VII SA/Wa 1438/09
WyrokWSA w Warszawie2010-04-16
Skład orzekający: Małgorzata Miron, Ewa Machlejd, Izabela Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego z garażem podziemnym, realizowanego na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dopuszczającym zabudowę wielorodzinną lub jednorodzinną, może zostać wydana pomimo braku bezpośredniego sąsiedztwa zabudowy wielorodzinnej oraz czy organ architektoniczno-budowlany ma kompetencje do kwestionowania postanowień organów Państwowej Straży Pożarnej dotyczących dróg pożarowych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeśli projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza zabudowę wielorodzinną, nawet jeśli w najbliższym sąsiedztwie dominuje zabudowa jednorodzinna. Ponadto, organ ten nie ma kompetencji do weryfikacji postanowień organów Państwowej Straży Pożarnej wydanych w trybie art. 106 § 5 k.p.a., gdyż podlegają one odrębnemu trybowi zaskarżenia.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego z garażem podziemnym. Skarżący zarzucali m.in. naruszenie ładu przestrzennego, przepisów przeciwpożarowych oraz postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd oddalił skargę, uznając, że projekt jest zgodny z planem miejscowym, a organ nie ma kompetencji do kwestionowania postanowień Straży Pożarnej.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi S. K., [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala
VII SA/Wa 1438/09
UZASADNIENIE
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2009r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołań M. i K. S., [...] - utrzymał w mocy decyzję Starosty W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego /kat obiektu XIII/ z garażem podziemnym i zagospodarowaniem terenu /dojścia, dojazdy/ na działce nr ewid. [...], położonej w Z., przy ul. [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dniu 8 grudnia 2008r,.inwestor "J." Sp. z o.o. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na dz. nr ewid. [...] w Z., przy ul. [...].
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009r. Starosta W. na podstawie art.35 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nałożył na inwestora obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w projekcie budowlanym.
Następnie postanowieniem z dnia 19 lutego 2009r. zawiesił z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowanie administracyjne w w/w sprawie do czasu rozpatrzenia pisma z dnia 6 lutego 2009r. P. B., [...] dotyczącego postanowienia [...] z dnia [...] października 2008r. [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.
Wojewoda [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., po rozpatrzeniu zażalenia inwestora, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. Nr [...] Starosta W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego /kat obiektu XIII/ działce garażem podziemnym i zagospodarowaniem terenu /dojścia, dojazdy/ na działce nr ewid. [...], położonej w Z., przy ul. [...].
Od powyższej decyzji odwołania: złożyli: R. C., [...].
Organ odwoławczy podniósł, iż z analizy akt sprawy wynika, że inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do treści art. 32, 33 i 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane /jednolity tekst Dz.U. Nr 156 z 2006r., poz. 1118 z późn. zm./, tj. do wniosku załączył: projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z wypisem i wyrysem z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Z. zatwierdzonego uchwałą z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] Rady Miejskiej w Z. /Dz.Urz. Woj. Maz. Nr 42 z 2004r., poz.1227/ działka nr [...] położona w Z., przy ul. [...] znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną lub jednorodzinną /symbol w planie MW/MN/. Zatem budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego wypełnia zapis planu.
Inwestycja została zaprojektowana zgodnie z treścią Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. Nr 75 z 2002r., poz.690 z późn.zm./.
Projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, który stwierdził zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej bez uwag, przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń oraz przez rzeczoznawcę ds. bezpieczeństwa i higieny pracy pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii.
Odnosząc się do zarzutów skarżących, organ II instancji wyjaśnił. iż plan miejscowy po uchwaleniu i opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego, stosownie do regulacji art.14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz.7l7 z późn. zm./, jest aktem prawa miejscowego i wiąże zarówno organy gminy, instytucje publiczne jak i obywateli. Zatem zarzut, iż nowy projekt planu zagospodarowania przestrzennego przewiduje tylko zabudowę jednorodzinną nie znajduje uzasadnienia w przedmiotowym postępowaniu, gdyż organ I instancji musi opierać się na planie obecnie obowiązującym.
Organ udzielający pozwolenia na budowę nie może podważać rzetelności opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych ani postanowienia [...] z dnia [...] października 2008r., [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, wyrażającego zgodę na proponowany przebieg drogi pożarowej "pod warunkiem zapewnienia dojazdu od strony wejścia do budynku drogą, oznaczoną na planie sytuacyjnym jako działka [...], o szerokości 8m i zakończonej placem o nieregularnym kształcie." Powyższy warunek został uwzględniony przez projektanta w projekcie zagospodarowania działki, zaś warunki gruntowo-wodne występujące w obrębie projektowanego budynku zostały opisane w " Dokumentacji geotechnicznej dla domu mieszkalnego, projektowanego na dz. Nr ew. [...] przy ul. [...] w Z." przez rzeczoznawcę w specjalności geotechnika i fundamentowanie.
Z tych względów zdaniem organu odwoławczego zarzuty odwołujących się nie zasługiwały na uwzględnienie.
Skargę na powyższa decyzję wnieśli R. C., [...] zarzucając organowi odwoławczemu brak ustosunkowani się do zarzutów podniesionych w odwołaniu tj;
- sprzeczności decyzji Starosty W. z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z dnia 10 maja 2003 r.) w zakresie nie przestrzegania ładu przestrzennego, bowiem budowa pięciokondygnacyjnego budynku wielorodzinnego o wysokości ok. 16 m w bezpośrednim otoczeniu niskich domów jednorodzinnych o wysokości ok. 8 m stanowi poważne naruszenie istniejącej w tym otoczeniu harmonii społecznej oraz kompozycyjno-estetycznej;
-naruszenia Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg przeciwpożarowych, bowiem postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2008r., nie uwzględnia kwestii braku właściwego placu manewrowego dla zawracania pojazdów bojowych straży;
-naruszenia § 8 ust 2 i § ust 9 Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ząbki, poprzez nie uwzględnienie w projekcie "obowiązku równoczesnej realizacji: programu usług podstawowych, terenów zieleni i sportu oraz dojść, dojazdów i miejsc parkingowych";
- naruszenia § 28 ust 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r, w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ projekt nie zawiera rozwiązań dotyczących zagospodarowania wód opadowych z części budynku wystającej poza obrys bryły budynku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in.: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Artykuł 35 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane stanowi natomiast, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Artykuł 35 ust. 4 ustawy obliguje więc organ do wydania pozwolenia na budowę, w sytuacji spełnienia przez inwestora warunków nałożonych w tym przepisie.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza ustawy - Prawo budowlane.
Należy podzielić pogląd organu, iż stanowiący integralna część decyzji projekt budowlany jest zgodny z wiążącym aktem prawa miejscowego jakim jest Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Z. zatwierdzony uchwałą z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] Rady Miejskiej w Z. /Dz.Urz. Woj. Maz. Nr 42 z 2004r., poz.1227/, na mocy którego, działka nr ewid. [...] położona w Z., przy ul. [...] znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną lub jednorodzinną /symbol w planie MW/MN/.
Oznacza to, iż na powyższej działce może być realizowana zarówno zabudowa wielorodzinna ( § 7 planu) lub zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, dla której wymagania zostały określone w § 9 planu.
Istnienie w najbliższym otoczeniu jedynie zabudowy jednorodzinnej, co podnoszą skarżący, nie znajduje potwierdzenia na mapie sytuacyjnej dla celów projektowych ( załącznik do projektu).
Co prawda cztery bezpośrednio sąsiadujące z nieruchomością objętą inwestycją działki ( nr ew. [...]) są niezabudowane , zaś na działkach nr ew. [...] znajduje się zabudowa jednorodzinna , ale już w bliskiej odległości np. na działkach nr ew. [...] zrealizowana została zabudowa wielorodzinna.
Skoro więc miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje na tym terenie możliwość zabudowy wielorodzinnej to powyższe ustalenie wiąże organ architektoniczno-budowlany, który nie posiada kompetencji badania tegoż zapisu z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U z 10 maja 2003r).
Jednocześnie należy podkreślić, iż § 7 ust 9 planu statuuje dla zabudowy wielorodzinnej "obowiązek równoczesnej realizacji programu usług podstawowych, terenu zieleni i sportu oraz dojść, dojazdów, miejsc parkingowych.
Nie ulega wątpliwości, iż Prawo budowlane wraz przepisami wykonawczymi, przez zabudowę wielorodzinną rozumie zarówno zabudowę budynkiem wielorodzinnym jak i zespołem takich budynków ( objętych jednym pozwoleniem na budowę). Miejscowy Plan miasta Z. ustalając zasady zagospodarowania na terenach zabudowy wielorodzinnej nie wyodrębnia obu rodzajów zabudowy wielorodzinnej. Jednocześnie nie określa sposobu wypełnienia obowiązku zawartego w ustaleniach dla zabudowy wielorodzinnej o równoczesnej realizacji programu usług podstawowych, terenów zieleni i sportu oraz dojść, dojazdów, miejsc parkingowych. Zasadnie więc organ I instancji przy interpretacji tego zapisu planu posiłkuje się regulacjami zawartymi w przepisach wykonawczych.
Słusznie podkreślono, iż zgodnie z § 40 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowane (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 ze zmianami) place zabaw dla dzieci należy, stosownie do potrzeb, przewidzieć w zespole budynków mieszkalnych wielorodzinnych objętych jednym pozwoleniem na budowę.
Należy więc przyjąć, iż rozpatrywany obowiązek odnosi się do inwestycji zakładających realizację zespołu budynków wielorodzinnych. Odmienna interpretacja zapisu planu w tej kwestii czyniłaby niemożliwym realizację zabudowy budynkiem wielorodzinnym na przedmiotowej działce budowlanej o powierzchni 727 m2 , co z kolei byłoby sprzeczne z przeznaczeniem działki przewidzianym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Ostatecznym postanowieniem z dnia [...] października 2008r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wyraził zgodę na proponowany przebieg drogi pożarowej do 5 — kondygnacyjnego, średniowysokiego wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Z., niespełniającej wymagań przepisów ze względu na brak przebiegu wzdłuż dłuższego boku budynku, pod warunkiem między innymi zapewnienia dojazdu od strony wejścia do budynku drogą, oznaczoną na planie sytuacyjnym jako działka ew. nr [...], o szerokości 8 m i zakończonej placem o nieregularnym kształcie. Powyższy warunek został uwzględniony przy projektowaniu zagospodarowania terenu.
Powyższe rozstrzygniecie zostało wydane na podstawie § 12 ust 4 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. "w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych" ( Dz.U. 2003r. nr 121, poz.1139), który stanowi, iż w szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy spełnienie wymagań dotyczących drogi pożarowej do obiekt budowlanego jest niemożliwe ze względu na lokalne uwarunkowania, dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych uzgodnionych z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, które zapewni niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej tego obiektu.
Ustawodawca więc dopuszcza możliwość odstępstw od warunków technicznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r, w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, pod warunkiem zatwierdzenia rozwiązań zamiennych przez właściwy organ w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 106 kpa.
Zgodnie z brzmieniem §16 ust 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r, w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej ( Dz.U z 2003r., nr 121, poz. 1137) na powyższe postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej przysługuje zażalenie do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.
Samodzielny tryb weryfikacji (włącznie ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego) pozbawia organ architektoniczno-budowlany udzielający pozwolenia na budowę kompetencji do kwestionowania prawidłowości rozwiązań zamiennych przyjętych przez organy Państwowej Straży Pożarnej.
W wyroku z dnia 24 lutego 2009r sygn. akt II OSK 239/08 Naczelny Sad Administracyjny stwierdził, iż "z godnie z art. 106 § 5 k.p.a. organ współdziałający wydaje postanowienie, na które służy zażalenie. Konsekwencją dopuszczalności zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 106 § 5 k.p.a. jest możliwość wniesienia na takie postanowienie skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że ewentualna weryfikacja postanowień, wydanych w trybie art. 106 § 5 k.p.a., możliwa jest wyłącznie w drodze zażalenia stron, a następnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zatem organ podejmujący rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej (w tzw. postępowaniu głównym) nie może sprawdzać czy weryfikować postanowień podejmowanych przez inne organy na podstawie art. 106 § 5 k.p.a. "
Z tych względów wszelkie zarzuty odnoszące się do prawidłowości i kompletności postanowienia z dnia 13 października 2009r. nie mogły być uwzględnione przez organy wydające pozwolenie na budowę , a co za tym idzie Sąd rozpoznający sprawę niniejszą.
Inwestor posiada również decyzję Burmistrza Miasta Z. o lokalizacji zjazdu oraz warunki przyłączenia budynku do sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, sieci gazowej, sieci elektroenergetycznej, opinię Wydziału Uzgodnienia Dokumentacji Starostwa Powiatu W. uzgadniającą przebieg tych przyłączy i sieci, a także pismo Burmistrza Miasta Z. o wyrażeniu zgody na wykonanie przez J. Sp. z o.o. odcinka przewodu kanalizacji sanitarnej i przewodu wodociągowego w ul. [...] na własny koszt, pod warunkiem opracowania dokumentacji projektowej.
Projekt budowlany zawierający dokumentację geotechniczną stanowi, iż budowa geologiczna podłoża gruntowego pozwala na bezpieczne posadowienie budynku bezpośrednio na piaskach rodzimych poniżej warstwy glin pylastych przy zachowaniu podanych w analizie zaleceń. Lustro wody gruntowej zalega poniżej głębokości 4,40 m poniżej spodu posadowienia fundamentów domu.
W tej sytuacji zarzut braku w projekcie" sposobu zagospodarowania wód opadowych z części podziemnej budynku wystającej poza obrys zasadniczej bryły budynku, przykrytej warstwą cienkiej murawy", uznać należy za niezrozumiały.
Reasumując należy podzielić zarzut skargi wobec organu odwoławczego dotyczący naruszenia art. 107 § 3 kpa poprzez brak zajęcia wnikliwego stanowiska wobec wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniach, to jednak należy podkreślić, iż to uchybienie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, a zgodnie z brzmieniem art. 145§1 pkt 1c ppsa tylko takie naruszenie stanowi podstawę do uchylenia decyzji.
Z przyczyn wyjaśnionych powyżej pozostałe zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło