VII SA/Wa 1471/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. i Z. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe. 2. zwrócić skarżącym G. N. i Z. N. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem wpisu sądowego od skargi. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu odwołania G. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych polegających na likwidacji istniejących czterech otworów okiennych i dwóch otworów w lukarnach dachowych w budynku mieszkalnym położonym na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w O. w ścianie zwróconej w stronę granicy z działką o nr ew. [...] – uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pismem z dnia 30 lipca 2012 r. skarżący cofnęli skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżący cofnęli skargę skutecznie, gdyż nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.