VII SA/Wa 1482/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S. na decyzję Krajowej Rady Izby Architektów z dnia [...] czerwca 2007r., nr [...] w przedmiocie: odmowy nadania uprawnień budowlanych postanawia: przywrócić U. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2008r. W dniu 31 stycznia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę U. S. z uwagi na nieopłacenie skargi w zakreślonym terminie. W dniu 30 maja 2008r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skarżący reprezentowany przez pełnomocnika r.pr M. D. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 31 stycznia 2008r. w przedmiocie odrzucenia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Instytucja przywrócenia terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Przywrócenie terminu uchybionego prowadzi do stworzenia sytuacji, w której uchybiony termin dla dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym rozpoczyna swój bieg na nowo. W rozpatrywanej sprawie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, który powodował dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika w określonych przez prawo terminach dokonała czynności niezbędnych dla dalszego rozpatrywania sprawy. W tym stanie rzeczy wniosek strony skarżącej Sąd uznał za zasadny i na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.