VII SA/Wa 149/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA - Paweł Groński Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : odmówić Ogólnopolskiemu Stowarzyszeniu [...] z/s w [...] wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2012 r. Wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę P. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...]. Pismem z dnia 1 lipca 2012 r. uczestnik postępowania Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] z/s w [...] złożyło wniosek o wykładnię powyższego wyroku, a w szczególności o doprecyzowanie : 1) z jakich powodów Sąd uznał, iż stroną w niniejszym postępowaniu są osoby (w tym skarżący) nieznajdujące się w obszarze oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust 2 w związku z art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo budowlane z uwagi, iż zdaniem organu obszar ten obejmuje tylko działkę [...], 2) z jakich powodów pominięto § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U. Nr 213, poz. 1397,) z uwagi, iż sprawa została wszczęta przed jego wejściem w życie (rozporządzenia z dnia 9.11.2010 roku), 3) wskazania, dla jakich konkretnych anten, o jakiej mocy zostały wydany wyrok w niniejszej sprawie, 4) wskazanie, z jakich powodów WSA uznał wolno stojący maszt antenowy (kategoria XXIX obiektów budowlanych) za urządzenie infrastruktury technicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 158 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości, co do jego treści. Wskazać należy, iż konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, str. 345). Niedopuszczalne jest natomiast w ramach tej instytucji domaganie się przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia poprzez dodatkowe rozwinięcie argumentacji uzasadnienia wyroku, skoro postępowanie w sprawie zostało już zakończone. Wykładnia wyroku nie może, bowiem prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy ani też nie może formułować przez sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Jej przedmiot stanowić mogą jedynie rzeczywiste wątpliwości, co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku, stanowiącej w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1224/10, LEX nr 948926 oraz z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 698/10, LEX nr 1070396). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że wniosek Ogólnopolskiego Stowarzyszenie [...] z/s w [...] nie dotyczy wyjaśnienia ewentualnych niezrozumiałych dla strony treści, lecz zmierza do merytorycznej zmiany uzasadnienia wyroku poprzez poszerzenie go o dodatkowe, żądane przez Stowarzyszenie elementy. Strona domaga się bowiem w istocie nie tyle wykładni zapadłego rozstrzygnięcia, co uzupełnienia treści uzasadnienia wyroku o rozważania przez Sąd uzasadnieniem tym nie objęte. W złożonym wniosku o wykładnię Stowarzyszenie domaga się wskazania z jakich powodów Sąd uznał, iż stroną w niniejszym postępowaniu są osoby (w tym skarżący) nieznajdujące się w obszarze oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust 2 w związku z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane z uwagi, iż zdaniem organu obszar ten obejmuje tylko działkę [...]. Doprecyzowania przez Sąd wymaga też, zdaniem Stowarzyszenia dla jakich konkretnych anten, o jakiej mocy został wydany wyrok w niniejszej sprawie oraz z jakich powodów Sąd uznał wolno stojący maszt antenowy za urządzenie infrastruktury technicznej. Strona domaga się także wskazania powodów pominięcia § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Stwierdzić zatem należy, iż Stowarzyszenie domaga się nie wyjaśnienia ewentualnych niejasności związanych z wydanym przez Sąd wyrokiem, ale rozszerzenia uzasadnienia wyroku o dodatkowe elementy. Wobec tego, że uzasadnienie orzeczenia wydanego przez Sąd nie zawiera wątpliwości interpretacyjnych ani co do rozstrzygnięcia, ani powagi rzeczy osądzonej, ani też sposobu wykonania wyroku, a Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] w sporządzonym wniosku w istocie domaga się wyrażenia przez Sąd dodatkowych ocen, nie objętych treścią uzasadnienia wyroku, wniosek strony o wykładnię wyroku nie mógł być uwzględniony. W ocenie Sądu, zarówno sentencja, jak i uzasadnienie wyroku nie nasuwają żadnych wątpliwości. Z treści sentencji wynika bowiem co było przedmiotem skargi, jaki sąd wydał rozstrzygnięcie, pod jako sygnaturą akt i jaka jest treść rozstrzygnięcia, natomiast z uzasadnienia jednoznacznie wynika z jakiego powodu Sąd oddalił skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...]. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że oddalenie skargi oznacza, że Sąd nie dostrzegł naruszeń prawa, o jakich mowa w art. 145 p.p.s.a., a tym samym nie uwzględnił zarzutów skargi (w niniejszej sprawie skargi P. C.). Ponadto zważyć należy, że nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa ww. przepisie, żądanie przez stronę wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.