VII SA/Wa 1438/08

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1438/08 ze skargi D. J. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli żywności postanawia: przyznać D. J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Razem ze skargą do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek D. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami z dnia 27 października 2008 r. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż D. J. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i synem. Wnioskodawczyni utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej (sklep ogólnospożywczy) jednakże wg oświadczenia strony po opłaceniu wszystkich kosztów i stałych wydatków nie posiada dochodu. Utrzymuje się z pomocy rodziców i rodziny. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 79 m2. Strona nie wskazała posiadania innego majątku. Stałe wydatki domowe to ZUS 744,41 zł., czynsz dzierżawny 273,78 zł., czynsz za mieszkanie 525,83zł., energia elektryczna 100-200 zł., gaz około 60 zł., telefon około 80 zł., energia elektryczna w sklepie około 200 zł., podatek od nieruchomości za sklep 522 zł w skali roku. Ponadto wnioskodawczyni zaznaczyła, że posiada zadłużenie na mieszkanie w wysokości 5164,65 zł. Mąż wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, jednakże z uwagi na brak dokumentów wymaganych przy zarejestrowaniu w urzędzie pracy nie jest tam zarejestrowany. W sklepie nie są zatrudniane żadne osoby. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową D. J. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Strona z prowadzonej działalności gospodarczej nie uzyskuje dochodów, posiada zadłużenie z tytułu opłat za mieszkanie. W bieżącym utrzymaniu korzysta z pomocy rodziny. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych może wpłynąć na pogorszenie się sytuacji życiowej (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym). W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).