VII SA/Wa 1489/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. K. Ł. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). Wyrokiem z dnia 5 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. Postanowieniem z dnia 8 marca 2013 r. przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adw. K. Ł.. W dniu 27 maja 2013 r. adw. K. Ł. złożył w imieniu M. S. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 5 lutego 2013 r. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 marca 2015 r. oddalił skargę kasacyjną. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, adw. K. Ł. złożył w imieniu M. S. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 5 lutego 2013 r., brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 19 marca 2015 r. Zauważyć też trzeba, że adw. K. Ł. został ustanowiony pełnomocnikiem po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji. Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 100 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.