VII SA/Wa 1451/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Marta Michta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością skargę oddala. Pismem z dnia 13 lutego 2010 r., sprecyzowanym pismem z dnia 27 marca 2010 r. D. W. zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi wojewódzkiej na rzecz [....] Zarządu Dróg Wojewódzkich dla inwestycji polegającej na budowie wschodniej obwodnicy miasta K., przewidzianej do realizacji na działkach położonych w obrębie K. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r, na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a. przekazał ww. wniosek D. W. zgodnie z właściwością Ministrowi Infrastruktury. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia nad organem, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Organ podkreślił, że w myśl art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 194), zw. dalej ustawą drogową, według stanu na dzień wydania skarżonej decyzji, organem wyższego stopnia nad wojewodą w sprawach o ustalenie lokalizacji drogi jest minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Obecnie ministrem właściwym w sprawach budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej jest Minister Infrastruktury. Mając na względzie fakt, że organem administracji publicznej, który wydał w przedmiotowej sprawie decyzję w ostatniej instancji był Wojewoda [...] , to zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozpatrzenie ww. wniosku z dnia 13 lutego 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r, leży w kompetencji Ministra Infrastruktury. Powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. zostało zaskarżone przez D. W. wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sygn. akt VII SA/Wa 1451/10 Po rozpatrzeniu ww. wniosku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i 127 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia, organ podzielił argumentację wyrażoną w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2010 r. Skargę do Sądu na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. wniósł D. W. wnosząc o jego uchylenie i stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Skarżący podniósł, ze ww. decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości. Zdaniem skarżącego, kompetentny w tej sprawie był Starosta Powiatowy w K., a nie Wojewoda [...] . Dodał, że drogi wojewódzkie są zastrzeżone do kompetencji Starosty K.. W ocenie skarżącego, decyzja została wydana bez podstawy prawnej z naruszeniem przepisów o właściwości. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że stosownie do art. 157 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia nad organem, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy drogowej, według stanu prawnego na dzień wydania skarżonej decyzji organem wyższego stopnia nad wojewodą w sprawach o ustalenie lokalizacji drogi był minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Obecnie właściwym ministrem w sprawach budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej jest Minister Infrastruktury. Sygn. akt VII SA/Wa 1451/10 Przepis art. 19 k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek przestrzegania właściwości przy rozstrzyganiu danej sprawy administracyjnej. Po otrzymaniu podania organ administracji publicznej obowiązany jest zbadać zarówno swoją właściwość rzeczową, miejscową oraz instancyjną. W sytuacji zaś stwierdzenia przez organ swojej niewłaściwości w sprawie objętej podaniem, organ ten, stosownie do nakazu zawartego w przepisie art. 65 § 1 k.p.a., niezwłocznie przekazuje takie podanie organowi właściwemu. Przepis art. 65 k.p.a. wskazuje, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie, jest niewłaściwy w sprawie, przekazuje je do organu właściwego. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że nie jest w sprawie sporne, że decyzją objętą wnioskiem o jej wzruszenie w drodze stwierdzenia nieważności była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] . Wprawdzie skarżący kwestionuje właściwość Wojewody do wydania takiej decyzji uważając, że powinien wydać ją Starosta, nie zmienia to jednak faktu, że Wojewoda taką decyzję wydał i to ta decyzja, a nie decyzja innego organu, jest przedmiotem sprawy o stwierdzenie nieważności. Przedmiotem kontrolowanej przez Sąd Wojewódzki sprawy jest zgodność z prawem przekazania wniosku o stwierdzenie nieważności tej decyzji do rozpoznania właściwemu organowi, nie zaś ocena legalności samej kwestionowanej przez skarżącego decyzji. Ta kwestia może być rozstrzygana dopiero w postępowaniu, w którym merytorycznie będzie mógł wypowiedzieć się właściwy organ. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając wniosek skarżącego zasadnie zatem przekazał go według właściwości na podstawie art. 65 k.p.a. do Ministra Infrastruktury, który będzie mógł zająć stanowisko odnośnie podniesionych przez skarżącego zarzutów dotyczących wad decyzji. W tym stanie rzeczy skargę jako bezzasadną należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. , Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji.