VII SA/Wa 1478/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] na podstawie art. 157 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...][...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r., znak: [...]. Organ podniósł, iż pismem z dnia 8 kwietnia 2009 r., uzupełnionym pismem z dnia 26 kwietnia 2009 r. (data wpływu do GUNB- 28 kwietnia 2009 r. ), A. S. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję PINB w [...] z dnia [...] września 2000 r., znak: [...]. Podkreślono, iż art. 157 § 3 Kpa dopuszcza wydanie orzeczenia o niedopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Z przyczynami podmiotowymi mamy do czynienia np. gdy żądanie złoży podmiot nie będący stroną w sprawie lub strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w kategoriach o charakterze przedmiotowym, mieści się sytuacja, gdy organ nadzoru przeprowadził już postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i wydał stosowne rozstrzygnięcie. Organ wskazał, iż A. S. w dniu 2 listopada .2007 r. złożył wniosek o stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął wówczas postępowanie nadzorcze i decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r. Organ podniósł, iż pomimo prawidłowego pouczenia w tej kwestii, zawartego w decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r., A. S. nie skorzystał z przysługującego mu prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym w/w decyzja z dnia [...] lutego 2008 r. nabyła status decyzji ostatecznej. Zdaniem organu, jeżeli już raz wszczęto postępowanie nadzorcze i odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji ([...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r., znak: [...]), nie można ponownie domagać się wszczęcia postępowania w tej samej sprawie. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wniósł A. S.. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...] podtrzymując argumentację w niej zawartą Odnosząc się do zarzutów Skarżącego zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ stwierdził, iż nie mają one wpływu na treść rozstrzygnięcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. S.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił decyzji rozbiórkowej rażące naruszenie prawa polegające na braku uwzględnienia złożonych dokumentów do wniosku o pozwolenie na budowę oraz fałszowanie dokumentów. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. W sposób prawidłowy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił, iż wniosek A. S. z dnia 8 kwietnia 2009 r. jest kolejnym wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję PINB w [...] z dnia 25 września 2000 r., znak: [...] nakazującą A. S. dokonanie rozbiórki boiska sportowego na terenie działki nr [...] położonej w [...]. Po raz pierwszy z takim wnioskiem A. S. wystąpił w dniu 2 listopada 2007 r. i wówczas sprawa stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r. została zakończona ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia było ustalenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r., znak: [...] była przedmiotem kontroli sądowej i skarga A. S. została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31.03.2004 r., sygn. akt. II S.A./Gd 2939/00 oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 08.09.2005 r., sygn. akt. OSK 1950/04 oddalił skargę kasacyjną A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31.03.2004 r., sygn. akt. II S.A./Gd 2939/00. Organ będąc związany oceną prawną oraz mając na uwadze fakt, iż wniosek skarżącego dotyczy tej samej sprawy już rozstrzygniętej, w sposób prawidłowy odmówił wszczęcia postępowania. W związku z ustaleniem że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) skargę oddalił.