VII SA/Wa 1437/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. B. w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), na którą składa się: kwota 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, podwyższona o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. o kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013r., znak: [...] wyrokiem z dnia 5 marca 2014r. skargę oddalił. Na wniosek skarżącego, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2014r. zostało przyznane mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie adwokata M. B. W dniu 12 maja 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego adwokata M. B. o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Adwokat poinformował, że ww. opinię przesłał skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Radzie Adwokackiej w Warszawie. Jednocześnie adwokat oświadczył, że koszty pomocy prawnej z urzędu nie zostały w żadnej części opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. , poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2013r. poz. 461). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu dotyczy zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, polegających na sporządzeniu przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu [...] marca 2014 r. wyroku. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach zgodnie § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) wynosi 240 złotych. W przedmiotowej sprawie adwokat nie brał udziału w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, gdyż został ustanowiony po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku w dniu [...] marca 2014 r. oddalającego skargę. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 75 % stawki minimalnej, tj. 180, 00 złotych. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%). W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi M. B. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych. Ponadto wskazać należy, iż w niniejszej sprawie adw. M. B. stosownie do § 20 ww. rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie, a także doręczył skarżącemu której świadczył pomoc z urzędu, sporządzoną opinię. Jednocześnie uznano, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku pełnomocnika o zasądzenie wynagrodzenia w podwójnej wysokości stawki minimalnej. Sąd, orzekając o kosztach postępowania, ustalił na podstawie wyżej przywołanych przepisów opłatę adekwatną do nakładu pracy adwokata. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.