VII SA/Wa 1447/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska ( spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] czerwca 2010r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze. zm.), dalej k.p.a., i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), dalej Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] stycznia 2010r., umarzającej postępowanie – wszczęte wnioskiem J. S. z 11 maja 2009r. - w sprawie sprawdzenia robót budowlanych wykonywanych przy budowie budynku handlowo-usługowego, warsztatu samochodowego, sklepu, stacji demontażu samochodów osobowych i dostawczych na działce nr ew. [...] przy [...] w [...], gm [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że postępowanie administracyjne oraz kontrola przeprowadzona w dniu 2 lipca 2007r. wykazały, iż ww. roboty budowlane prowadzono na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją budowlaną. Nie stwierdzono istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, że uprzednio prowadzono postępowanie zakończono decyzją organu powiatowego z [...] grudnia 2008r. wstrzymującą roboty budowlane. Po czym decyzją z [...] marca 2009r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił p.p. [...] pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W dniu kontroli decyzja ta była ostateczna. Wojewoda [...] decyzją z [...] września 2009r. stwierdził nieważność decyzji z [...] marca 2009r. W dniu 22 grudnia 2009r. organ ponownie przeprowadził kontrolę i ustalił, że roboty budowlane nie były prowadzone. Następnie wymienioną na wstępie decyzją umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącej z maja 2009r. Organ odwoławczy podniósł, że wskazanym przez skarżącą przedmiotem postępowania, było sprawdzenie wznowionych robót budowlanych przy budowie ww. budynku. Z ustaleń organu I instancji wynika, że po zakończeniu postępowania ww. ostateczną decyzją z [...] grudnia 2008r. inwestorzy otrzymali 16 marca 2009r. nową decyzję zezwalającą na dokończenie inwestycji. Robót nie prowadzono w związku z decyzją Wojewody [...] stwierdzającą nieważność decyzji z [...] marca 2009r. Po czym Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W związku z powyższym organ stwierdził, że nie było podstaw do prowadzenia postępowania, ponieważ inwestorzy wykonywali roboty budowlane zgodnie z ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2009r., która dotyczy tej samej dokumentacji technicznej, zmieniono tylko – zgodnie z zaleceniami Wojewody [...] – podstawę prawną jej wydania. Jako błędne organ ocenił stanowisko skarżącej, iż postępowania wszczętego w 2007r. nie zakończono, gdyż z akt wynika, że zakończono je ostateczną decyzją z [...] grudnia 2008r. Sąd nie wstrzymał wykonania tej decyzji, dlatego postępowanie w tym zakresie zostało prawomocnie zakończone. Organ II instancji wskazał również, że postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie nie jest objęte powagą rzeczy osądzonej z uwagi na inny stan faktyczny. Skargę na powyższą decyzję złożyła J. S. i wnosząc o jej uchylenie zarzuciła, że organ oparł się na decyzji Starosty [...] z [...] grudnia 2009r., którą wydano z naruszeniem przepisu o właściwości oraz na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. Ponadto wskazała, że organ powiatowy w [...] wydał trzy postanowienia: [...] czerwca 2008r.; [...] sierpnia 2008r. oraz [...] października 2008r., którymi wstrzymał roboty budowlane w zw. z art. 50 Prawa budowlanego. Skarżąca podniosła, że przed upływem dwóch miesięcy nie wydano decyzji wymienionych w art. 51 ust. 1 oraz w art. 50 a pkt 2, dlatego ww. postanowienia straciły ważność z mocy prawa. Zdaniem skarżącej, wobec powagi rzeczy osądzonej, niemożliwe jest ponowne wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, opartego na tych samych przesłankach, niemożliwe jest również wydanie decyzji z art. 51 ust. 1 ww. ustawy, na co wskazywał WSA w wyroku z 22 kwietnia 2009r. Podniosła, że czwarta decyzja tj. z [...] grudnia 2008 r., dotyczyła tego samego obiektu budowlanego oraz tego samego stanu faktycznego. Ponieważ postanowienie mogło być wydane tylko jednokrotnie oraz straciło ważność z mocy prawa wystąpiła wada niewłaściwej oceny okoliczności faktycznych przez organ odwoławczy. Nie można więc przyjąć, że przesłanką wydania zaskarżonej decyzji ma być ostateczność decyzji PINB w [...] z [...] grudnia 2008r. (...) i na tej podstawie stwierdzić bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Przedmiotem oceny Sądu była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 czerwca 2010r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] stycznia 2010r., umarzającą postępowanie prowadzone w ramach nadzoru budowlanego odnośnie ww. inwestycji. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że wbrew zarzutom skargi złożenie przez skarżącą wniosku z dnia 19 maja 2009r. uruchomiło nowe postępowanie w trybie nadzoru budowlanego, które organy prowadziły zgodnie z tymże wnioskiem, to jest w przedmiocie sprawdzenia robót budowlanych prowadzonych przy budowie spornego budynku. Rację ma również organ odwoławczy podnosząc, że roboty budowlane wykonywano uprzednio na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2009r. dopóki decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2009r. Następnie Starosta [...] wydał dnia [...] grudnia 2009r decyzję, którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił - w trybie art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego - pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy ww. inwestycji. Decyzja ta wprawdzie obarczona jest wadami, tym niemniej z akt sprawy nie wynika, że została skutecznie zakwestionowana, a skoro pozostaje w obrocie prawnym, to stanowi podstawę do kontynuowania robót budowlanych. W konsekwencji, zasadnie organy nadzoru budowlanego badały w niniejszej sprawie, czy roboty budowlane inwestor prowadził zgodnie z powołaną wyżej decyzją. Jak wynika z akt sprawy, w szczególności protokołu oględzin przeprowadzonych na nieruchomości inwestorów w dniu 2 lipca 2009r. roboty budowlane wykonano bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego po wznowieniu tychże robót. Skutkiem ustalenia, że budowa odpowiada zatwierdzonej dokumentacji technicznej słusznie organ I instancji umorzył postępowanie, na podstawie art. 105 § 1 kpa, jako bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w powyższym przepisie oznacza bowiem brak przedmiotu postępowania, to jest sprawy, w której organ administracji jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego, w drodze merytorycznej decyzji, o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Bezprzedmiotowość postępowania ma zatem miejsce wtedy, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, tak ja miało to miejsce w niniejszej sprawie. W świetle przedstawionej wyżej argumentacji, nie mogła być przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie decyzja z [...] grudnia 2009r., jak również decyzja z dnia [...] grudnia 2008r. Oznacza to, że nie mógł być uwzględniony zarzut skargi, iż ostatnia z powołanych decyzji nie mogła stanowić podstawy do umorzenia postępowania, ze względu na jej nieważność, a nie ze względu na ostateczność, jak podnosiła skarżąca. W konsekwencji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy pozostawały także zgłaszane w skardze zarzuty dotyczące wydania w uprzednio prowadzonym postępowaniu postanowień w trybie art. 50 Prawa budowlanego i niewydania przed upływem dwóch miesięcy decyzji na postawie art. 51 ust. 1 ww. ustawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.