VII SA/Wa 1464/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 14 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "R." z siedzibą w Z. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 2 kwietnia 2024 r., znak: DOZ-OAiK.650.281.2024.BS w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w [...] ("skarżący"), pismem z dnia 8 maja 2024 r., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 2 kwietnia 2024 r., znak: DOZ-OAiK.650.281.2024.BS w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie badań konserwatorskich, prac konserwatorskich i restauratorskich, robót budowlanych oraz podejmowaniu innych działań przy zabytku - zespole zamkowym w [...] (dz. nr [...], obręb [...]), wpisanym do rejestru pod nr [...], a także zmianę przeznaczenia i sposobu korzystania z ww. zabytku w ramach inwestycji pn. Adaptacja ruin zamku [...] w [...] na C.. Stosownie do treści wezwań Sądu z dnia 29 sierpnia 2024 r. zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2024 r., strona skarżąca została wezwana do: a) złożenia dokumentów określających umocowanie do reprezentowania strony skarżącej: regulaminu Stowarzyszenia, pełnomocnictwa upoważaniającego do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądem administracyjnym, udzielonego przez wszystkich członków Stowarzyszenia oraz nadesłanie listy członków Stowarzyszenia; b) nadesłania 4 odpisów skargi; c) uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w kwocie 200 złotych - w terminie 7 dni - od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwania do usunięcia braków formalnych skargi oraz jej braku fiskalnego została odebrana w dniu 10 września 2024 r. (korespondencję odebrał upoważniony pracownik – E. C. - zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na k. nr 20 akt sądowych sprawy). Termin na uzupełnienie ww. braków upłynął więc w dniu 17 września 2024 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 października 2024 r. (k. nr 21 akt sądowych sprawy) wynika, że do dnia 4 października 2024 r. strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych. Nie uzupełniła także, w zakreślonym przez Sąd terminie, braków formalnych skargi z dnia 8 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisami postępowania sądowoadministracyjnego, w szczególności z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", skuteczność wniesienia skargi do Sądu uzależniona jest między innymi od spełnienia wymogu usunięcia braków formalnych skargi. Warunkiem koniecznym, dzięki któremu ocena ww. formalizmu może zostać dokonana w sposób pozytywny jest ocena prawidłowości dochowania terminu, w którym czynność ta miała zostać wykonana oraz poprawność jej wykonania. Przepisy postępowania są w takich przypadkach jednoznaczne i nie dają wyboru Sądowi, więc zgodnie z nimi pisma, w których braki formalne nie zostały uzupełnione lub, które zostały uzupełnione po upływie terminu, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Wedle oceny Sądu, w przedmiotowej sprawie, mamy do czynienia z tego rodzaju przypadkiem. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Natomiast stosownie do dyspozycji przepisu art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto, jak wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd. Korespondencja zawierająca stosowne wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 złotych została uznana przez Sąd za doręczoną stronie skarżącej w dniu 10 września 2024 r., co oznacza, że termin do usunięcia ww. braku skargi upłynął w dniu 17 września 2024 r. W powyżej zakreślonym terminie wnoszący skargę, nie usunął jej braku fiskalnego. Pozostałe braki formalne skargi także nie zostały uzupełnione w tym terminie. Stan faktyczny niniejszej sprawy, jednoznacznie wskazuje zatem, że nie było możliwe zastosowanie się do przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, które umożliwiałoby uznanie skuteczności wniesienia skargi, wobec czego Sąd zachował się stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 p.p.s.a. Biorąc powyższe względy pod uwagę Sąd uznał, że należy odrzucić skargę i działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.