VII SA/Wa 1425/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-02-01
Skład orzekający: Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie zawiera wymaganej przez art. 252 § 1a PPSA klauzuli o świadomości odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie zawiera wymaganej przez art. 252 § 1a PPSA klauzuli o świadomości odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, pomimo wezwania do uzupełnienia, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 257 PPSA. Niezachowanie tego wymogu formalnego uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku.Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł sprzeciw, zarzucając nieuwzględnienie jego sytuacji majątkowej i dochodowej. Sąd wezwał wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień oraz do uzupełnienia wniosku o oświadczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, zgodnie ze znowelizowanym art. 252 § 1a PPSA. Wnioskodawca złożył odpowiedź, ale nie zawarł w niej wymaganej klauzuli.Rozstrzygnięcie
Wniosek B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych pozostawiono bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: wniosek B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych pozostawić bez rozpoznania.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu
[...] lipca 2015r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosek B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia [...] września 2015r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił B. D. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia [...] października 2015r. skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia. Wnioskodawca podniósł, że dołączył do wniosku dokumentację, której analizy nie dokonano w uzasadnieniu ww. postanowienia, za to powołano się na ogłoszenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zarzucił nieuwzględnienie kosztów uzyskania dochodów. Podkreślił, że w 2015r. miała miejsce klęska suszy.
Pismem z dnia 11 grudnia 2015r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 9 grudnia 2015r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu
o posiadane dokumenty.
Jednocześnie z uwagi na zmianę przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r. poz. 658) wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej poprzez złożenie oświadczenia zgodnie z art. 252 § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o następującej treści:
"Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia".
Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ppsa).
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że w myśl art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Artykuł 260 ppsa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015r. mającym wciąż zastosowanie do spraw wszczętych do tego dnia, a więc również sprawy niniejszej) stanowi natomiast, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Podkreślić należy, iż przepis art. 252 ppsa określa wymogi formalne, jakie winien spełniać wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z § 1 powołanego przepisu, wniosek taki powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie zaś z treścią § 1a (który to przepis wszedł w życie w dniu 15 sierpnia 2015r., lecz ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed tą datą) oświadczenia, o których mowa w § 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie sądu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Z § 2 ww. przepisu wynika, że wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
W świetle art. 252 § 1a ppsa zawarcie klauzuli w oświadczeniu, jakie wnioskodawca składa ma charakter wymogu formalnego, którego niezachowanie uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku.
Z kolei w myśl art. 257 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła
w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie wobec uznania, że dane podane w formularzu PPF oraz piśmie z dnia 10 sierpnia 2015r. i sprzeciwie nie są niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy - pismem z dnia 11 grudnia 2015r. wezwano go do złożenia dodatkowych wyjaśnień o stosowne wyjaśnienia. Ponadto mając na względzie nowelizację art. 252 p.p.s.a. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku
o oświadczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Powyższe wezwania zostały doręczone skutecznie wnioskodawcy w dniu
21 grudnia 2015r.
W wyznaczonym terminie wnioskodawca w piśmie z dnia 28 grudnia 2015r. (data wpływu do Sądu 4 stycznia 2016r.) udzielił odpowiedzi na ww. pismo, jednak w ramach złożonych w tym piśmie oświadczeń nie zawarł przytoczonej wyżej klauzuli
o świadomości odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Powyższe oznacza, że wnioskodawca, nie wykonał wezwania w powyższym zakresie w sposób prawidłowy, a w konsekwencji – pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełnił braku formalnego wniosku poprzez złożenie oświadczenia,
o którym mowa w art. 252 § 1 a ppsa. Niewykonanie wezwania w zakresie złożenia klauzuli o świadomości odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, zostało wydane pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania – zgodnie z art. 257 ppsa, o czym wnioskodawca został poinformowany.
Wobec powyższego, na podstawie art. 257 i art. 260 ppsa wniosek
o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło