VII SA/Wa 1481/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi M. i R. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej, po wznowieniu postępowania. I. skargę oddala, II. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. K. z Kancelarii Adwokackiej w [...] przy ul. [...], kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych oraz kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 305 (trzysta pięć) złotych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...], po rozpatrzenia odwołania M. i R. J. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...], odmawiającej po wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...]sierpnia 1998 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie w sprawie miało następujący przebieg. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1998r., znak: [...], umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek M. i R. J. w sprawie dyslokacji budynku gospodarczego istniejącego na działce nr [...] przy ul. [...] we [...], będącej we współwłasności G. S. i innych. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania M. i R. J. decyzją z dnia [...] sierpnia 1998 r., znak: [...], utrzymał w mocy w/w decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. Powyższa decyzja Wojewody [...] została zaskarżona przez M. i R. J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, który wyrokiem z dnia 19 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Łd 2085/98, oddalił skargę. Pismami z dnia [...] marca 2005 r. oraz [...] lipca 2005 r., M. i R. J. złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., znak: [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2005 r., znak: [...], odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., znak: [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., znak: [...], uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...], (powinno być z dnia [...] października 2005 r.) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wobec wytycznych zawartych w uzasadnieniu w/w decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r., znak: [...], wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., znak: [...]. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2006r., znak: [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., znak: [...]. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji , iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest ustalenie przyczyn wznowienia postępowania określonych w art. 145 § 1 i 145a Kpa,. Ponadto istotą wznowionego postępowania jest powrót sprawy do stadium zwykłego postępowania instancyjnego co oznacza, że nową decyzję rozstrzygającą istotę sprawy wydaje się tak jak w sytuacji, gdyby sprawa nie była rozpatrywana. Organ wskazał, iż M. i R. J. wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania uzasadniając go wystąpieniem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. tj. wyjściem na jaw istotnych dla sprawy nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Zdaniem wnioskodawców nowe dowody polegają na braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu zabudowanego budynkiem gospodarczym zlokalizowanym na działce nr [...] przy ul. [...] we [...]. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego okoliczności wskazane przez M. i R. J. nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Zarówno w dacie wydania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., znak [...], jak i w dacie wydania decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego we [...] z dnia [...] lipca 1985 r., o pozwoleniu na budowę inwestycji zlokalizowanej przy na działce nr [...] przy ul. [...] we [...], istniały miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego dla miasta [...]. Były to odpowiednio "plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzony zarządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] 03.1975 r.", oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla Miasta [...] zatwierdzony Uchwałą Miejskiej Rady Narodowej we [...] nr [...] z dnia [...] maja1988 r., (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 13 z dn. 28.06.1988 r., poz. 135), następnie zmieniony Uchwałą nr [...] z dnia 14listopada1994 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 16 z dnia 09.12.1994 r., poz. 108), który stracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r.. Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. i R. J. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podnieśli, iż nie zgadzają się oni decyzją, ponieważ "złamano przepisy budowlane wprowadzając w błąd" organy administracji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] , odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., znak: [...], dotyczącą umorzenia postępowania, w sprawie dyslokacji budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr [...], przy ul. [...] we [...]. Przede wszystkim należy podkreślić, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania jest odstępstwem od zasady trwałości decyzji administracyjnych. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania uzależnione jest od wystąpienia dwóch przesłanek. Pierwszą jest załatwienie sprawy decyzją ostateczną, natomiast drugą jest wystąpienie co najmniej jednej z wyczerpująco wymienionych w art. 145 § 1 oraz art. 145 a kpa wad decyzji administracyjnych lub postanowień. Katalog przyczyn wznowienia wymieniony w art. 145 § 1 i art. 145 a kpa ma charakter zamknięty, co oznacza, iż wznowienie postępowania nie jest dozwolone z jakichkolwiek innych przyczyn. Jedną z przesłanek wznowienia postępowania jest wyjście na jaw istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 kpa). Warunkiem wznowienia postępowania jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, są nowe, oraz istniały w dniu wydania decyzji ponadto nie były znane organowi administracyjnemu (m. Jaśkowska, [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, KPA, s. 811). W niniejszej sprawie dodatkowym elementem, który musi być brany pod uwagę przy ocenie zasadności wniosku o wznowienie postępowania jest okoliczność, iż decyzja, której dotyczy wniosek była przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, który wyrokiem z dnia 19 czerwca 2002r., sygn. akt II SA/Łd 2085/98 skargę oddalił. W tej sytuacji przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania muszą spełniać warunek polegający na tym, że nie mogły być one znane również Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w czasie gdy rozpoznawał skargę. W wyroku z dnia 17 lutego 1988 r., sygn. akt I SA 891/07 (ONSA 1988/1/38) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że "brak jest przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną organu administracji państwowej, gdy skarga na tę decyzję została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, a jako przesłanki wznowienia podano okoliczności, które temu Sądowi były znane". Wniosek o wznowienie postępowania złożony przez skarżących wskazywał na podstawę wznowienia przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, tj. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Skarżący w skardze o wznowienie z dnia [...] marca 2005r. powołali się bowiem na brak opracowanego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta [...]. W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie przyjął, że wskazane przez skarżących okoliczności nie mogą być podstawą do uchylenia decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998r wyżej opisanej – po wznowieniu postępowania w sprawie. W sprawie bezsprzeczne jest, że zarówno w dacie wydania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., znak: [...], jak i w dacie wydania decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego we [...] z dnia [...] lipca 1985 r., o pozwoleniu na budowę inwestycji zlokalizowanej przy na działce nr [...] przy ul. [...] we [...], istniały miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego dla miasta [...]. Były to odpowiednio "plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzony zarządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...]03.1975 r.", oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla Miasta [...] zatwierdzony Uchwałą Miejskiej Rady Narodowej we [...] nr [...] z dnia [...] 05.1988 r., (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 13 z dn. 28.06.1988 r., poz. 135), następnie zmieniony Uchwałą nr [...] z dnia 14.11.1994 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 16 z dnia 09.12.1994r., poz. 108), który stracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r. Sąd ,mając na uwadze powyższe rozważania, orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.