VII SA/Wa 1454/07
WyrokWSA w Warszawie2007-11-12
Skład orzekający: Mariola Kowalska, Mirosława Kowalska, Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę chodnika, który jest częścią drogi publicznej, wydana przez Wojewodę, może zostać uznana za nieważną z powodu naruszenia właściwości organu, jeśli część chodnika znajduje się poza pasem drogowym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skoro droga publiczna jest zlokalizowana w pasie drogowym, a chodnik jest jej częścią przeznaczoną do ruchu pieszych, to chodnik również jest objęty pasem drogowym. W związku z tym, decyzja o pozwoleniu na budowę chodnika wydana przez Wojewodę, jako organ właściwy dla dróg krajowych i wojewódzkich, została wydana przez właściwy organ w odniesieniu do całej inwestycji, co wyklucza stwierdzenie nieważności decyzji z powodu naruszenia właściwości.Stan faktyczny
Gmina C. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), która utrzymała w mocy własną decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] lipca 2004 r. w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę chodnika na działkach stanowiących własność osób fizycznych i gminy C. GINB uznał, że Wojewoda wydał pozwolenie na budowę poza granicami pasa drogowego, co stanowi naruszenie właściwości organu. Gmina C. zarzuciła GINB pominięcie art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, który stanowi, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji (Wojewody) i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Gminy C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2007r., znak [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Gminy C. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r, znak: [...] o stwierdzeniu, z urzędu, nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r., znak: [...], w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę chodnika na działkach, [...] (tj. na działkach stanowiących własność osób fizycznych, gminy C.) - a w pozostałej części, obejmującej działki nr [...], stanowiące pas drogowy drogi nr [...] - odmawiającą stwierdzenia nieważności, - utrzymał w mocy w/w własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2007 r.
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.
Decyzją z dnia [...] lipca 2004r, znak: [...], Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie C. pozwolenia na budowę chodnika na działkach [...].
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął z urzędu postępowanie nieważnościowe wobec w/w decyzji Wojewody [...] - zapadły zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja.
Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja Wojewody [...] udzielała pozwolenia na budowę w części poza granicami pasa drogowego, co stanowi o naruszeniu właściwości organu i jest kwalifikowaną wada decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 156 § 1 kpa. Stosownie do postanowień art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r, (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r, Nr 207, poz. 2016 z późn. zm. - w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania badanej decyzji) wojewoda jako organ pierwszej instancji jest właściwy w sprawach dróg publicznych krajowych i wojewódzkich Organ wskazał, że droga nr [...] jest zlokalizowana na działkach nr [...], pozostałe działki, na których zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja znajdują się poza granicami pasa drogowego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższa decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła Gmina C. dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skarżąca Gmina wskazała, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pominął całkowicie treść art. 33 ust 1 ustawy - Prawo budowlane. Zgodnie, z którym pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Z zapisu, art. 33 ust 1 można wnioskować, iż zamiarem ustawodawcy było uniemożliwienie dzielenia pozwolenia na budowę przy zamierzeniu jednoobiektowym. Budowa chodnika będąca przedmiotem postępowania jak najbardziej spełnia wymogi definicji zamierzenia jednoobiektowego i wobec czego powinna być objęta jednym pozwoleniem na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa.
Kontrolowaną w postępowaniu nieważnościowym decyzją z dnia [...] lipca 2004r., znak: [...], Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzieliła Gminie C. pozwolenia na budowę chodnika na działkach [...]. Przedmiotowy chodnik miał zostać usytuowany przy drodze krajowej nr [...].
Wojewoda jest organem administracji architektoniczno budowlanej pierwszej instancji w sprawach dróg krajowych i wojewódzkich (art. 82 ust 3 ustawy Prawo budowlane).
Pojęcie "drogi publicznej" dla potrzeb Prawa budowlanego należy rozumieć według przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (DZ.U. 07.19.115).
Zgodnie z przepisem art.2.1. w/w ustawy - drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie: drogi krajowe, drogi wojewódzkie; drogi powiatowe; drogi gminne. Przepis art.4 ustawy o drogach publicznych .stanowi, że pasem drogowym jest wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. Droga zaś, to- budowla wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiąca całość techniczno-użytkową, przeznaczona do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowana w pasie drogowym. Chodnik zdefiniowano jako część drogi przeznaczoną do ruchu pieszych.
Zdaniem Sądu, skoro droga jest zlokalizowana w pasie drogowym to chodnik, który jest częścią drogi przeznaczoną do ruchu pieszych, też objęty jest pasem drogowym. W tym stanie rzeczy kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja pozwolenia na budowę, w odniesieniu do całej inwestycji, została wydana przez właściwy organ.
Mając na uwadze powyższa argumentację Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145§1 pkt1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło