VII SA/Wa 145/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Kramek, Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2018 r. sprawy ze skargi D. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem NR [...] z dnia [...] listopada 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia [...] na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] września 2017 r., odmawiające wznowienia na wniosek [...] postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r, zatwierdził dla inwestora - [...] Development [...] Sp. J. - projekt budowlany zamienny zagospodarowania działek o nr ewid. [...] i [...] obręb [...], związany z budową dwuetapowego zespołu wielorodzinnej zabudowy mieszkaniowej (5 budynków + instalacje gazowe) w [...], gmina [...], zezwolił na wznowienie robót budowlanych według w/w projektu oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Pismem z dnia 20 czerwca 2017 r. [...] wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem w/w decyzji. Jako przesłankę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2017 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] odmówił wznowienia na w/w wniosek postępowania zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. [...] złożył w ustawowym terminie zażalenie na w/w postanowienie organu I instancji. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, zaś argumenty podnoszone w zażaleniu pozostają bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu formalnych podstaw wznowienia, a jej efektem może być wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 Kpa) lub postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 Kpa). Jeśli chodzi o formalnoprawną ocenę wniosku o wznowienie postępowania, organ we wstępnym etapie postępowania jest zobowiązany dokonać ustaleń w zakresie legitymacji procesowej wnoszącego podanie (czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę), a także ocenić, czy wnioskodawca powołuje się na podstawy wznowienia wymienione w art. 145, art. 145a i art. 145b Kpa, jak też czy zachowano ustawowy termin do wniesienia żądania określony w art. 148 Kpa. W ocenie organu wojewódzkiego słuszne jest stanowisko organu powiatowego, że w przedmiotowym przypadku nie zaszła jedna z w/w przesłanek formalnoprawnych i stąd wznowienie postępowania w zakresie wskazanym we wniosku z dnia 20 czerwca 2017 r. było niedopuszczalne. Jako podstawę wznowienia postępowania wnioskodawca wskazał przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Zgodnie z art. 148 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, zaś termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak wynika z akt sprawy [...] działający przez pełnomocnika (matkę) [...] wiedzę o wydaniu decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. posiadał co najmniej od maja 2015 r. Na w/w decyzję powołał się Starosta [...] w piśmie Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., adresowanym do [...] jako pełnomocnika [...]. O wydaniu w/w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny wnioskodawcę poinformowano także w zawiadomieniu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r stwierdzającym bezzasadność skargi [...] na działanie organu powiatowego. Na wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. powołano się także w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] września 2015 r. oraz decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. (wydanych na skutek odwołań [...] ), jak również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt: VII SA/Wa 764/16 (w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r.). W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że [...] o wydaniu decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. dowiedział się z treści w/w dokumentów, a zatem złożenie wniosku o wznowienie postępowania w październiku 2017 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 Kpa. Wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania wyklucza merytoryczną ocenę postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego zagospodarowania działek i wydanej w jego toku decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. Zarzuty skarżącego w tym zakresie nie mogą podlegać ocenie w ramach niniejszego postępowania, które ogranicza się do badania wyłącznie formalnych podstaw do wznowienia postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...] działający przez pełnomocnika (matkę) [...]. Zaskarżonym postanowieniom zarzucił naruszenie art. 8 § 1 kpa oraz naruszenie art. 148 § 2 kpa. Skarżący podniósł, iż składając wniosek o wszczęcie postępowania nie miał informacji o wydaniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia [...] marca 2015 r. o zatwierdzeniu projektu zamiennego w zakresie ograniczonym do zagospodarowania terenu. Wbrew obowiązującym przepisom nie został uznany za stronę postępowania, zatem nie został o niej poinformowany. Gdy informację tę uzyskał - w toku wymiany pism urzędowych (w ramach toczącego się postępowania o wznowienie postępowania o wydanie pierwotnego pozwolenia na budowę), żaden z organów prowadzących postępowanie (Starosta [...] oraz Wojewoda [...]), nie zinterpretował decyzji o zatwierdzeniu projektu zamiennego jako ostatecznej i wykluczającej możliwość wznowienia postępowania o wydanie pierwotnego pozwolenia na budowę. Postępowanie prowadzone było ciągle przed Starostą [...], Wojewodą [...] oraz przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W postępowaniu tym miało miejsce m.in. czterokrotne wydanie decyzji przez Starostę, czterokrotne wydanie decyzji przez Wojewodę (w tym trzykrotne uchylenie decyzji Starosty), jednokrotne wydanie wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Dopiero w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dn. 2 marca 2017 r. sygn. akt: VII SA/Wa 764/16 oraz wydanej w jego konsekwencji decyzji Wojewody [...] nr [...] z dn. [...] maja 2017 r. wskazano jednoznacznie, iż przedmiotem postępowania nie powinno być pierwotnie wydane pozwolenie na budowę, a wadliwa prawnie decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W uzasadnieniu wyroku jednoznacznie wskazano, iż decyzja z dnia [...] marca 2015 r. jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] z dn. [...] grudnia 2014 r. obciążone były wadami prawnymi. Żaden z prowadzących postępowanie organów, ani Starosta [...], ani Wojewoda [...], nie stwierdził w toku postępowania, iż wznowieniu i uchyleniu powinna podlegać decyzja z dnia [...] marca 2015 r. Procedura prowadzona była przez dwa lata wyłącznie w celu stwierdzenia, iż pozwolenie na budowę i tak nie ma ostatecznego charakteru, zatem postępowanie nie podlega wznowieniu. Wskazał to dopiero Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekając, iż skarżący winien poszukiwać ochrony prawnej własnych interesów przed organami nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oceniając zaskarżone postanowienie pod względem zgodności z prawem sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Zgodnie z art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji państwowej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie 1 miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wniosek strony skarżącej o wznowienie postępowania został wniesiony na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Przyczyną wznowienia, jak wynika z wniosku, było pominięcie skarżącego jako strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r zatwierdzającą projekt budowlany zamienny zagospodarowania działek o nr ewid. [...] i [...] obręb [...], związany z budową dwuetapowego zespołu wielorodzinnej zabudowy mieszkaniowej (5 budynków + instalacje gazowe) w [...], gmina [...] oraz zezwalającą na wznowienie robót budowlanych według w/w projektu i nakładającą na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zachowanie miesięcznego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu, swobodnie oceniając dowody w tej mierze (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 1998 r., sygn. akt III SA 2802/97). W ocenie sądu w niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego obu instancji trafnie ustaliły, że o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2015r skarżący wiedział już co najmniej od maja 2015 r, co wynika z doręczonego [...] jako pełnomocnikowi skarżącego pisma Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r i powiązanej z nim skargi [...] na działalność PINB i Starosty złożonej w dniu [...] lipca 2015r do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz zawiadomienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015r stwierdzającej bezzasadność skargi. Powyższe potwierdza podpisana przez [...] - pełnomocnika skarżącego skarga złożona w dniu 18 marca 2015r do Kancelarii Prezydenta RP, gdzie wśród załączników wprost wskazana jest pod numerem 20 decyzja PINB z dnia [...] marca 2015r. Na wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. powołano się także w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] września 2015 r. oraz decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. (wydanych na skutek odwołań [...]), jak również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt: VII SA/Wa 764/16 (w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r.). W świetle treści wskazanych dokumentów za niezasadny należy uznać zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 148 § 2 kpa. Uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. W ocenie Sądu zarzuty skarżącego są niezasadne i pozostają bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Z treści zaskarżonego postanowienia jasno wynika, że organ dokonał ustalenia czasu powzięcia przez skarżącego informacji o wydaniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2015r i trafnie ustalił, że wniosek o wznowienie postępowania złożony w dniu 20 czerwca 2017r narusza art. 148 § 2 k.p.a. W tym stanie rzeczy, uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.