VII SA/Wa 1426/08

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. w sprawie VII SA/Wa 1426/08 ze skargi S. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić S. G. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 24 września 2008 r., do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. G. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości 483 zł netto. Wnioskodawca nie wskazał innych dochodów i majątku. Wskazał, że jest samoistnym posiadaczem mieszkania o pow. 50 m2. Dodał, że jest zobowiązany do płacenia 400 zł alimentów. Na mocy zarządzenia z dnia 26 września br. zobowiązano wnioskodawcę do sprecyzowania nadesłanego wniosku poprzez podanie: - z jakich środków wnioskodawca przeprowadził rozbudowę budynku gospodarczego, co do którego toczy się niniejsza sprawa, - czy otrzymuje pomoc z pomocy społecznej, - nadesłanie kopii wyciągu bankowego za ostatnie trzy miesiące jeżeli taki rachunek posiada, - nadesłania kopii ostatniego odcinka renty, - nadesłania kopii dokumentu potwierdzającego opłacanie alimentów, - wskazania czy pracuje dorywczo bądź sezonowo, - nadesłania kopii dokumentu przyznającego rentę, bądź podania z jakiego tytułu ją otrzymał. Wnioskodawca w odpowiedzi na ww. zarządzenie nadesłał kopię ostatniego odcinka renty oraz kopię orzeczenia lekarza orzecznika ZUS o okresowej niezdolności do pracy. Pozostałych informacji wnioskodawca nie podał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S. G. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej w sposób nie budzący wątpliwości, na wezwanie dotyczące uzupełnienia wniosku wnioskodawca nie złożył wyjaśnień. Strona nadesłała jedynie kserokopie dwóch dokumentów. Uznano jednak, że strona nie wskazała wszystkich źródeł dochodu skoro prowadzi rozbudowę budynku gospodarczego murowanego, a z oświadczenia wynika, że na życie stronie pozostaje tylko 83 zł na miesiąc. W tym stanie rzeczy strona nie wykazała by kwalifikowała się do przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).