VII SA/Wa 1427/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika lotniczego postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 12 sierpnia 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] nr [...] wraz z wnioskiem o jej wstrzymanie. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] nr [...] stwierdzającą naruszenie przez skarżącego postanowień art. 7 ust. 1 lit. a i art. 9 ust. 2 Rozporządzenia nr 261/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów (Dz. Urz. WE L 46 z 17 lutego 2004 r.), ustalającą 14 – dniowy termin usunięcia naruszenia oraz nakładającą na skarżącą obowiązek wypłaty na rzecz H. R. i jego córki J. R. odszkodowania w wysokości 250 euro na osobę oraz karę w wysokości 2.400,00 złotych w związku z odwołaniem lotu nr [...] na trasie [...] – [...] w dniu [...] i nie zapewnieniem pasażerom bezpłatnie dwóch rozmów telefonicznych, dwóch dalekopisów, dwóch przesyłek faksowych i e-mailowych, o których mowa w art. 9 ust. 2 ww. rozporządzenia. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskutek rozpoznania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie odniósł się do przytoczonych przez skarżącą w skardze argumentów, czym naruszył art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżącą wskazała, że dokonanie zapłaty na rzecz pasażera odszkodowania oraz kary pieniężnej może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniosła, że wyegzekwowanie zwrotu nadpłaconej na rzecz osoby fizycznej kwoty może okazać się po zakończeniu postępowania bezskuteczne. Dodała, że w jej ocenie nałożenie kary przez organ nastąpiło przedwcześnie przed stwierdzeniem, że naruszyła prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję nakładającą na skarżącą obowiązek wypłaty na rzecz H. R. i jego córki J. R. odszkodowania w wysokości 250 euro na osobę oraz kary w wysokości 2.400,00 złotych może przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, narazić stronę na powstanie znacznej szkody. Z tego względu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.