VII SA/Wa 1459/07
WyrokWSA w Warszawie2007-11-20
Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Ewa Machlejd, Paweł Groński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, uznając wnioskodawcę za niebędącego stroną postępowania?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ wnioskodawca nie posiadał przymiotu strony w postępowaniu pierwotnym. Zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, strony postępowania o pozwolenie na budowę to inwestor oraz właściciele nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W analizowanej sprawie, roboty budowlane dotyczyły jedynie wykończenia budynku mieszkalnego i nie wpływały na zagospodarowanie nieruchomości sąsiednich, co wykluczało uznanie wnioskodawcy za stronę.Stan faktyczny
Wnioskodawcy, A. i C. G., wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z 2003 r. udzielającej pozwolenia na budowę. Wojewoda odmówił wszczęcia postępowania, uznając wnioskodawców za niebędących stronami postępowania pierwotnego, gdyż ich nieruchomość nie znajdowała się w obszarze oddziaływania planowanych robót. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Wnioskodawcy zaskarżyli decyzję GINB do WSA, zarzucając organom błędne uznanie ich za niebędących stronami postępowania.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę C. G.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. ze skargi C. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. skargę oddala
VII SA/Wa 1459/07
UZASADNIENIE
Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. Starosta [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 2 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. nr 207, poz. 2016) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 5 grudnia 2003r. - wydał pozwolenie na budowę dla A. i W. S. - kontynuacja robót budowlanych pozostałych do zakończenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego w B. przy ul. [...], na dz. nr [...].
Pismem z dnia 26 stycznia 2007r. A. i C. G. wnieśli o stwierdzenie nieważności w/w decyzji.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r., znak: [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 157 § 3 kpa odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż wobec nieprecyzyjnego żądania oraz niewskazania konkretnej sprawy, której wniosek o stwierdzenie nieważności dotyczy, wezwał A. i C. G. o jednoznaczne określenie czy żądają stwierdzenia nieważności, czy wznowienia postępowania (albowiem powołali przesłankę skutkującą wznowieniem postępowania) oraz do wskazania decyzji w stosunku do której ma być prowadzone postępowanie. Pismem z dnia 7 marca 2007r. wnioskujący wskazali, iż żądają stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
W dalszej części uzasadnienia Wojewoda [...] wyjaśnił, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, zgodnie z treścią art. 157 § 2 kpa wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Jest to nowe postępowanie, odrębne od postępowania zakończonego kwestionowanym rozstrzygnięciem. Kwestie proceduralne takiego postępowania, miedzy innymi określenie kręgu podmiotów posiadających przymiot strony w postępowaniu nadzwyczajnym, rozstrzygane być muszą więc w oparciu o przepisy obowiązujące w dniu złożenia wniosku o wszczęcie takiego postępowania.
Nowelizacja przepisów Prawa budowlanego dokonana ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr
1 80 poz. 718) wprowadziła własną definicję pojęcia strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Przepis ten stanowi regulację szczególną, mającą pierwszeństwo przed rozwiązaniami ogólnymi wynikającymi z przepisów kpa. Dlatego strony tegoż postępowania ustala się zgodnie z przepisami art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że stronami w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu.
Zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego obszar oddziaływania obiektu to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.
Decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. udzielająca pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego obejmuje jedynie roboty wykończeniowe takie jak: zabezpieczenie antykorozyjne i pomalowanie metalowych elementów schodów oraz umocowanie stopni z desek i wewnętrznej balustrady drewnianej, pomalowanie ścian i sufitu klatki schodowej etc.
Należy więc stwierdzić, iż roboty te nie mają żądnego wpływu na sposób zagospodarowania działek sąsiednich i dlatego A. i C. G. nie mogą być uznani za strony przedmiotowego postępowania i skutecznie żądać stwierdzenia nieważności w/w decyzji w sprawie pozwolenia na budowę.
Skoro więc zgodnie z art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zostało wszczęte na iądanie strony organ orzekł o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2003r.
C. G. pismem z dnia 7 maja 2007r. złożył odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007r.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2007r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i w uzasadnieniu w całości zgodził się z argumentacją organu I instancji.
Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C. G.
W uzasadnieniu stwierdził, iż organy administracji błędnie nie uznają jego wraz żoną za strony przedmiotowego postępowania administracyjnego, gdyż uważają, iż ich nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu.
Ponadto zwrócił uwagę, iż w postępowaniu przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w O. dotyczącym postępowania legalizacyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wraz z żoną zostali uznani za strony postępowania więc błędem jest odmówienie im przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.)
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
Zgodnie z treścią art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Jest to nowe postępowanie, odrębne od postępowania zakończonego kwestionowanym rozstrzygnięciem. Kwestie proceduralne takiego postępowania, miedzy innymi określenie kręgu podmiotów posiadających przymiot strony w postępowaniu nadzwyczajnym, rozstrzygane być muszą więc w oparciu o przepisy obowiązujące w dniu złożenia wniosku o wszczęcie takiego postępowania.
Nowelizacja przepisów Prawa budowlanego dokonana ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 80 poz. 718) wprowadziła definicję pojęcia strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi, że stronami w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu.
Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego było niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to, wynikając z przepisów odrębnych, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. W relacji do art. 28 kpa, art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest więc przepisem szczególnym stosowanym w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, znacznie zawężającym krąg stron tego postępowania.
W okolicznościach kontrolowanej sprawy, organ udzielający pozwolenia na budowę w pierwszym rzędzie dokonał ustaleń, kto jest stroną tego postępowania posiadającą interes prawny, poprzez ustalenie obszaru oddziaływania projektowanego obiektu. Ustalając obszar oddziaływania projektowanego obiektu budowlanego, musiał zbadać czy istnieje przepis prawa materialnego, który uzasadniałby uznanie działki sąsiedniej jako objętej wpływem inwestycji. Ustalenia takie nie były dowolne, nie istnieje bowiem przepis prawa (np. przepis ustawy o ochronie środowiska czy prawa wodnego) albo przepis ujęty w rozporządzeniach wykonawczych do prawa budowlanego, który w odniesieniu do tej konkretnej inwestycji wskazywałby na naruszenie interesu prawnego sąsiada. Skoro takiego przepisu nie ma, oznacza to, że nieruchomość skarżącego pozostaje poza obszarem oddziaływania obiektu budowlanego, a jej właściciel nie jest stroną postępowania.
Nie wykluczało to oczywiście możliwości podważania ustaleń organu przez skarżącego, który uważa, że przymiot strony w tym postępowaniu posiada. Musiałby on jednak wskazać co najmniej okoliczności faktyczne uzasadniające - jego zdaniem -zastosowanie określonego przepisu prawa materialnego.
Decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2003r., znak: [...] udzielająca pozwolenia na budowę, dotyczy kontynuacji robót budowlanych pozostałych do zakończenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z opisu technicznego wynika, iż projektowane roboty budowlane obejmować mają roboty wykończeniowe takie jak: zabezpieczenie antykorozyjne i pomalowanie metalowych elementów schodów oraz umocowanie stopni z desek i wewnętrznej balustrady drewnianej, pomalowanie ściany i sufitu klatki schodowej, wykonanie schodów betonowych przed wejściem do klatki schodowej, osadzenie wykończeniowych elementów drewnianych i metalowych, ułożenie płytek terakotowych na tarasie, roboty malarskie, porządkowe itd. Wynika więc z powyższego, iż obszar oddziaływania planowanych robót obejmuje wyłącznie działkę inwestorów A. i W. S.
W związku z powyższym, organy administracji prawidłowo orzekły, na podstawie art. 157 § 3 kpa o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji starosty [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło