VII SA/Wa 1434/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi W. Ś. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. znak [...], działając na podstawie art. 113 § 1 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., sprostował z urzędu błąd pisarski w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. znak [...] - którą uchylono w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2006 r. znak [...] nakazującą usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji - w taki sposób, że w wierszu [...] na stronie [...] decyzji zamiast [...] powinno być [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że sprostowano błąd pisarski, który nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Wyjaśnił, że błąd w znaku decyzji powstał przy obróbce komputerowej dokumentu i nie miał istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, a na pozostałych stronach decyzji wpisano prawidłowy znak [...]. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie W. Ś. zarzucając naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. Podniósł, iż wady orzeczenia wymienione w art. 113 § 1 k.p.a. charakteryzuje cecha oczywistości i stanowi ona zarazem granicę dopuszczalności sprostowania. Zdaniem skarżącego, sprostowanego w kwestionowanym postanowieniu błędu nie można uznać jako oczywistego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia W. Ś., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ drugiej instancji stwierdził, że przedmiotem sprostowania w trybie art. 113 § 1 k.p.a. są błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki, a sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, sprostowanie dokonane przez organ wojewódzki jest zgodne z prawem, gdyż mylne wpisanie w znaku decyzji organu powiatowego cyfry 5 zamiast cyfry 6 należy zakwalifikować jako błąd pisarski powstały w wyniku komputerowej obróbki dokumentu, co stanowi oczywistą omyłkę pisarską. Oczywistość tej omyłki organ wywiódł z faktu, iż decyzja organu wojewódzkiego, której dotyczy zaskarżone postanowienie w przedmiocie sprostowania, została wydana w związku z wniesionym przez L. W. odwołaniem od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2006 r. znak [...], co potwierdza również treść odwołania. Ponadto organ podał, że w innych miejscach orzeczenia znak decyzji organu powiatowego będącej przedmiotem odwołania wpisywano prawidłowo. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. Ś., zwracając się o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 7, 8, 11 i 113 § 1 k.p.a. oraz art. 2 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący nie zgodził się z dokonanymi przez organ ustaleniami. Zarzucił, iż organ dokonał sprostowania decyzji, która jest niespójna, bowiem jej osnowa dotyczy decyzji o innym oznaczeniu, niż uzasadnienie prawne i faktyczne. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 2169 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, przy czym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Sąd kontrolował postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...], utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o art. 113 § 1 k.p.a., umożliwiający organowi administracji publicznej sprostowanie - z urzędu lub na wniosek strony - błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek w wydanych przez ten organ decyzjach. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 listopada 1997 r. sygn. akt SA/Sz 1059/97, redakcja tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że wszystkie wymienione wady decyzji charakteryzuje cecha oczywistości, stanowiąca jednocześnie granice dopuszczalności sprostowania, które wyrażają się w tym, iż sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Przedmiotem sprostowania mogą być wszystkie elementy decyzji, jednakże nie może ono dotyczyć zmian lub uzupełnienia treści decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 1993 r. sygn. akt SA/Wr 1643/92). Należy zatem stwierdzić, że postanowienie podjęte w trybie art. 113 § 1 k.p.a. może dotyczyć tylko nieistotnych wadliwości decyzji, polegających na prostowaniu błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, które nie wpływają na zmianę rozstrzygnięcia zawartego w prostowanej decyzji. Oczywistą omyłką jest - w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. - widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie wyrazu. Oczywistość omyłki powinna przy tym wynikać z natury tego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku, czy z innymi okolicznościami sprawy. W ocenie Sądu, sytuacja taka zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Organy obu instancji prawidłowo uznały, że mylne wpisanie znaku decyzji organu powiatowego sprowadzające się jedynie do podania błędnie cyfry 5 zamiast 6 należy potraktować jako błąd pisarski, który podlega sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Oczywistość tego błędu wynika przede wszystkim z porównania rozstrzygnięcia z materiałem dowodowym znajdującym się w aktach sprawy, w szczególności z treścią odwołania L. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2006 r. znak [...], gdyż w związku z w/w odwołaniem została wydana decyzja, której dotyczy zaskarżone postanowienie w przedmiocie sprostowania. Na ocenę przedmiotowego błędu pisarskiego jako oczywistego pozwala także wskazanie przez organ wojewódzki w innych miejscach decyzji z dnia [...] października 2007 r. prawidłowego oznaczenia decyzji organu powiatowego, będącej przedmiotem odwołania (strona [...] wiersz [...] oraz strona [...] wiersz [...]). Wskazując na powyższe, podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 113 § 1 k.p.a., zasad ogólnych postępowania administracyjnego oraz norm konstytucyjnych, należy ocenić jako niezasadne. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.