VII SA/Wa 1471/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marta Kołtun – Kulik, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant spec. Eliza Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi K. W., A. K. i A. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Sygnatura akt VIISA/Wa 1471/18 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2017 r., na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. - o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. 2016 r., poz. 1812) oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] S.A. w [...], pozwolenia na budowę dla inwestycji: "Budowa dwutorowej elektroenergetycznej linii napowietrznej 400 kV [...] (ETAP V) w zakresie od słupa nr [...] do słupa nr [...], w ramach zadania "Budowa linii 400 kV [...]" zlokalizowana na nieruchomościach lub ich częściach, opisanych szczegółowo w decyzji. W uzasadnieniu Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1, 2 i 4 w związku z art. 13 ust. 4 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, zawiadomił wnioskodawcę, właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem oraz właściwych miejscowo wójtów, burmistrzów i starostę, o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę strategicznej inwestycji w zakresie cieci przesyłowej. Pozostałe strony postępowania, zgodnie z przepisem z art. 7 ust. 3 w związku z art. 13 ust. 4 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych zostały zawiadomione w drodze obwieszczenia zamieszczonego na tablicach ogłoszeń oraz na stronach internetowych [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] (w terminie od 9 do 23 lutego 2017 r.), Urzędu Miasta [...], Urzędu Gminy [...], Urzędu Gminy [...], Urzędu Miasta [...] (w terminie od 14 do 28 lutego 2017 r.), Urzędu Miasta i Gminy [...] (w terminie od 13 do 27 lutego 2017 r.). Obwieszczenie o wszczęciu postępowania administracyjnego zostało również opublikowane w prasie o zasięgu ogólnopolskim ("Nasz Dziennik") w dniu [...] lutego 2017 r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r., na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, nałożono na inwestora następujące obowiązki: - doprowadzenie do zgodności załączonego do wniosku projektu budowlanego z warunkami podanymi w punkcie II. [...] decyzji Wojewody [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie sieci przesyłowej Nr [...] z [...] stycznia 2017 r., dotyczącymi typu słupów nr [...] oraz wyjaśnienie wycinki drzew pomiędzy przęsłami [...]; - uzupełnienie projektu budowlanego o profile podłużne przejść projektowaną linią 400 kV nad wszystkimi drogami stanowiącymi drogi publiczne; - wkreślenie na projekcie zagospodarowania odległości od granicy obszaru kolejowego oraz od osi skrajnego toru linii kolejowej. Inwestor - [...] S.A. uzupełnił projekt budowlany zgodnie z postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. Wyjaśnił, że słupy nr [...] spełniają warunki technologii nadleśnej określonej w decyzji środowiskowej i lokalizacyjnej, korygując inwentaryzację planowanej wycinki drzew i krzewów. W odpowiedzi na obowiązek graficznego wskazania odległości od osi torów i obszaru kolejowego, inwestor poinformował, iż na nieruchomościach nr [...], obręb [...], nr [...], obręb [...], nr [...], obręb [...] brak jest czynnych linii kolejowych. W związku z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 1727 ze zm.), który stanowi, iż przepisów rozdziałów 2-12 nie stosuje się do infrastruktury nieczynnej, organ nie wydał postanowienia w trybie art. 57 ustawy o transporcie kolejowym. Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, pozwolenie na budowę może, w zależności od żądania określonego we wniosku inwestora, obejmować całe zamierzenie budowlane położone na obszarze danego województwa lub jego część. Projekt budowlany obejmuje część inwestycji tj. ETAP V i jest zgodny z warunkami decyzji Wojewody [...] o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę. Przedsięwzięcie polegające na budowie linii 400 kV [...], którego część objęta jest przedmiotową decyzją o pozwoleniu na budowę, zostało zakwalifikowane w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2016 r., poz. 71 t.j.), jako zawsze mogące oddziaływać na środowisko. Spełniając wymóg art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o udostępnianiu informacji", inwestor załączył do wniosku decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. o środowiskowych uwarunkowaniach. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zostało przeprowadzone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Projekt budowlany spełnia wymogi określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a we wniosku o wydanie decyzji pozwolenia na budowę nie nastąpiły zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W toku postępowania pełnomocnik [...] podnosił brak ostateczności decyzji: o środowiskowych uwarunkowaniach Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. oraz o ustaleniu lokalizacji inwestycji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. W tym kontekście organ wskazał, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy. W ocenie Wojewody nieostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może stanowić podstawę wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Przyjęcie odmiennej interpretacji przepisów byłoby niemożliwe do pogodzenia z celami ustawy szczególnej. Zamiarem ustawodawcy było bowiem wyposażenie inwestora w instrumenty pozwalające na sprawną realizację strategicznych przedsięwzięć warunkujących bezpieczeństwo Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Instytucja natychmiastowej wykonalności decyzji nie ogranicza możliwości odwołania się od jej ustaleń przez wnioskodawcę oraz stron postępowania. Odnosząc się do zarzutu braku posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane dla wszystkich nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, wskazał, iż na mocy art. 19 ust. 6 ustawy o przygotowaniu realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, które są objęte decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Część rysunkowa załączonego projektu budowlanego dla obiektu liniowego jakim jest budowa linii 400 kV dostosowana jest do jego charakteru, specyfiki funkcjonalnej i technicznej oraz została sporządzona na mapie do celów projektowych określającej ukształtowanie terenu. Na profilach, stanowiących element części rysunkowej, pokazane zostały rzędne terenu w miejscach charakterystycznych dla obiektu liniowego jakim jest linia 400 kV [...]. Mapa do celów projektowych została sporządzona zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. (Dz. U. z 2011 r. Nr 263, poz. 1572). Załączony do wniosku projekt budowlany został opracowany przez projektantów posiadających odpowiednie uprawnienia budowlane do projektowania w poszczególnych specjalnościach, którzy złożyli oświadczenie o jego kompletności i zgodności z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże tylko wtedy gdy konieczność przeprowadzenia oceny zostanie stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadkach o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy. Są to przypadki, gdy podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia złoży wniosek o przeprowadzenie oceny lub organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W ramach postępowania w sprawie decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] Nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, zostało przeprowadzone postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] w decyzji Nr [...] nie nałożył obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko w ramach postępowania o wydanie decyzji pozwolenia na budowę. [...] S.A. nie wstąpiły z wnioskiem o przeprowadzenie ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę. Projekt budowlany spełnia wymogi określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a we wniosku o wydanie decyzji pozwolenia na budowę nie nastąpiły zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przedmiotowe postępowanie nie wymaga udziału społeczeństwa, ma zastosowanie przepis art. 28 ust. 3 ustawy Prawo budowlane wyłączający na etapie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę stosowanie przepisu art. 31 k.p.a. W związku ze spełnieniem wymogów art. 32 ust. 4 oraz po dokonaniu sprawdzeń, o których mowa w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wniosek inwestora został rozpatrzony pozytywnie. Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. Od powyższej decyzji odwołali wnieśli: [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm), po rozpatrzeniu odwołań [...] od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2017 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że przedmiotowa inwestycja obejmuje budowę dwutorowej elektroenergetycznej linii napowietrznej 400 kV [...] (ETAP V) w zakresie od słupa nr [...] do słupa nr [...], w ramach zadania "Budowa linii 400 kV [...]". Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz temu kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższe dokumenty inwestor winien dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego). Inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z [...] stycznia 2017 r. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami uchwały Rady Miejskiej w [...] z [...] listopada 2015 r., Nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla inwestycji pn. "budowa dwutorowej linii elektroenergetycznej 400 kV relacji [...]" na terenie gminy [...], uchwały Rady Gminy [...] z [...] maja 2016 r., Nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wyznaczenia korytarza technologicznego dwutorowej linii elektroenergetycznej 400 kV [...] na terenie gminy [...] oraz decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] sierpnia 2017 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2017 r., Nr [...], ustalającej lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej polegającej na budowie dwutorowej elektroenergetycznej linii napowietrznej 400 kV [...] na odcinku od słupa [...] do słupa 189 o długości ok. 6,3 km w gminie [...]; 4,2 km w gminie [...]; 3,2 km w gminie [...] i 7,6 km w gminie [...] wraz z niezbędną przebudową infrastruktury technicznej (linii elektroenergetycznej niskiego i średniego napięcia). Projekt budowlany uwzględnia również warunki zawarte w decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2017 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lipca 2016 r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla wariantu 1 z podwariantem 1A przedsięwzięcia pn.: "Budowa linii 400 kV [...]", wg raportu o oddziaływaniu na środowisko, sporządzonego przez Biuro [...], z siedzibą we [...] sporządzonym w miesiącu lutym 2016 r. Główny Urząd Nadzoru Budowlanego wezwał inwestora do poprawienia projektu budowlanego ww. inwestycji zgodnie z wymogami wskazanymi w decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2017 r., zmieniającej decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lipca 2016 r., oraz dostosowanie go do wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462. ze zm.) Inwestor przedstawił 4 egzemplarze poprawionego projektu budowlanego. Projekt budowlany sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, zawierający informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Wobec spełnienia przez inwestora, wymagań określonych w art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 pkt 2 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, na podstawie art. 35 ust. 4 tej ustawy właściwy organ jest zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do podnoszonych zarzutów "naruszenia art. 64 ust. 2 k.p.a. w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 5 specustawy w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (...) poprzez nie pozostawienie wniosku bez rozpoznania wobec braku możliwości przedłożenia przez wnioskodawcę ostatecznej decyzji środowiskowej (...); art. 64 ust. 2 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 2 i 6 specustawy w zw. z art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego, poprzez nie pozostawienie wniosku bez rozpoznania wobec braku możliwości przedłożenia przez wnioskodawcę ostatecznej decyzji lokalizacyjnej" GINB wskazał, że nie zasługują one na uwzględnienie. Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r., o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, decyzje o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej i decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Jako bezzasadny ocenił zarzut naruszenia "art. 10 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 2 specustawy poprzez brak zapewnienia stronom czynnego udziału w sprawie". Wojewoda [...] zawiadomieniem z [...] lutego 2017 r., poinformował o wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji oraz o możliwości składania ewentualnych uwag i wniosków dotyczących przedmiotowej sprawy. Ponadto Główny Urząd Nadzoru Budowlanego zawiadomił strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz składania pisemnych i ustnych wyjaśnień dotyczących rozpatrywanej sprawy. Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących zakresu i treści projektu budowlanego wskazał, że wyłączną odpowiedzialność za zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej ponosi projektant. Wynika to z treści art. 20 ust. 1-4 Prawa budowlanego (wyrok NSA z 27 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 208/12). Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno- budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi oraz innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. W odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie zobowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy. W zakresie, w jakim poprawność tego projektu zależy od wiedzy technicznej, jego kontrola przez organ administracji architektoniczno-budowlanej w żadnym wypadku nie jest dopuszczalna (wyrok WSA w Łodzi z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 22/12). Za nietrafne uznał również zarzuty wskazujące, że "projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na nieaktualnej mapie do celów projektowych", "sporządzenie projektu zagospodarowania terenu na mapie do celów projektowych, która zawiera wadliwe usytuowanie zieleni wysokiej, a wskazane granice działek ewidencyjnych nie spełniają kryteriów dokładnościowych". Na mapie do celów projektowych widnieje bowiem adnotacja powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, świadcząca, że jest to kopia mapy jednostkowej przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lipca 2016 r. Natomiast Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest właściwy do weryfikowania prawidłowości sporządzenia tej mapy. Odnosząc się do twierdzenia, że część opisowa projektu zagospodarowania terenu nie została sporządzona z uwzględnieniem § 7 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, organ podkreślił że opis zagospodarowania terenu uzależniony jest m.in. od rodzaju i specyfiki obiektu budowlanego, a biorąc pod uwagę, że jest to linia elektroenergetyczna, opis należy uznać za wystarczający. Ustosunkowując się do kwestii dotyczących prawem chronionych stanowisk archeologicznych GINB wskazał, że [...] S.A. uzyskało pozwolenie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] listopada 2016 rna prowadzenie badań archeologicznych podczas inwestycji: "Budowa linii 400 kV [...]". W odniesieniu do podnoszonych zagrożeń dla środowiska (hałas, promieniowanie elektromagnetyczne, miejsca składowania odpadów) organ stwierdził, że oddziaływanie przedmiotowej inwestycji na środowisko zostało poddana ocenie w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lipca 2016 r., oraz decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2017 r. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. z 2016 r., poz. 353 z późn. zm.) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże m.in. organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Kwestia wykonalności decyzji o pozwoleniu na budowę oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej została uregulowana w ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych. Zgodnie z art. 25 ww. ustawy decyzje o pozwoleniu na budowę oraz decyzje o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej są natychmiast wykonalne. Fakt, że strona nie zgadza się z przyjętym przez organy sposobem rozstrzygnięcia sprawy, nie oznacza, iż rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny. Analizując zarzut naruszenia art. 36 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego wskazał, że w decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2017 r., zawarte zostały szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia prac budowlanych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. wnieśli [...] (skargi pozostałych wnoszących zostały odrzucone). Zaskarżonej decyzji zarzucili: I. naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 138 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie odwołania i brak zmiany bądź uchylenia decyzji organu I instancji, w zw. z: a. art. 64 ust. 2 k.p.a. w zw. z art. 4 ust. 1 pkt. 5 specustawy w zw. z art. 72 ust. 1 pkt. 22 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: o.o.ś.) w zw. z art. 32 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane - poprzez nie pozostawienie wniosku bez rozpoznania wobec braku możliwości przedłożenia przez wnioskodawcę ostatecznej decyzji środowiskowej, b. art. 64 ust. 2 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 2 i 6 specustawy w zw. z art. 33 ust. 2 pkt. 3 Prawa budowlanego, poprzez nie pozostawienie wniosku bez rozpoznania wobec braku możliwości przedłożenia przez wnioskodawcę ostatecznej decyzji lokalizacyjnej, c. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 2 specustawy poprzez brak zapewniania stronom czynnego udziału w sprawie poprzez zawiadomienie ich o toczącym się postępowaniu w długim okresie od momentu jego rzeczywistego wszczęcia, d. art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak rzetelnego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, W uzasadnieniu podnieśli, że inwestor przedłożył nieostateczną decyzję środowiskową Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2016 roku, oraz nieostateczną decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 roku, w przedmiocie lokalizacji inwestycji, wydaną na podstawie przepisu art. 5 specustawy, dotyczące przedsięwzięcia obejmującego budowę linii elektroenergetycznej. Decyzja środowiskowa nie jest ostateczna i została zaskarżona do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który prowadzi postępowanie odwoławcze. Zaskarżona została również decyzja lokalizacyjna, prowadzone jest postępowanie odwoławcze. Elementem konieczny dla złożenia, w sposób skuteczny, wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, jest przedłożenie decyzji lokalizacyjnej. Wymóg ten wynika z art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego. Jednocześnie, wymóg uzyskania decyzji środowiskowej, przed wydaniem decyzji lokalizacyjnej, na podstawie specustawy, wynika z art. 72 ust. 1 pkt. 22 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: o.o.ś.). Decyzja środowiskowa, jak i decyzje lokalizacyjne muszą być ostateczne, by stanowić skuteczną podstawę złożenia wniosku o wydanie kolejnych decyzji. Utożsamianie przez wnioskodawcę instytucji natychmiastowej wykonalności decyzji, z uzyskaniem przez nią przymiotu ostateczności, jest wadliwe. Aktualnie decyzje te są ostateczne jednakże są nieprawomocne. Prowadzone są przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowania ze skarg na decyzje organów II instancji. Instytucja wykonalności decyzji, bez względu na to czy wynika z przepisu ustawy (art. 25 specustawy), czy też z postanowienia wydanego na podstawie przepisu art. 108 k.p.a., jest odmienna od jej ostateczności, brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że natychmiastowa wykonalność decyzji administracyjnej wynikająca z ustawy winna być utożsamiana z przyjęciem, że posiada ona walor ostateczności. Uzasadnienie decyzji, poza wskazaniem i wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia, ma być dla strony źródłem informacji o sposobie rozumowania organu podejmującego decyzję. Uczestnik [...] S.A. w odpowiedzi na skargę wskazał, że bezzasadny jest zarzut wydania przez organy budowlane pozwolenia na budowę w sytuacji braku ostateczności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia oraz decyzji lokalizacyjnej. Przedmiotowe decyzje z chwilą ich wydania podlegają natychmiastowemu wykonaniu, zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 24 lipca 2015r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych. Oznacza to, że wskazane decyzje z chwilą ich doręczenia lub ogłoszenia stają się z mocy ustawy od razu wykonalne. Wojewoda [...] prawidłowo przyjął, mając na uwadze treść przepisu oraz cel ustawy, że nieostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może stanowić podstawę wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Przyjęcie odmiennej interpretacji byłoby niemożliwe do pogodzenia z celami ustawy szczególnej. Zamiarem ustawodawcy było bowiem wyposażenie inwestora w instrumenty pozwalające na sprawną realizację strategicznych przedsięwzięć warunkujących bezpieczeństwo Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Analogiczne było stanowisko sądów administracyjnych przy ocenie skutków natychmiastowej wykonalności decyzji wydawanych na podstawie specustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w piłce nożnej UEFA EURO 2012 (Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5.01.2012r., sygn. akt II OSK 2501/11) W przedmiocie natychmiastowej wykonalności wskazano na: 1) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2015r. sygn. akt VII SA/Wa 819/15, wedle którego decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności co oznacza, że wywiera skutki prawne takie same jak decyzja ostateczna od daty jej doręczenia stronie 2) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 442/14 w którym stwierdzono - nadanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach rygoru natychmiastowej wykonalności skutkowało wprowadzeniem tej decyzji do obrotu prawnego i możliwością wydania na podstawie takiej decyzji, decyzji merytorycznej. Rygor natychmiastowej wykonalności stanowi podstawę do wykonywania tej decyzji mimo, że nie ma ona przymiotu ostateczności". 3) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.05.2016r., sygn. akt II OSK 1066/15, w którym stwierdzono, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach umożliwia inwestorowi ubieganie się o uzyskanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji. Nadto inwestor wskazał, że decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].01.2017r. o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej pn. "Budowa linii 400kV [...]" wraz z niezbędną przebudową infrastruktury technicznej została utrzymana w mocy decyzją Ministra natomiast decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2017r. znak [...] Natomiast decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...].07.2016r. określająca środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Budowa linii 400kV [...]" została utrzymana w mocy decyzją Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2017r. Inwestor podniósł, że uzyskał dla całości inwestycji pozwolenia na budowę i na ich podstawie w całości zrealizował roboty budowlane polegające na budowie dwutorowej elektroenergetycznej linii napowietrznej 400kV [...]. Zawiadomienia o zakończeniu inwestycji zostały skierowane do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] oraz do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Skarga jest niezasadna. Sąd podzielił ocenę materiału dowodowego oraz argumentację prawną przedstawianą w uzasadnieniach decyzji. Przedmiotowa inwestycja obejmuje budowę dwutorowej elektroenergetycznej linii napowietrznej 400 kV [...] (ETAP V) w zakresie od słupa nr [...] do słupa nr [...], w ramach zadania "Budowa linii 400 kV [...]". Stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz temu kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższe dokumenty inwestor winien dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego). Inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z [...] stycznia 2017 r. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami uchwały Rady Miejskiej w [...] z [...] listopada 2015 r., Nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla inwestycji pn. "budowa dwutorowej linii elektroenergetycznej 400 kV relacji [...]" na terenie gminy Wyrzysk, uchwały Rady Gminy [...] z [...] maja 2016 r., Nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wyznaczenia korytarza technologicznego dwutorowej linii elektroenergetycznej 400 kV [...] na terenie gminy [...] oraz decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] sierpnia 2017 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2017 r., Nr [...], ustalającej lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej polegającej na budowie dwutorowej elektroenergetycznej linii napowietrznej 400 kV [...] na odcinku od słupa [...] do słupa [...] o długości ok. 6,3 km w gminie Wyrzysk; 4,2 km w gminie [...]; 3,2 km w gminie [...] i 7,6 km w gminie [...] wraz z niezbędną przebudową infrastruktury technicznej (linii elektroenergetycznej niskiego i średniego napięcia). Projekt budowlany uwzględnia również warunki zawarte w decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2017 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lipca 2016 r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla wariantu 1 z podwariantem 1A przedsięwzięcia pn.: "Budowa linii 400 kV [...]", wg raportu o oddziaływaniu na środowisko, sporządzonego przez Biuro [...], z siedzibą we [...] sporządzonym w miesiącu lutym 2016 r. Projekt sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, zawierający informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Wobec spełnienia przez inwestora, wymagań określonych w art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 pkt 2 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, na podstawie art. 35 ust. 4 tej ustawy - organ był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ nie był uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno- budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi oraz innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Oddziaływanie przedmiotowej inwestycji na środowisko zostało poddana ocenie w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lipca 2016 r., oraz decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2017 r. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. z 2016 r., poz. 353 z późn. zm.) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże m.in. organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z 24 lipca 2015 r., o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. 2016 r., poz. 1812), decyzje o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej i decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Organ prawidłowo przyjął, mając na uwadze treść ww. przepisu oraz cel ustawy, że nieostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej może stanowić podstawę wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Przyjęcie odmiennej interpretacji byłoby sprzeczne z celami ustawy szczególnej. Zamiarem ustawodawcy było bowiem wyposażenie inwestora w instrumenty pozwalające na sprawną realizację strategicznych przedsięwzięć warunkujących bezpieczeństwo Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Skutkiem nadania nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (jak i decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej) rygoru natychmiastowej wykonalności jest to, że taka decyzja mogła zostać załączona do kolejnej decyzji administracyjnej. Decyzja ma zatem moc prawną pozwalającą na wywoływanie wszystkich skutków związanych z jej pozostawaniem w obrocie prawnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.05.2016r., sygn. akt II OSK 1066/15) Fakt, że skarżący nie zgadzają się z rozstrzygnięciem, nie oznacza, iż jest ono wadliwe. Wbrew twierdzeniom skargi nie doszło do naruszenia art. 10 oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. - w uzasadnieniach decyzji organy wskazały przesłanki podjętego rozstrzygnięcia, które znajdują potwierdzenie w przepisach prawa i materiale dowodowym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.