VII SA/Wa 1489/12

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać M. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na formularzu PPF wniosek M. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż M. S. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, posiadają dom o powierzchni 90 m2 (własność męża). Skarżąca wskazała, że utrzymują się z łącznego dochodu w wysokości 3030 zł. brutto, na który składa się kwota z tytułu pracy wnioskodawczyni oraz emerytura męża. Wskazała, że na dojazdy do pracy wydaje 200 zł. Pozostałą kwotę z pensji wnioskodawczyni wydaje na żywność, opłaty, utrzymanie mieszkania itp. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe czy samodzielnie opłacić pełnomocnika, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. S. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni wraz z mężem posiadają dochód 3030 zł brutto. Dochód ten podzielony na jedną osobę wynosi 1515 zł. Tym samym uznano, że wnioskodawczyni po opłaceniu wszystkich opłat oraz poniesieniu innych życiowych wydatków, nie jest w stanie samodzielnie opłacić profesjonalnego pełnomocnika, bez narażenia na pogorszenie sytuacji życiowej (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym). W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.