruntowych np. na stronie nr 16 tomu II podano "projektowany poziom posadowienia zakłada się poniżej maksymalnego zwierciadła wody gruntowej na rzędnej ok. -2,3 m p.p.t. ". Postanowieniem z dnia [..] stycznia 2014 r., na podstawie art. 35 ust. 3 - ustawy Prawo budowlane, nałożono na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, w terminie 31 dni od daty doręczenia. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi inwestora w dniu 17 lutego 2014r. W dniu 18 lutego 2014r. Pełnomocnik inwestora wypożyczył cztery egzemplarze projektu budowlanego celem dokonania uzupełnień. Projekty zostały zwrócone w dniu 18 marca 2014r. po dokonaniu w nich uzupełnień. Pismem z dnia 28 marca 2014r., w myśl art. 10 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zawiadomiono strony, że postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek z dnia 9 grudnia 2013r. uzupełniony w dniu 3 stycznia 2014r. w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami w parterze i podziemiu na terenie działki nr ewid. [...] obr. [...] w [...] gm. [...], zostanie rozpatrzone w oparciu o zebrane dowody i materiały. Analizując akta sprawy organ stwierdził, że inwestor wywiązał się z obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. usuwając wskazane braki i nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym. Strony podnoszą, że projektowany budynek wyglądem i wielkością odbiega od zabytkowych budynków zlokalizowanych w sąsiedztwie działki nr ewid. [...] obr. [...] w [...] powołując się na przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do postanowień art. 35 ust. 1, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdził zgodność projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast organ nie posiadał kompetencji do zbadania zgodności projektu budowlanego z przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ wskazał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta [...] uchwalony uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2001 r. nie nakłada obowiązku skomponowania projektowanej zabudowy z istniejącą na sąsiednich nieruchomościach zabytkową zabudową oraz nie ustala wymagań w zakresie uzgodnienia projektowanego budynku z konserwatorem zabytków ani kolejności podejmowanych przez inwestora działań, zgodnie z którą właściciel nieruchomości byłby zobowiązany do odbudowy zespołu budynków koszarowych przed realizacją nowej zabudowy. Organ zaznaczył, że strony powołują się na dużą uciążliwość generowaną przez projektowany budynek, zwłaszcza hałas. Inwestor przedłożył analizę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w zakresie emisji hałasu. Organ dokonał oceny przedłożonej analizy i stwierdził, że z wniosków zawartych w przedmiotowym opracowaniu wynika, że przewidywany równoważny poziom dźwięku hałasu pochodzącego od planowanego przedsięwzięcia na wszystkich granicach działki nr ewid. [...] nie przekroczy wartości: L Aeq 50 dB dla pory dnia i L Aeq = 40 dB dla pory nocy. Tym samym w otoczeniu działki spełnione są wymogi obowiązujących rozporządzeń: tj. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007r. Nr 120, poz. 826) i rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 października 2012r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2012r., poz. 1109). Inwestor przedłożył również "Analizę wpływu projektowanego budynku wielorodzinnego zlokalizowanego w [...] na działce nr ew. [...] na stan jakości powietrza atmosferycznego". Organ stwierdził też, że z wniosków zawartych w przedmiotowym opracowaniu wynika, że funkcjonowanie obiektu nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu ani wartości odniesienia w zakresie emisji zanieczyszczeń powietrza. Wartości stężeń maksymalnych wszystkich analizowanych zanieczyszczeń będą niższe od 80% stężeń dopuszczalnych. Obiekt nie będzie powodował w trakcie normalnej działalności osiągnięcia 80% dopuszczalnej normy zanieczyszczeń środowiska na granicy przynależnej mu działki. Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, że zarzuty stron dotyczące bardzo dużej uciążliwości projektowanego budynku na sąsiednie nieruchomości są nieuzasadnione. Jednocześnie stwierdził, że projekt budowlany spełnia wymogi § 35 ust. 8 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2001 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z dnia [...] października 2001 r. Nr [...], poz. [...]) dotyczące zakazu lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych, przy czym pod pojęciem obiektu obniżającego standard warunków mieszkaniowych należy rozumieć obiekt zdefiniowany w § 6 ww. uchwały, w tym taki, który w sposób oczywisty pogarsza warunki życia sąsiadów. W uzupełnionym projekcie wykazano, że obiekt nie będzie powodował w trakcie normalnej działalności osiągnięcia 80% dopuszczalnej normy zanieczyszczenia środowiska na granicy przynależnej mu działki, nie będzie powodował emisji substancji, hałasu powyżej dopuszczalnych norm oraz że nie będzie pogarszał warunków życia sąsiadów. Strony podniosły również kwestię zgodności projektu budowlanego z ustaleniami w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie wskaźników powierzchni biologicznie czynnej - 40% argumentując swoje ¡stanowisko brakiem uwzględnienia w bilansie zagospodarowania terenu: opaski wokół budynku i placu zabaw dla dzieci. Organ stwierdził, że powierzchnie te nie zostały uwzględnione w zestawieniu powierzchni zagospodarowania terenu, ponieważ projekt budowlany nie przewiduje ich wykonania. Organ zaznaczył, że brak opaski wokół budynku i placu zabaw dla dzieci nie jest sprzeczny z przepisami prawa. Błędny jest również argument dotyczący dróg dojazdowych oraz parkingu zewnętrznego na 60 pojazdów. Powierzchnia tych elementów została wykazana w zestawieniu jako powierzchnia utwardzona a nie powierzchnia biologicznie czynna. Reasumując, projekt budowlany w ocenie organu jest zgodny z ustaleniami § 35 ust. 11 w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącymi wskaźników powierzchni biologicznie czynnej. Organ zaznaczył, że obszar bezpośredniego wpływu wykopu powstałego w trakcie realizacji obiektu nie wykracza poza granice działki inwestora i nie stanowi zagrożenia dla obiektów istniejących w sąsiedztwie. Wniosek ten zawarto w opracowaniu pt. "Opinia wpływu wykopu na istniejący budynek magazynowy i pozostałe budynki sąsiednie" sporządzonym przez mgr inż. budownictwa lądowego M. P.. Zarzut stron, dotyczący zagrożenia konstrukcji ich budynków nie znajduje w ocenie organu zatem uzasadnienia. Organ badając zgodność projektu budowlanego z przepisami (§ 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie), przeanalizował projekt zagospodarowania działki, rzuty i przekroje budynku oraz rysunki zamieszczone na stronach nr 39 - 40b dotyczące przesłaniania, nasłonecznienia i zacieniania. Organ stwierdził, że w sprawdzanych mieszkaniach, przesłaniania spełniają wymogi § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz.690 ze zm.). Usytuowanie i kształt projektowanego budynku zgodne są z przepisami§ 13 ust. 1 i ust. 2 w/w rozporządzenia. Budynki mieszkalne jednorodzinne znajdują się na działkach od strony południowej, co wyklucza możliwość ograniczenia naturalnego oświetlenia sąsiednich nieruchomości w rozumieniu przepisów warunków technicznych. Reasumując w ocenie oprganu budynek projektowany oraz budynki sąsiednie nie są przesłaniane przy uwzględnieniu poziomów bezwzględnych terenów oraz parterów sąsiednich budynków istniejących i budynku projektowanego. Po rozpatrzeniu odwołania Z. S., D. B., E. S., M. G. i G. G. Wojewoda [...] decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...]. Organ Odwoławczy dokonał ponownej oceny projektu budowlanego pod względem zgodności z przepisami i stwierdził, że analiza nasłonecznienia wykazała, że mieszkania w projektowanym budynku mieszkalnym wielorodzinnym nasłonecznione będą w dniach równonocy (21 marca i 21 września) zgodnie z przepisami § 57 ust. 1 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Istniejące budynki mieszkalne usytuowane są od strony południowej projektowanego budynku, zatem projektowany budynek nie ma wpływu na ich nasłonecznienie, gdyż zlokalizowany jest po ich północnej stronie. Budynki te kwalifikuje się jako mieszkania wielopokojowe, zatem w stosunku do nich ma zastosowanie przepis § 60 ust.2 w/w rozporządzenia. Budynki zabytkowe usytuowane na działkach nr ewid. [...] i [...] oznaczone są na podkładzie geodezyjnym jako ruina, wobec powyższego nie można przypisać im konkretnej funkcji. Organ odwoławczy wskazał, że w podnoszonej przez strony postępowania kwestii bezpieczeństwa przeciwpożarowego ustalono, iż projektowany budynek spełnia wymagania ochrony pożarowej, w tym w zakresie zachowania wymaganych i odległości do obiektów istniejących. Odległość od budynków sąsiednich, w tym I budynków zabytkowych w stanie ruiny, przekracza 8 m. Odległość od parterowego budynku magazynowego na działce nr ewid. [...] wynosi w zbliżeniu do narożnika 4,2 m. Budynek magazynowy spełnia warunki zawarte w § 218 ust. 1 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim, powinny odpowiadać budynki / ich usytuowanie. Przekrycie dachu tego obiektu w pasie szerokości 8 m od ściany zlokalizowanej w ostrej granicy z działką nr ewid. [...] jest nierozprzestrzeniające ognia oraz w pasie tym konstrukcja dachu ma klasę odporności ogniowej R30, przekrycie dachu - RE30, ściana w granicy - RE1120. Wnętrzowa stacja trafo PM< 500 MJ/m2 usytuowana w odległości mniejszej niż 8m od projektowanego budynku i od najbliższego budynku sąsiedniego w odległości 10 m, zwrócona jest do budynków ścianami i dachem oddzielenia pożarowego RE1120. Projekt budowalny został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych bez uwag. Organ odwoławczy stwierdził, że budynek mieszkalny wielorodzinny został zaprojektowany zgodnie z przeznaczeniem określonym w miejscowym planie, gdyż działka ew. nr [...] z obrębu nr [...], znajduje się na trenie oznaczonym symbolem D-5 MW1 - teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Zarzut stron postęowania wskazujący, że obiekt jest zbyt wysoki (8 kondygnacji), jest bezzasadny, gdyż zawarte w § 35 ww. uchwały ustalenia dla terenu oznaczonego w planie symbolem D-5 MW1 nie określają dopuszczalnej wysokości zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Organ drugiej instancji podziela stanowisko organu pierwszej instancji zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji, wskazując, że jeżeli projektowany budynek nie narusza innych ustaleń planu, oraz warunków technicznych związanych z jego wysokością, każda wysokość budynku jest dopuszczalna. Organ odwoławczy miał na uwadze, iz strony wskazują również, że projektowany obiekt wyglądem i wielkością odbiega od zabytkowych budynków zlokalizowanych w sąsiedztwie działki nr ew. [...] obręb [...] w [...], powołując się na przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ podkreślił, że obowiązujący dla tego terenu plan miejscowy, przewidział zabudowę wielorodzinną, nie nałożył natomiast obowiązku skomponowania projektowanej zabudowy z istniejącą na sąsiednich nieruchomościach zabytkową zabudową, oraz nie ustalił z uwagi na sąsiedztwo zabytku, wymagań w zakresie uzgodnienia projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z konserwatorem zabytków. Ustalenia planu nie wskazują również, aby inwestor był zobowiązany do odbudowy należącego do niego zespołu budynków koszarowych (ruina zgodnie z ekspertyzą) przed realizacją nowej zabudowy. Dokonana przez organ odwoławczy analiza zapisów planu i przedstawionych przez inwestora ekspertyz wykazała, że zawarty w § 35 ust. 8 zapis ww. planu, dotyczący zakazu lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych, nie dotyczy budowy projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, gdyż pod pojęciem obiektu obniżającego standard warunków mieszkaniowych należy rozumieć obiekt zdefiniowany w § 6 pkt. 14 ww. uchwały, a więc obiekt obniżający standard warunków mieszkaniowych - tj. obiekt powod w trakcie normalnej działalności osiągnięcie 80 % dopuszczalnej normy zanieczyszczenia środowiska na granicy przynależnej mu działki lub obiektu w sytuacji współużytkowania działki (dla bezpośrednich sąsiadów), lub każdy obiekt emitujący nieprzyjemny zapach, lub w sposób oczywisty pogarszający warunki życia sąsiadów (np. obiekt emitujący widoczny dym, opary itp., wymagający składowania odpadów na otwartej przestrzeni, generujący ruch drogowy lub hałas o dużym natężeniu - przekraczający 50 dB(A) w porze dziennej, 40 dB(A) w porze nocnej)". Organ odwoławczy stwierdził, że projektowany obiekt wbrew twierdzeniom skarżących nie będzie powodował w trakcie normalnej działalności, jaką jest przeznaczenie mieszkalne, dużej uciążliwości na granicy przynależnej mu działki. Organ opdwoławczy zauważył, że przy dokonywaniu analizy przesłaniania organ pierwszej instancji trafnie przyjął funkcję obiektu usytuowanego na terenie działki nr ew. [...], zgodnie ze stanem faktycznym wykazanym w projekcie budowlanym. W części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania przestrzennego działki, obiekt usytuowany na działce nr ew. [...], wskazano jako ruinę. Stan ten potwierdza ekspertyza techniczna sporządzona przez mgra inż. M. S., dotycząca stanu technicznego budynku koszarowego nr 1 w Zespole Jednostki Balonowej przy ul. [...] w [...]. Organ drugiej instancji podzielił stanowisko organu pierwszej instancji wskazujące, że ekspertyza techniczna jako dowód stanowi oświadczenie jego twórcy co do faktów w nim zawartych, tj. stanowi dowód tego, że osoba która go podpisała, złożyła i oświadczenie zawarte w dokumencie. Ekspertyzę tę organ dopuścił, jako dowód w sprawie uznając, że przyczynia się ona do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczna z prawem. Organ odwoławczy zaznaczył, że projekt budowalny został zaopiniowany zarówno przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych jak i przez rzeczoznawcę ds. sanitarno-higienicznych. Z treści opinii wynika, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymaganiami przepisów szczególnych w obowiązujących zakresach. Wojewoda [...] podzielił również stanowisko organu pierwszej instancji, że w treści decyzji nie ma obowiązku podawać wyliczeń dotyczących powierzchni biologicznie czynnej. Szczegółowe wyliczenia zawarte bowiem zostały w projekcie budowlanym w bilansie powierzchni działki. Organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym przypadku również dotyczącymi wymaganej powierzchni biologicznie czynnej. Wojewoda [...] stwierdził, że inwestor przedstawił również ostateczną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia polegającego na realizacji garażu i parkingu samochodowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą o powierzchni nie mniejszej niż 0,5 ha w ramach budowy ww. budynku. Tym samym uznał iż organ pierwszej instancji trafnie ustalił i zawarł w uzasadnieniu skarżonej decyzji, że parametry przedsięwzięcia w projekcie budowlanym przedstawionym po uzupełnieniach są zgodne z treścią ww. decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie .Z S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc znaczne podwyższenie poziomu hałasu, który w godzinach nocnych będzie przekraczał normę o 4 dB. Skarżący dołączył do skargi opinię mgra M. K. biegłego w zakresie oceny oddziaływania na środowisko. Hałas związany będzie z faktem, że najbliższa ściana budowanego obiektu projektowana jest w oddaleniu od budynku jednorodzinnego skarżącego o 21,75 m a biorąc pod uwagę usytuowanie wjazdu do garażu podziemnego o 7,2 m. Skarżący podniósł też, że planowany budynek wielorodzinny będzie przesłaniał budynek zlokalizowany na działce ew. [...] wpisany do rejestru zabytków pod nr [...] w dniu [...] września 2002 r. o nr ID [...] jako budynek mieszkalny. Według skarżącego istnieją też poważne wątpliwości czy inwestycja spełnia warunki ochrony przeciwpożarowej, a ponadto skarżący podniósł, że inwestor nie dokonał żadnych uzupełnień dokumentacji dostosowujących przedsięwzięcie do wymagań ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd rozpatrywał jedynie skargę Z. S., ponieważ skargi W. B. i M. G. zostały odrzucone postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Skarga Z. S. została uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, w zakresie należytego wyjaśnienia sprawy (art. 7, 77 i 107 kpa), które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) na wniosek uczestnika postępowania [...] sp.j. dopuścił na rozprawie dowód z wizualizacji oraz odpisów decyzji dołączonych do pisma z dnia 29 grudnia 2014 r. na okoliczność wykazania, że inwestycja objęta zaskarżoną decyzją nie jest obiektem wyłączonym z kontekstu urbanistycznego o niezasadnie dużych parametrach zabudowy. Z uwagi na brak wyrażanych ograniczeń w zakresie wysokości zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej dopuszczonej na działce nr ew. [...] z obrębu [...] nie trafny jest zarzut, że budynek 8-kondygnacyjny jest zbyt wysoki. Zarzuty skargi dotyczą także przesłaniania budynku nr 5 wpisanego do rejestru zabytków zlokalizowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] dla którego została sporządzona ekspertyza techniczna (budynek koszarowy kadry oficerskiej) przez Biuro Usług Projektowych M. S., H. S. i T. S.. Ekspertyza określa warunki odbudowy i częściowej rozbiórki budynku, które wymagają opracowania projektu budowlanego i uzgodnienia go z konserwatorem zabytków. Z uwagi na usytuowanie budynku na działce inwestora stwierdzić należy ze skarżący nie wykazał interesu prawnego odnoście podnoszonych zarzutów zacienienia. O istnieniu interesu prawnego decyduje związek pomiędzy obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną tegoż podmiotu. Z dołączonej m.in. decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. wynika, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków zezwolił spółce jawnej [...] na wykonanie prac polegających na przebudowie i remoncie budynku mieszkalno-oficerskiego nr 5 stanowiącego część zespołu budynków koszarowych na potrzeby mieszkaniowe z garażem na parterze. Jednakże należy zgodzić się z organem, iż w obecnym postępowaniu znaczenie ma istniejąca funkcja obiektu a nie funkcja projektowana. Odnosząc się do zarzutów skargi, które sprowadzają się do zarzutu naruszenia prawa materialnego stwierdzić należy, że z brzmienia przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego wynika, iż różny jest zakres kontroli wykonywanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej w stosunku do projektu budowlanego i do projektu zagospodarowania działku lub terenu. W stosunku do projektu budowlanego organ bada jego zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo zgodność z decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zgodność z wymaganiami ochrony środowiska. Natomiast zgodność zagospodarowania działki lub terenu dotyczy sprawdzenia z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, gdyż w tym zakresie odpowiedzialność za prawidłowość przyjętych rozwiązań i dokonanych obliczeń ponosi projektant. Dokonując kontroli zaskrzonej decyzji w aspekcie powyższych obowiązków organu Sąd uznał za uzasadniony zarzut skargi niewystarczającego wyjaśnienia sprawy przez organ odwoławczy. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 15 kpa organ odwoławczy był zobowiązany do ponownego rozpatrzenia wniosku o pozwolenie na budowę w drugiej instancji. Stwierdzić należy, że organ pomimo podnoszenia w odwołaniach, w tym w szczególności w odwołaniu skarżącego, nie odniósł się wystarczająco do zarzutu niezgodności projektu z § 35 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [..] uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2001 r. (Dz. Urz. Woj. [..]. z dnia [...] października 2001, nr [..], poz. [...]). Zarzut bowiem dopuszczenia do zabudowy niezgodnie z ww. planem obiektu obniżającego standard warunków mieszkaniowych należy uznać za trafny w zakresie niewystarczającego wyjaśnienia przez organ kwestii hałasu. Plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, co oznacza, że do wykładni tego planu należy stosować metody właściwe do wykładni aktów prawnych. Powoduje to, że zapisy szczegółowe obowiązującego planu, w tym § 6 powinny decydować o wykładni i zgodności decyzji z ustaleniami planu. Przez obiekt obniżający standard warunków mieszkaniowych zgodnie z § 6 pkt. 14 należy rozumieć obiekt pogarszający w sposób oczywisty warunki życia sąsiadów mn. przez hałas o dużym natężeniu, a więć przekraczający 50 dB(A) w porze dziennej, 40 dB(A) w porze nocnej. Natomiast § 35 ust. 8 zakazuje lokalizacji obiektów emitujących hałas o dużym natężeniu. Sąd stwierdza, że organ odwoławczy nie dokonał analizy znajdującego się w aktach organu pierwszej instancji raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko w zakresie emisji hałasu sporządzonego przez mgra inż. R. S. z [...] Inżynieria Akustyczna. Projektowany budynek przewiduje garaż w parterze, garaż podziemny, a także parking dla samochodów z drogami dojazdowymi. W części południowej budynku zaprojektowano wjazd do garażu podziemnego, od tej strony znajdują się działki przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną. Raport przyjmuje założenia w zakresie lokalnego ruchu samochodowego na podstawie których sporządzono mapę hałasu, a także przyjmuje, że hałas z pozostałych źródeł zakłóceń w projektowanym obiekcie nie przekroczy wartości dopuszczalnych określonych w rozdziale "Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku". Organ winien więc ocenić nie tylko hałas powodowany przez ruch pojazdów, ale też przez systemy wentylacyjne i inne urządzenia będące źródłem hałasu w projektowanym budynku wielorodzinnym. Chodzi bowiem o ustalenie emisji hałasu na zewnątrz budynku pogarszającego warunki życia sąsiadów obiektu. Brak dokonania przez organ oceny złożonego raportu nie pozwala również Sądowi na kontrolę, co do zgodności inwestycji z § 35 planu w zw. z § 6 pkt. 14 planu, w zakresie emisji hałasu szczególnie że raport ten przy tych samych założeniach zawiera wnioski odmienne niż dołączona do skargi opinia mgra M. K. biegłego w zakresie oceny oddziaływania na środowisko. W zakresie oceny dowodów Sąd nie może zastępować organów i przeprowadzić samodzielnych ustaleń, bowiem postępowanie sądowo- administracyjne nie stanowi kontynuacji postępowania administracyjnego a sąd nie jest organem trzeciej instancji. Rola sądu sprowadza się do badania działania organów i nie wykraczanie poza materiał dowodowy zebrany przez nie. Sąd dopuścił wprawdzie dowody zgłoszone w postępowaniu sadowym uznając, że jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie przedłuża postępowania w sprawie jednak Sąd na podstawie tych dowodów nie może | dokonywać ustaleń, które służyłyby merytorycznemu załatwieniu sprawy. Natomiast organ ponownie rozpoznający sprawę powinien uwzględnić stan prawny i faktyczny istniejący w dacie wydawnia decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 i art. 200 ppsa.