VII SA/Wa 1479/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi N. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. skargę oddala Decyzją z dnia [...] listopada 2006r. znak: [...] Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję z dnia [...] sierpnia 2006r. Nr [...] Starosty Powiatowego w M. w przedmiocie pozwolenia na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Następnie po ponownym rozpoznaniu wniosku o pozwolenie na budowę, decyzją z dnia [...] marca 2007r. Nr [...] Starosta Powiatowy w M., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 71 ust. 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 Kpa - zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia A. F., zam. ul. S. w W., na budowę budynku gospodarczo-garażowego wolnostojącego parterowego z dachem jednospadowym (obiekt kat. II) oraz na rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne (obiekt kat. I) oraz budowę szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe o pojemności 9 m3, na nieruchomości stanowiącej działki nr ewid. x i y położone w miejscowości W. gm. S. - według projektu budowlanego opracowanego przez A. K. - z zachowaniem określonych warunków, zgodnie z art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 6 czerwca 2006r. inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę budynku gospodarczo-garażowego, rozbudowę budynku gospodarczego ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne wraz z załącznikami. Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r. znak: [...] organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w przedłożonej dokumentacji. W dniu 3 sierpnia 2006r. wpłynęło pismo N. B., w którym wyraziła zgodę na rozbudowę budynku gospodarczego ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne na działce nr ew. x, pod warunkiem zachowania odległości od granicy z działką nr ew. z - min. 4,0 m oraz wyraziła kategoryczny sprzeciw odnośnie budowy budynku gospodarczego na działce nr ew. y. Następnie organ administracyjny rozpoznając wniosek o pozwolenie na budowę ustalił, że projekt zagospodarowania działki, stanowiący część składową projektu budowlanego, jest zgodny z decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] Wójta Gminy S. o warunkach zabudowy oraz przepisami techniczno-budowlanymi określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Ponadto stwierdził kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Natomiast odnosząc się do uwag N. B. zawartych w piśmie z dnia 3 sierpnia 2006r. Starosta Powiatowy w M. stwierdził, że żądanie zachowania odległości min. 4,0 m pomiędzy projektowaną rozbudową budynku gospodarczego przeznaczonego do zmiany sposobu użytkowania na cele mieszkalne, a granicą z działką nr ew. z - nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Wskazał, że oba projektowane budynki posadowione są w odległości od sąsiednich granic w odległości 3,0 m, jednak ich ściany szczytowe, zgodnie z wymogami § 12 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia, nie posiadają otworów okiennych i drzwiowych. Ponadto posadowienie budynku gospodarczego nie narusza § 12 ust. 7 cytowanego wyżej rozporządzenia oraz nie spowoduje ograniczenia dostępu światła słonecznego w znaczący sposób do pomieszczeń mieszkalnych w budynku sąsiednim położonym na działce nr q. Ponadto stosując się do wytycznych zawartych w w/w decyzji Wojewody [...] znak: [...] – organ I instancji, rozpoznając ponownie przedmiotowy wniosek, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r. znak: [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia nieprawidłowości stwierdzonych w projekcie budowlanym w określonym terminie. Wobec wykonania powyższego obowiązku przez inwestora, organ administracyjny po przeprowadzeniu ponownej analizy akt sprawy stwierdził, że parametry budynku, jak i jego usytuowanie nie uległy zmianie, a uzupełnienia projektu budowlanego, między innymi o naniesienie przez geodetę linii zabudowy, sporządzenie analizy nasłonecznienia, dołączenie prawidłowo sporządzonej ekspertyzy technicznej - stanowią o tym, że projekt budowlany spełnia wymagania określone w w/w decyzji o warunkach zabudowy, oraz że przedłożony projekt budowlany nie narusza obowiązujących przepisów prawa. Odnosząc się do zarzutów N. B. podniesionych w zastrzeżeniu z dnia 7 marca 2007r. podkreślił, że organ I instancji zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę budynku gospodarczego, zgodnie z żądaniem inwestora i z załączonym projektem budowlanym. § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określa jak należy rozumieć pojęcie budynek gospodarczy, którym nie jest budynek inwentarski, natomiast ewentualna zmiana sposobu użytkowania budynku gospodarczego na inwentarski wymaga przeprowadzenia postępowania administracyjnego w tym zakresie. Inwestor dołączył również projekt rozbiórki istniejącego budynku gospodarczego sporządzony w formie opisowej. Z uwagi na to, że wniosek o pozwoleniu na budowę nie zawiera żądania o wydanie pozwolenie na rozbiórkę tego budynku, jak i na projekcie zagospodarowania działki określono, iż jest to drugi etap inwestycji, decyzja niniejsza nie rozstrzyga zagadnienia rozbiórki. Decyzją z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania N. B. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że planowana inwestycja jest zgodna z decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] Wójta Gminy S. o warunkach zabudowy oraz przepisami techniczno-budowlanymi określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jak wynika z akt sprawy inwestor uzupełnił braki w dokumentacji projektowej, nałożone postanowieniem Starosty M. z dnia [...] stycznia 2007r., projekt architektoniczno-budowlany zawiera zatem wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia, został także sprawdzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Odnosząc się do odwołania N. B., organ II instancji stwierdził, że bezzasadny jest zarzut dotyczący zmniejszenia dostępu światła słonecznego do budynku mieszkalnego skarżącej (dz. nr ew. q), ponieważ lokalizacja budynku gospodarczego na działce nr ew. y spełnia warunki § 13 w/w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury bez względu, w którym miejscu ściany budynku zacienianego zlokalizowane są otwory okienne, ponieważ najmniejsza wymagana odległość zapewniająca optymalne warunki dopływu światła dziennego jest większa od całkowitej wysokości budynku przesłaniającego. Zarzut skarżącej dotyczący zwiększenia ryzyka zagrożenia pożarowego w związku z budową budynku gospodarczego jest również bezzasadny, ponieważ zgodnie z § 213 ust. 2 pkt b w/w rozporządzenia wymagania dotyczące klasy odporności pożarowej budynków nie dotyczą budynków wolno stojących do dwóch kondygnacji nadziemnych włącznie, w tym budynków gospodarczych w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej oraz w gospodarstwach leśnych. W takim wypadku zastosowanie mają ogólne przepisy dotyczące odległości projektowanych budynków w stosunku do granicy działki, których posadowienie w niniejszej sprawie jest zgodne z § 12 w/w rozporządzenia. Natomiast zarzut odnośnie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na chlewnie organ II instancji uznał za bezpodstawny, bowiem zmiana sposobu użytkowania budynku gospodarczego na inwentarski wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego. Ponadto organ II instancji wskazał, że przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zbadanie zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa, a nie badanie wpływu planowanej inwestycji na wartość nieruchomości odwołującej się strony postępowania, a także wpływu na prosperowanie sklepu skarżącej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła N. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, ponieważ nie zgadza się z usytuowaniem przedmiotowych budynków na działce i przeznaczeniem jednego z nich na pomieszczenia gospodarczo-garażowe. Zdaniem skarżącej przedmiotowy budynek gospodarczo-garażowy ogranicza dostęp promieni słonecznych na jej posesję (głównie do jej budynku mieszkalnego). Odległość od planowanego budynku A. F. do wykuszy domu mieszkalnego skarżącej wynosi 7 m. Podała, że budynek skarżącej usytuowany jest najkorzystniejszą ścianą wyposażoną w okna właśnie w kierunku planowanej inwestycji. Planowany budynek przysłoni swoimi rozmiarami światło, ponieważ jest wysoki na ponad 8 m i długi na 27 m. To spowoduje efekt studni, zmniejszając wartość nieruchomości. Usytuowanie dużego budynku gospodarczego w tak bliskiej odległości od budynków mieszkalnych zwiększa ryzyko zagrożenia pożarowego. Zdaniem skarżącej w przypadku chęci sprzedania własnej nieruchomości zmuszona będzie zaniżyć jej wartość przez sąsiedztwo tak wysokiej budowli. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego w/w przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej, że inwestor rozpoczął budowę przed uprawomocnieniem się wyroku w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że jest on bezzasadny. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. A więc w przypadku gdy inwestor uzyskał decyzję ostateczną o pozwoleniu na budowę to może legalnie rozpocząć roboty budowlane związane z jej wykonaniem. Ponadto zgodnie z art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W związku z powyższym, wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną o pozwoleniu na budowę nie wstrzymuje jej wykonania, a więc inwestor może legalnie rozpocząć proces inwestycyjny, pomimo, że w/w decyzja została zaskarżona do sądu. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie inwestor mógł rozpocząć legalnie roboty budowlane po uzyskaniu decyzji ostatecznej z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...] Wojewody Mazowieckiego. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Prawo budowlane nakłada na inwestora szereg obowiązków, jakie ma spełnić, aby móc uzyskać pozwolenie na budowę. W przypadku, gdy inwestor spełni wszystkie ciążące na nim z mocy ustawy obowiązki, to organ architektoniczno-budowlany, zgodnie z art. 35 ust. 4 prawa budowlanego – nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie, projekt budowlany rozbudowy budynku ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na funkcję mieszkalną położonego na działce nr x oraz projekt budowlany budynku gospodarczo-garażowego położonego na działce nr y w W., gm. S. jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] Wójta Gminy S. wydanej dla przedmiotowej inwestycji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy w/w decyzję Wójta. Art. 34 ust. 1 prawa budowlanego stanowi, że projekt budowlany powinien spełnić wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane. Ponadto zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli taka została wydana dla danej inwestycji. W związku z powyższym, decyzja o warunkach zabudowy z mocy ustawy wiąże organ wydający pozwolenie na budowę. Taka okoliczność zachodzi w niniejszej sprawie. Jak wynika z decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji Wójt Gminy S. dla budynku mieszkalnego położonego na działce nr x określił następujące warunki zabudowy: po zmianie użytkowania budynku gospodarczego na funkcję mieszkalną i dobudowie części mieszkalnej - jako budynek mieszkalny parterowy z użytkowym poddaszem; powierzchnia dobudowy 75,0 m2 ± 20%; szerokość elewacji frontowej nie określa się; wysokość głównej kalenicy dachu 7,0 m ± 20%; wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej 3,0 m ± 20%; dach dwuspadowy, kąt nachylenia połaci dachowych 30°± 20%. Należy stwierdzić, że projekt budowlany w/w budynku mieszkalnego jest zgodny z wymienionymi wyżej ustaleniami. Jak wynika z akt sprawy projektowany budynek jest jednorodzinnym budynkiem parterowym z poddaszem (w projekcie nie określono funkcji użytkowej poddasza, co jednak nie wykracza poza ustalenia decyzji o warunkach zabudowy); powierzchnia dobudowy wynosi 60,27 m2, co wynika z rysunku rzutu fundamentów dobudowy, a więc mieści się w granicach 60 - 90 m2 (75,0 m2 ± 20% - określonych w decyzji o warunkach zabudowy), szerokości elewacji frontowej – nie określono (wartość dowolna przyjęta w projekcie). Ponadto wysokość głównej kalenicy dachu wynosi 6,34 m, a górnej krawędzi elewacji frontowej projektowanego budynku wynosi 3,6 m i są zgodne z warunkami, które odpowiednio dopuszczają wysokości od 5,6 – 7,4 m (główna kalenica) oraz od 2,4 - 3,6 m (ściana frontowa). Dach projektowanego budynku mieszkalnego zgodnie z warunkami określonymi w decyzji Wójta jest dwuspadowy. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowy budynek mieszkalny w granicach rozbudowy został posadowiony w odległości 3,0 m od granicy działki sąsiedniej Nr z. Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) jeżeli z przepisów § 13, 60, 271 i 273 lub przepisów odrębnych nie wynikają inne wymagania, budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Jak wynika z rysunku projektu zagospodarowania terenu oraz rysunku parteru, część dobudowana budynku od strony działki Nr z nie posiada w ogóle otworów okiennych, natomiast zgodnie z projektem w części budynku dotychczas gospodarczego, od strony działki nr z przewiduje się wykonanie luksferów. Natomiast w decyzji z dnia [...] czerwca 2005r. o warunkach zabudowy dla budynku gospodarczo-garażowego, posadowionego na działce nr y, ustalono, że jest to budynek wolnostojący, rozwiązany w rzucie litery L; powierzchnię zabudowy 185,0 m2 ± 20%; szerokość elewacji frontowej 25,0 m ± 20%; wysokość głównej kalenicy dachu 5,5 ± 20%; wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej 3,0 m ± 20%; dach jednospadowy, z spadkiem w kierunku własnej działki, kąt nachylenia połaci dachowych 20º ± 20%; powierzchnia biologicznie czynna – min. 20% powierzchni działki; powierzchnia zabudowy – max 40% powierzchni działki. Dla przedmiotowej inwestycji określono również linię zabudowy, tj. nieprzekraczalna linia zabudowy min. 6,0 m od krawędzi jezdni publicznej. Jak wynika z projektu budowlanego budynku gospodarczo-garażowego posadowionego na działce nr y, powierzchnia zabudowy przedmiotowego budynku wynosi 210,1 m2, co jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy, która ustalała jej wielkość od 148 – 222 m2 (185,0 m2 ± 20%). Projektowany budynek posiada elewację frontową o szerokości 27 m (w decyzji o warunkach zabudowy dopuszcza się jej szerokość 25,0 m ± 20%, czyli od 20 – 30 m), wysokość kalenicy głównej dachu 6,6 m, co jest maksymalną dopuszczalną wysokością określoną w decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto budynek posiada ścianę frontową o wysokości 3,4 m oraz dach jednospadowy, ze spadkiem w kierunku własnej działki, natomiast powierzchnia zabudowy działki wynosi 28% - przy 40% dopuszczalnych. Planowany budynek gospodarczo-garażowy w najmniejszej odległości od krawędzi jezdni posadowiony jest w dopuszczalnej odległości 6 m, co wynika z rysunku projektu zagospodarowania terenu. A więc projektowany budynek na działce nr y spełnia wszystkie warunki zagospodarowania określone w w/w decyzji Wójta Gminy S.. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, przedmiotowy budynek położony jest w odległości 3,5 m od granicy działki sąsiedniej nr 110. Zgodne z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie budynek nie posiada otworów okiennych, posiada jedynie luksfery od strony działki nr q. W tym miejscu należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis § 12 ust. 7 w/w rozporządzenia, ponieważ w ścianie budynku gospodarczego od strony budynku położonego na działce nr q nie projektuje się otworów okiennych, a planuje się wykonanie luksferów. W związku z powyższym, posadowienie projektowanego budynku mieszkalnego na działce Nr x oraz budynku na gospodarczo-garażowego na działce nr y jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia. Ponadto w decyzji z dnia [...] marca 2007r. Nr [...] Starosta Powiatowy w M. udzielił pozwolenie na budowę szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe o pojemności 9 m3 na działce nr y. W decyzji o warunkach zabudowy Wójt Gminy S. określił, że usytuowanie obiektów i urządzeń z nimi związanych winno nastąpić zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z § 36 ust. 1 w/w rozporządzenia odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 m3 powinna wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych - 15 m, 2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 7,5 m. Natomiast ustęp 2 w/w przepisu stanowi, że w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości urządzeń sanitarno-gospodarczych, o których mowa w ust. 1, powinny wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - 5 m, przy czym nie dotyczy to dołów ustępowych w zabudowie jednorodzinnej, 2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 2 m. Jak wynika z projektu budowlanego (rysunek projekt zagospodarowania terenu) w/w zbiornik na nieczystości ciekłe o wielkości 9,0 m2 (a więc poniżej 10 m3) położony jest w odległości 9,0 m od drogi (ulicy). Ponadto przedmiotowy zbiornik posadowiony jest w odległości 7,0 m od spornego budynku gospodarczo-garażowego, który nie jest przeznaczony na pobyt ludzi, natomiast od strony działki nr q - do granicy określonej punktami rozgraniczającymi: a i b odległość ta wynosi 18,65 m, b i c – 17,52 m, a od budynku na działce nr q odległość ta wynosi 21, 02 m. W związku z powyższym, usytuowanie zbiornika na nieczystości ciekłe na działce nr 107 nie narusza § 36 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia. Ponadto projekt budowlany zwiera wszystkie wymagane opinie (analiza nasłonecznienia), uzgodnienia (warunki przebudowy sieci elektroenergetycznej [...] wydane przez Zakład Energetyczny [...]) sprawdzenia (jak wynika z akt sprawy, projekt został sprawdzony przez Starostę M.) oraz został sporządzony przez uprawnioną osobę (tj. A. K. posiadającego uprawnienia budowlane nr [...]). Jak wynika z akt sprawy, inwestor wykonał wszystkie ciążące na nim obowiązki wynikające z art. 32 ust. 4, tj. złożył stosowny wniosek w dniu 6 czerwca 2006r. (data wpływu do organu) wraz z oświadczeniem o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego przedstawiony projekt budowlany spełnia określone wymogi. Dlatego organ rozpoznając przedmiotowy wniosek o pozwoleniu na budowę zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej odnośnie zacienienia jej budynku położonego na działce nr q przez projektowany budynek gospodarczo-garażowy należy uznać go za bezzasadny, ponieważ projekt budowlany przedmiotowej inwestycji zawiera analizę nasłonecznienia, z której wyraźnie wynika, że lokalizacja budynku gospodarczego na działce nr y spełnia warunki § 13 cytowanego wyżej rozporządzenia bez względu w którym miejscu ściany budynku zacienianego zlokalizowane są otwory okienne, ponieważ najmniejsza wymagana odległość zapewniająca optymalne warunki dopływu światła dziennego jest większa od całkowitej wysokości budynku przysłaniającego. Natomiast zarzut obniżenia wartości działki nie może być brany pod uwagę w niniejszym postępowaniu i nie leży w kognicji sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie Sąd bada jedynie zgodność wydanych decyzji obu instancji z przepisami prawa. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.